Aslan yuvasındaki Danyal

Danyal, onu aslan yuvasına atan Buhtunnasr döneminde yaşadı: canavarlar ona saldırmadı; daha çocukken aralarına atıldığında aslan ve dişisi gece boyunca onu yaladı. Acem kralı tarafından götürüldü, onun nezdinde alıkonuldu ve Rabbine hamdetti: « sabrın karşılığını kurtuluşla veren Allah'a hamdolsun ». Ölümünden sonra Tustar fethedildiğinde, üç yüz yıldır korunmuş bir adam bir divan üzerinde bulundu; çünkü « peygamberlerin etlerini yer bozmaz ve vahşi hayvanlar onları yemez ». Kâ'b onu Danyal olarak teşhis etti; sonra geceleyin defnedildi ve yerini gizlemek için on üç mezar kazıldı.

İbn Ebi'd-Dünya, bizim senetlerimizden biriyle, el-Acle el-Kindî'den, o da Abdullah ibn Ebi'l-Huzeyl'den nakletmiştir: Buhtunnasr iki aslan besledi, onları bir kuyuya attı, sonra Danyal'ı getirtip onların üzerine attı. Aslanlar ona saldırmadı; o da Allah'ın dilediği kadar kaldı. Sonra insanların duyduğu yemek ve içecek ihtiyacını o da hissetti: « Danyal için yemek ve içecek hazırla. » « Rabbim, ben kutsal topraklardayım; Danyal ise Babil diyarında, Irak topraklarındadır.

» « Sana emrettiğim şeyi hazırla: hazırladığını sana taşıyacak olanı göndereceğiz. » O da öyle yaptı. « Danyal, ey Danyal. » « Sen kimsin?

» « Ben İrmiya'yım. » « Seni kim getirtti? » « Rabbim beni sana gönderdi. » « Peki Rabbim benden haberdar oldu mu?

» « Evet. » « Zikredeni unutmayan Allah'a hamdolsun, ümit edenini hayal kırıklığına uğratmayan Allah'a hamdolsun, o Allah'a hamdolsun ki O'na tevekkül eden, işini başkasına havale etmez, ihsan edenin ihsanını ihsanla mükafatlandıran Allah'a hamdolsun, sabrın karşılığını kurtuluşla veren Allah'a hamdolsun, bir musibetten sonra kahrımızı defeden Allah'a hamdolsun, amellerimiz bize kötü göründüğünde dayanağımız olan Allah'a hamdolsun, vesileler kesildiğinde ümidimiz olan Allah'a hamdolsun. »

Yunus ibn Bükeyr, Muhammed ibn İshak'tan nakletmiştir: « Tustar'ı fethettiğimizde, Hürmüzan'ın evinin malları içinde üzerinde ölmüş bir adam bulunan bir divan ve başucunda bir mushaf bulduk. Mushafı alıp Ömer ibn el-Hattab'a götürdük; o da onu Arapçaya tercüme ettirmek için Kâ'b'ı çağırdı. Ben onu okuyan ilk Arap'ım: sana şu Kur'an'ı okuduğum gibi okudum. » « İçinde ne vardı?

» « Sizin kıssalarınız, işleriniz, söz kalıplarınız ve daha sonra olacaklar. » « Adama ne yaptınız? » « Gündüz on üç ayrı mezar kazdık; gece olunca onu defnettik ve bütün mezarları düzledik; ki onun yeri insanlardan gizli kalsın ve onu kazıp çıkarmasınlar. » « Peki ondan ne umuyorsunuz?

» « Gökyüzü onlardan yağmuru tuttuğunda, onun divanını çıkarırlardı ve yağmur yağardı. » « Bu adamın kim olduğunu sanıyorsunuz? » « Danyal denilen bir adam. » « Onu ölür olarak bulduğunuzdan beri ne kadar zaman geçti?

» « Üç yüz yıldır. » « Üzerinde bir değişiklik mi oldu? » « Hiçbir şey olmadı; sadece ensesindeki birkaç kıl dışında: peygamberlerin etlerini yer bozmaz ve vahşi hayvanlar onları yemez. » Hafız şöyle dedi: bu senet, Ebu'l-Âliye'ye kadar sahihtir.

Ama ölüm tarihi üç yüz yıl olarak doğru biçimde sabit olursa, o peygamber değildir; o, salih bir adamdır. Çünkü Buhari'nin rivayet ettiği hadis, İsa ibn Meryem ile Allah'ın elçisi (s.a.v.) arasında hiçbir peygamber olmadığını sabit kılmaktadır; ikisinin arası da nakledilenlere göre dört yüz yıl, ya da altı yüz yıl, ya da altı yüz yirmi altı yıldır. Ölüm tarihi sekiz yüz yıla dayanabilir ki bu, Danyal'ın zamanına yakın olur; madem ki gerçekte Danyal'a denk düşer; ama bu, ister peygamber ister salih olsun, başka bir adam da olabilir. Zanlar Danyal'a doğru eğilimlidir; çünkü Acem kralı onu götürmüş ve onun nezdinde alıkonulmuş olarak kalmıştı; bunu daha önce zikretmiştik.

