Sikhizm ile islam arasındaki fark nedir?

Sikhizm 16. yüzyılda Pencap'ta Guru Nanak'la doğar: suretsiz tek bir Tanrı, 10 guru, ezeli kitap-okul olarak Guru Granth Sahib, yeniden doğuşlar ve karma, langarın hayırseverliği. İslam 7. yüzyılda Arabistan'da doğar: suretsiz ve aracısız tek bir Yaratıcı, Muhammed'le (ona salat ve selam olsun) mühürlenmiş bir peygamberlik, korunmuş Kuran, bir hükümle takip edilen tek bir hayat.

İkisi ilahi suretlerin reddini ve hayırseverliği paylaşır; ruhun akıbeti, ruhsal aracı ve vahyin kapanışı konusunda ayrılırlar.

Sikhizmin ve islamin kökenleri

Sikhizm, 16. yüzyılda Pencap'ta (Hint alt kıtasının kuzeybatısı), hinduizm ile islamin yüzyıllardır, Babür İmparatorluğu döneminde de, birliktelik ve gerilimler arasında yan yana yaşadığı bir dünyada Guru Nanak ile doğar. Guru Nanak, yeni temeller üzerine bir topluluk kurar: suretsiz bir Tanrı, kaldırılan kastların katı eşitliği, paylaşılan yemek.

İslam, 7. yüzyılda Arabistan'da, İbrahim, Musa ve İsa'yı da içeren peygamberler zincirinin sonuncusu olan Muhammed'le (ona salat ve selam olsun) doğar. İki dinin bu nedenle çok farklı bir tarihsel ölçeği vardır: 2 yüzyıl üzerinde 10 guru, buna karşı 1400 yıllık gönderileri kapatan bir peygamberlik.

Tanrı: iki tarafta da suretsiz Tek

En büyük ortak nokta budur. Sikh Mool Mantarı, tek bir Tanrıyı, hakikati, yaratıcıyı, korkusuz, kin tutmayan, suretsiz, doğmamış olarak tasvir eder. Kuran Allah'ı tanımlar: "De ki: O Allah bir tektir. Allah her şeyden müstağni ve her şey O'na muhtaçtır. O doğurmamış ve doğmamıştır. Hiçbir şey O'na denk değildir." (Kuran 112:1-4).

İkisi heykelleri, cisimleşmiş avatarları ve her türlü sureti reddeder. Ayrılık sonrasında başlar: sikhizm, ruhun ilahiyle birliğini nihai amaç olarak ve döngüleri yol olarak tutar; islam, Yaratıcı ile yaratma arasındaki tam ayrımı, doğrudan duayı (Kuran 2:186) ve tek hüküm sürdürür.

Peygamberlere karşı gurular

Sikhizm yolu, birbirini izleyen 10 insan guruya ve ardından 1708'den beri ezeli guru rolünü dolduran bizzat Granth Sahib metnine emanet eder. İslam hiçbir insanı kutsallaştırmaz: peygamberler insanların en iyileridir ama kul olarak kalırlar ve Muhammed (ona salat ve selam olsun) onların sonuncusudur, her insan gibi öldü ve gömüldü.

Müslüman kimseye aracılık etmez: Rabbine doğrudan seslenir. İslamın gözünden sikh kitap-okuluna gösterilen yüceltme, aracı sorusunu gündeme getirir ve tevhidin çizgisini tam burada çizer.

Sikh yeniden doğuşu, Müslüman dirilişine karşı

Sikhizm samsarayı miras alır: ruh, karmaya göre, Tanrıyla birliğe kadar yeniden doğar. İslam tek bir hayatı, ölümden sonra berzahı, tek bir dirilişi ve tek bir hüküm öğretir.

Bütün ahlak bundan türemiştir: sikhizmde kötülük, gelecek hayatlarda hesap görür; islamda Allahtan, bu hayatın her anında Onun bağışının mümkün olduğu yerde hesap görür. İslamda reenkarnasyon sayfası bu noktayı ayrıntısıyla işler.

Sikhizmin ve islamin pratikleri

Vaftizli Sikhler 5 K'yi taşır (kesilmeyen saçlar, tarak, çelik bilezik, pamuk şort, hançer) ve özel bir ritüel kesim olmaksızın beslenir; Müslümanlar günde 5 namaz kılar, Ramazan orucunu tutar, zekatını verir ve helal ritüel kesim yapar.

İkisi hayırseverliği (zakata karşı langar), çalışmanın dürüstlüğünü ve insanların eşitliğini zorunlu kılar ve ikisi de kadına, aracı bir ruhbanı olmayan bir ibadet yeri verir. Ahlaki yakınsaklıklar gerçektir ve son fark her yerde aynıdır: döngüler ve gurularla bir kurtuluş, ya da tek bir hüküm önünde Allah'ın rahmetiyle bir kurtuluş. sikhizm sayfası geleneği bütün olarak sunar.