Διαβάστε το Ρουκού 390 του Κορανίου

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿139﴾

Πράγματι, και ο Γιούνους (Ιωνάς) ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿140﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν έφυγε (από τον λαό του χωρίς την άδεια του Κυρίου του) στο φορτωμένο πλοίο.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿141﴾

(Παραλίγο το πλοίο να βυθιστεί λόγω του βάρους και συμφώνησαν οι επιβάτες να κάνουν κλήρο), και έτσι έριξε (ο Ιωνάς) κλήρο, αλλά ήταν μεταξύ εκείνων που έχασαν (και πήδηξαν στη θάλασσα).

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿142﴾

Έτσι, το μεγάλο ψάρι τον κατάπιε (τον Ιωνά ζωντανό), καθώς είχε κάνει (ο Ιωνάς) μία πράξη άξια επίπληξης (ότι έφυγε χωρίς την άδεια του Κυρίου του).

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿143﴾

Αν δεν ήταν (ο Ιωνάς πριν) ένας απ' αυτούς που δοξάζουν και εξυμνούν πολύ τον Αλλάχ (και αν δεν είχε επικαλεστεί τον Αλλάχ μέσα στην κοιλιά του ψαριού λέγοντας: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εσύ! Δόξα Σοι! Πράγματι, ήμουν ένας από τους άδικους»),

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿144﴾

θα είχε μείνει στην κοιλιά του (ψαριού) μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι).

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿145﴾

Έτσι, (τον σώσαμε και) τον πετάξαμε έξω (από το ψάρι, κάνοντας το ψάρι να τον αφήσει) σε μία ανοιχτή ακτή (όπου δεν υπήρχαν δέντρα, ούτε κτίρια που να τον σκίαζαν) ενώ ήταν πολύ αδύναμος (σαν το νεογέννητο μωρό ή ένα κοτοπουλάκι χωρίς πούπουλα),

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿146﴾

και κάναμε να φυτρώσει (δίπλα του) ένα φυτό κολοκύθας για να τον σκιάσει.

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿147﴾

Και τον στείλαμε (τον Ιωνά ξανά στον λαό του) σε εκατό χιλιάδες και ακόμη περισσότερους.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿148﴾

Και έτσι πίστεψαν, και παρείχαμε αγαθά σ' αυτούς για έναν προκαθορισμένο χρόνο (του τέλους της ζωής τους).

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿149﴾

Ρώτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου) πώς είναι δυνατόν να αποδίδουν στον Κύριό σου ότι έχει κόρες (τους Αγγέλους, παρόλο που οι ίδιοι οι άπιστοι δεν επιθυμούν να έχουν κόρες) και επιθυμούν για τον εαυτό τους το να έχουν γιους!

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًۭا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ ﴿150﴾

Ή μήπως δημιουργήσαμε τους Αγγέλους ως θηλυκά ενώ (οι άπιστοι) ήταν παρόντες (και είδαν τη δημιουργία τους);

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿151﴾

Πράγματι, είναι από το ψεύδος τους (των ειδωλολατρών) ότι λένε:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿152﴾

«Ο Αλλάχ απέκτησε παιδιά», και αυτοί είναι πράγματι, ψεύτες!

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿153﴾

Είναι δυνατόν (να αποδίδετε σ' Αυτόν) ότι επέλεξε να έχει κόρες (παρόλο που εσείς οι ίδιοι δεν επιθυμείτε να έχετε κόρες), αντί το να έχει γιους (ενώ εσείς επιθυμείτε να έχετε γιους);

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿154﴾

Τι συμβαίνει με σας; Πώς κρίνετε (με το να αποδίδετε στον Αλλάχ κάτι που δεν επιθυμείτε καν για τον εαυτό σας);

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿155﴾

Δε θα λάβετε λοιπόν μία νουθεσία;

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿156﴾

Ή μήπως έχετε κάποια ξεκάθαρη απόδειξη (από ένα βιβλίο που έστειλε ο Αλλάχ);

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿157﴾

Φέρτε λοιπόν το βιβλίο σας (που σας ήρθε από τον Αλλάχ και υποστηρίζει τα λόγια σας), αν είστε ειλικρινείς!