Ebu'l-Âliye'ye kadar sahih bir senetle nakledilmiştir ki onun burnunun boyu bir karıştı; Enes ibn Malik'ten ise hasen bir senetle bir arşın kadar idi. Bu temele göre, bu, bu ölçülerden daha eski zamanlarda yaşamış peygamberlerden bir adam olabilir: Allah daha iyi bilir.

« Danyal, Muhammed ümmetinin (s.a.v.) onu defnetmesi için Rabbine dua etti. »

İbn Ebi'd-Dünya, Ebu'l-Eş'as el-Ahmerî'den rivayet etti

Ebu Musa el-Eş'ari Tustar'ı fethettiğinde, onu bir tabut içinde, damarları ve nabzı hâlâ atan halde buldu. Şöyle dedi: « Danyal'ın nerede olduğunu bize haber verene cenneti müjdeleriz. » Hürküs ortaya çıktı. Ebu Musa, Ömer'e durumunu haber vermek için yazdı; Ömer de ona şöyle yazdı: « Onu defnet; müjdeyi Hürküs'e ver: Peygamber (s.a.v.) ona cenneti müjdelemiştir. » Hafız şöyle dedi: bu kıssa bu yolla mürseldir; onun kim olduğunun teşhisi de incelenmesi gereken bir konudur: Allah daha iyi bilir.

Âlimlerden olan Anbese ibn Sâid nakletmiştir: Ebu Musa, Danyal ile birlikte bir mushaf, içi ud dolu bir küp, dirhemler ve onun yüzüğünü buldu. « Mushaf ise onu bize gönderin. Uddan bir miktar bize gönderin ve bulunduğun bölgenin Müslümanlarına onunla tedavi olmalarını emret. Dirhemleri aralarında bölüştür.

Yüzük konusunda ise onu sana bağışladık. » İbn Ebi'd-Dünya başka bir yolla da nakletmiştir: Ebu Musa onu bulduğunda ve kendisine bunun Danyal olduğu söylendiğinde, onu kucakladı, öptü, Ömer'e işini ve yanında bulunan, on bin dirheme yaklaşan mal hakkında yazdı: gelen kimse ondan bir miktar ödünç alıyor; eğer geri vermezse hasta oluyordu. Ömer, onun su ve sedir yaprağı ile yıkanmasını, kefenlenip defnedilmesini ve mezarının herkesten gizlenmesini, malın hazine evine iade edilmesini, örtünün Ömer'e gönderilmesini emretti; Ömer de ona onun yüzüğünü bağışladı. Ebu Musa'dan, dört esiri bir nehrin akıntısını saptırmaya görevlendirdiği nakledilir: onlar nehrin ortasında bir mezar kazdı, onu oraya defnetti, sonra dört esiri kılıçtan geçirdi; ki mezarının yerini Ebu Musa el-Eş'ari'den, Allah ondan razı olsun, başka kimse bilmesin.

İbn Ebi'd-Dünya şöyle dedi: İbrahim ibn Abdellah bana anlattı, bize Ahmed ibn Amr ibn es-Sarh anlattı, bize İbn Vehb anlattı; Abdurrahman ibn Ebi'z-Zinâd'dan, o babasından: Ebu Burde ibn Ebi Musa el-Eş'ari'nin elinde, mührü üzerinde iki aslan kabartması bulunan bir yüzük gördüm; aslanların ortasında ise onları yalayan bir adam vardı. « Bu, bu şehrin halkının Danyal olduğunu iddia ettiği ölü adamın yüzüğüdür; Ebu Musa onu defnettiği gün almıştı. » Ebu Musa, bu şehrin âlimlerine yüzükteki kabartmanın anlamını sordu: « Danyal'ın himayesinde yaşadığı kral hakkında (olay şudur): kahinler ve ilim adamları ona geldiler ve ona, öyle bir gecede doğacak bir erkek çocuğun saltanatını bozacağını ve onu fesada uğratacağını söylediler. Kral da yemin etti: Vallahi bu gece hiçbir erkek çocuk kalmayacak, doğan her çocuğu öldüreceğim!

» Bunun üzerine Danyal'ı daha çocukken aldılar ve aslan çukuruna attılar: aslan ve dişisi bütün gece onu yaladılar, ona hiçbir kötülük yapmadılar. Annesi geldi ve onları onu yalarken buldu. Allah onu bununla kurtardı; o da ulaştığı makama ulaştı. Bu şehrin âlimleri, Ebu Musa'nın şöyle dediğini naklettiler: Danyal, Allah'ın kendisine bu konuda lütfettiği nimeti unutmamak için kendi suretini ve onu yalayan iki aslanın suretini yüzüğünün mühürlerine kazıdı.

Bu bir hasen seneddir.