Ruku 389 pochodzi z sury As-Saffat (wersety od 114 do 138). Zawiera 25 wersetów i należy do dżuzu 23.
Zaktualizowano 05 sierpnia 2026 o 16h34
Przeczytaj cala strone : Czytać ruku 389 Koranu →
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿114﴾
I już okazaliśmy dobroć Mojżeszowi i Aaronowi.
وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿115﴾
Wybawiliśmy ich obydwu, i ich lud, od ogromnego nieszczęścia.
وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿116﴾
Pomogliśmy im i oni zostali zwycięzcami.
وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾
I daliśmy im Księgę jasną;
وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾
I poprowadziliśmy ich drogą prostą.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿119﴾
I uwieczniliśmy ich wśród potomnych:
سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿120﴾
"Pokój Mojżeszowi i Aaronowi!"
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾
Tak My wynagradzamy czyniących dobro!
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾
Oni obydwaj należą do Naszych sług wierzących.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾
I Eliasz, zaprawdę, był jednym z posłańców!
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾
Oto powiedział on do swego ludu:
أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿125﴾
"Czyż nie będziecie bogobojni? Czyż będziecie wzywać Balla, a pozostawicie najlepszego ze stwórców,
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿126﴾
Boga, Pana waszego i Pana waszych praojców?"
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾
Lecz oni uznali go za kłamcę i na pewno będą skazani,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾
Z wyjątkiem szczerych sług Boga.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿129﴾
I uwieczniliśmy go wśród późniejszych pokoleń.
سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾
Pokój Eliaszowi!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾
W ten sposób nagradzamy tych, którzy czynią dobro.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾
On jest wśród Naszych sług wierzących.
وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾
I, zaprawdę, Lot był jednym z posłańców!
إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾
Oto uratowaliśmy jego i jego rodzinę, wszystkich razem,
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿135﴾
Z wyjątkiem starej kobiety, będącej wśród pozostających w tyle.
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿136﴾
Potem wytraciliśmy innych.
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿137﴾
I oto wy przechodzicie mimo nich rankiem
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾
I nocą. Czyż wy nie rozumiecie?