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿158﴾

Επίσης ισχυρίζονται (οι ειδωλολάτρες) ότι υπάρχει συγγένεια μεταξύ Αυτού (του Αλλάχ) και των τζινν [λέγοντας ότι οι αόρατοι Άγγελοι είναι οι κόρες Του από τις αρχηγούς των τζινν που τις παντρεύτηκε ο Αλλάχ, και ότι ο Σατανάς είναι ο αδελφός του Αλλάχ! -Δόξα στον Αλλάχ! Είναι πολύ Ανώτερος απ' αυτά που ισχυρίζονται-]. Πράγματι, τα τζινν ξέρουν καλά ότι θα βρεθούν (ενώπιον του Αλλάχ για να λογοδοτήσουν, πώς λοιπόν να είχαν συγγένεια μαζί Του;)!

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿159﴾

Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (οι άνθρωποι ψευδώς, από ατέλειες).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿160﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ (οι οποίοι αποδίδουν σ' Αυτόν Υψηλές Ιδιότητες που ταιριάζουν στη Μεγαλοπρέπειά Του).

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿161﴾

Εσείς λοιπόν (ω, ειδωλολάτρες) και ό,τι λατρεύετε (εκτός από τον Αλλάχ),

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ ﴿162﴾

δεν μπορείτε να παρασύρετε κανέναν μακριά απ' αυτή (την αληθινή θρησκεία),

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿163﴾

εκτός από κάποιον που (είναι ήδη στη γνώση του Αλλάχ ότι) θα μπει στην Κόλαση για να καεί μέσα της!

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿164﴾

(Οι Άγγελοι είπαν): «Δεν υπάρχει κανένας ανάμεσά μας που δεν έχει μία γνωστή θέση [στον ουρανό και στη λατρεία προς τον Αλλάχ, και δεν είμαστε κόρες του Αλλάχ όπως ισχυρίζονται οι ειδωλολάτρες].

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿165﴾

Πράγματι, εμείς είμαστε αυτοί που στέκονται παρατεταγμένοι σε σειρές (στη λατρεία προς τον Αλλάχ).

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿166﴾

Και εμείς είμαστε αυτοί που δοξάζουν (τον Αλλάχ).»

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿167﴾

(Oι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Προφήτη, πριν την αποστολή σου) συνήθισαν να λένε:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿168﴾

«Αν είχαμε ένα Βιβλίο (και μία νουθεσία) από τους προηγούμενους (Προφήτες που να μας πληροφορούν για τα προηγούμενα έθνη),

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿169﴾

θα είμασταν εμείς οι αφοσιωμένοι εκλεκτοί πιστοί δούλοι του Αλλάχ.»

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿170﴾

Αλλά (όταν τους ήρθε το Κορ’άν) το αρνήθηκαν. Πράγματι, θα μάθουν (τι τους περιμένει από τιμωρία)!

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿171﴾

Πράγματι, ο Λόγος Μας έχει ήδη δοθεί στους Αγγελιαφόρους δούλους Μας,

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿172﴾

ότι εκείνοι είναι αυτοί που θα λάβουν την υποστήριξη (Μας, εναντίον των εχθρών τους),

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿173﴾

και ότι πράγματι, οι στρατιώτες Μας θα είναι οι νικητές.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿174﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿175﴾

(Περίμενε) και κοίτα τους (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿176﴾

Βιάζονται (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη) να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας;

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿177﴾

Όταν θα πέσει (η τιμωρία Μας) σ' αυτούς (και στους οίκους τους), πόσο τρομερό θα είναι εκείνο το πρωί εκείνων που έλαβαν προειδοποίηση!

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿178﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿179﴾

(Περίμενε) και κοίτα (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿180﴾

Δόξα στον Κύριό σου, τον Κύριο της Δύναμης, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (από ατέλειες).

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿181﴾

Ειρήνη και ασφάλεια στους Αγγελιαφόρους.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿182﴾

Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.