Διαβάστε το Ρουκού 389 του Κορανίου

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿114﴾

Πράγματι, δώσαμε εύνοια στον Μωυσή και στον Ααρών (κάνοντάς τους δύο Προφήτες),

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿115﴾

σώσαμε αυτούς και τον λαό τους από τη μεγάλη δυσκολία (την υποδούλωση στον Φαραώ και τον πνιγμό στο νερό),

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿116﴾

τους υποστηρίξαμε (εναντίον του Φαραώ και των στρατιωτών του), και έτσι ήταν οι νικητές,

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾

τους δώσαμε (στον Μωυσή και στον Ααρών) το ξεκάθαρο Βιβλίο (την Τορά),

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾

τους καθοδηγήσαμε στον ίσιο δρόμο,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿119﴾

και κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτούς τους δύο στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿120﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Μωυσή και στον Ααρών.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾

Πράγματι, ήταν και οι δύο από τους πιστούς δούλους Μας.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾

Πράγματι, και ο Ηλίας ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπε (ο Ηλίας) στον λαό του: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿125﴾

Είναι δυνατόν να επικαλείστε (και να λατρεύετε) ένα είδωλο ως κύριο και θεό, και να εγκαταλείψετε τη λατρεία προς τον Καλύτερο των δημιουργών,

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿126﴾

τον Αλλάχ, τον Κύριο σας και τον Κύριο όλων των προγόνων σας;»

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾

Αλλά (οι άπιστοι) τον διέψευσαν (στο ότι θα πρέπει να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ), οπότε σίγουρα θα παρευρεθούν (την Ημέρα της Κρίσεως στην τιμωρία).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿129﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Ηλία) στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Ηλία.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾

Πράγματι, και ο Λωτ ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν τον σώσαμε και όλη την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει το βράδυ από την πόλη Σόδομα),

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿135﴾

εκτός από μία ηλικιωμένη (τη γυναίκα του), που ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω (και καταστράφηκαν).

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿136﴾

Μετά καταστρέψαμε τους υπόλοιπους.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿137﴾

Εσείς (ω, άνθρωποι της φυλής Κουράις) περνάτε από τα ερείπιά τους (κατά τα ταξίδιά σας) την ημέρα,

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾

και τη νύχτα. Μα δε συλλογίζεστε;