İshak

İshak (a.s.), İbrahim'in (a.s.) oğludur; annesi Rifka kısır iken babasının duasıyla doğmuş, babası yüz yaşında iken kardeşi İsmail'den on dört yıl sonra dünyaya gelmiştir. İki oğlu olmuştur: İsav ve Yakub. Yakub, Harran diyarında Lea ile Rahel'e evlenmiş, on iki oğlu olmuş ve kendisine Yusuf doğmuştur. Kenan'a dönmüş ve Urûşelim'deki makamı belirlemiştir; İshak, yüz seksen yaşında vefat etmiş ve babası İbrahim ile aynı kabristana defnedilmiştir.

Daha önce sunduk ki o, babası yüz yaşında iken, kardeşi İsmail'den on dört yıl sonra doğdu: « Biz ona İshak'ı, salihlerden bir peygamberi müjdeledik: ve biz ona ve İshak'a bereket verdik: ve zürriyetlerinden bir kısmı iyilik yapan ve kendine apaçık şekilde zulmeden oldu. » Yüce Allah, güçlü Kitabının birden fazla ayetinde onu överek zikretmiştir: Ebu Hureyre'nin hadisinde, Allah'ın elçisinden sunduk ki şerefli kişinin oğlu, şerefli kişinin oğlu, şerefli kişinin oğlu, şerefli kişinin oğludur: Yusuf ibn Yakub ibn İshak ibn İbrahim. Ehli kitap zikretmektedir ki İshak, babası sağlığında Rifka bint Betuel ile evlendiğinde kırk yaşındaydı: ve o kısır idi: bu yüzden Allah'a onun için dua etti: o, ikiz iki erkek çocuk doğurdu: ilkiye İsav adı verildi: Arapların İs dediği kişidir: ve Rumların babasıdır: ve ikincisi, kardeşinin topuğuna tutunarak çıktı: ona bu yüzden Yakub adı verildi.

İshak, İsav'ı Yakub'dan daha çok seviyordu, çünkü o, onun büyük oğluydu: ve anneleri Rifka ise Yakub'u daha çok seviyordu, çünkü o, küçük oğluydu. İshak yaşlandığında ve görüşü zayıfladığında, oğlu İsav'dan bir yemek arzuladı: ona, avlanmaya çıkmasını ve onun için pişirmesini emretti; ki üzerine bereket etsin ve ona dua etsin: ve İsav avcıydı: bu yüzden av aramaya çıktı: Rifka o zaman, oğlu Yakub'a, sürüsünün en iyilerinden iki oğlak kesmesini ve babasının arzuladığı gibi bir yemek hazırlamasını emretti: ve kardeşinin önüne götürüp ona dua ettirmesini: ona kardeşinin elbiselerini giydirdi ve iki oğlağın derisini onun kollarına ve boynuna bağladı: çünkü İsav, gövdesi kıllıydı: Yakub ise değildi. İshak sordu: sen kimsin? Senin oğlun.

Onu kendine sarıp yokladı: ses, Yakub'un sesi: ama dokunuş ve elbiseler, İsav'ınki. Yemeği bitirdiğinde, ona dua etti ki kardeşleri arasında değer bakımından en büyük olsun ve sözü, onların ve kendisinden sonraki kavimlerin sözüne galip gelsin: ve rızkı ve çocukları bollaşsın. Evinden çıktığında, kardeşi İsav, babasının kendisini ona yaklaştırması için kendisine emrettiği şeylerle geldi: bu nedir, ey oğlum? Arzuladığın yemek bu.

Önceden getirmemiş miydin ve yememiş miydin ve benim için duamamış mıydın? Hayır, vallahi. Kardeşinin kendisinden önce geldiğini anladı: onun için büyük bir keder duydu: ve zikretmişlerdir ki babalarının ölümünden sonra onu öldürmekle kendini tehdit etti: ve babası ona sordu: ona başka bir dua etti: zürriyeti için yeryüzünü genişletsin ve rızkılarını ve meyvelerini çoğaltsın. Anneleri, İsav'ın kardeşi Yakub ile kendini tehdit ettiği şeyi duyduğunda: oğlu Yakub'a, kendisinin kardeşi olan Harran diyarında bulunan Laban'ın yanına gitmesini emretti: ve kardeşinin kendisine karşı öfkesi yatışıncaya kadar onun yanında kalmasını: ve kızlarıyla evlenmesini: ve kocası İshak'a, ona bunu emretmesini ve ona vasiyet etmesini ve onun için dua etmesini söyledi: öyle yaptı: Yakub, o akşam evlerinden çıktı: gece, bir yerde onu yakaladı: orada uyudu: bir taş aldı ve başının altına koydu.

Ve uyudu: uykusunda gökten yere kurulmuş bir merdiven gördü: melekler ona çıkıp iniyorlardı: ve Rabb ona konuşuyordu: sana bereket edeceğim: ve zürriyetini çoğaltacağım: ve bu yeryüzünü ve ondan sonra gelen neslinden sana vereceğim.

Uykusundan kalktığında, gördüğüne sevindi: ve Allah'a adak adadı: sağ salim aileme dönersem elbette bu yerde Allah için bir ibadethane yapacağım: ve kendimi rızıklandırdığı her şeyin onda biri Allah için olacak: sonra bu taşı ele aldı: onu tanımak için üzerine yağ döktü: ve bu yere Bayt İli adını verdi: yani Allah'ın evi: ve bugün Beytü'l-Makdis'in yeridir, Yakub sonradan inşa etti: Yakub, Harran diyarında dayısına vardığında, dayısının iki kızı vardı: büyüğünün adı Lea idi: ve küçüğü Rahel idi: Rahel'i istedi: ve o, ikisinin en güzeli ve en zarafetli olanıydı: buna karşılık yedi yıl sürüsünü beklemesi şartıyla icabet etti: süre dolduğunda, dayısı Laban bir ziyafet hazırladı: ona insanları topladı: ve gece, büyük kızı Lea'yı kortejle ona getirdi: ve onun gözleri zayıf, görüntüsü çirkin idi: Yakub uyandığında, Lea idi: bana neden ihanet ettin? Yalnızca Rahel'i mi istemiştim?

Küçükü büyüğü evlendirmek bizim adetimiz değildir: onun kız kardeşini istersen yedi yıl daha çalış ve onu sana nikâhlayayım. Yedi yıl daha çalıştı: ve onu, kız kardeşiyle ona getirdi: ve bu, onların dininde helâldi: sonra Tevrat şeriatında nesh edildi: bunun tek başına neshin geldiğine delil olması yeterlidir: çünkü Yakub'un fiili, bunun helâl olduğuna ve müsait olduğuna delildir: çünkü o, masumdur.

Laban, iki kızın her birine bir cariye verdi: Lea'ya Zilfa adında bir cariye verdi: ve Rahel'e Bilha adında bir cariye verdi: ve yüce Allah, Lea'nın çocuk verememe zaafını ona çocuk vererek giderdi: Yakub'dan doğuran ilki Ruben oldu: sonra Simyon: sonra Levi: sonra Yahuda: Rahel bunları kıskandı: ve o kısır idi: bu yüzden Yakub'a cariyesi Bilha'yı sundu: onunla yaklaştı: o, Yakub'dan hamile kaldı ve ona bir erkek çocuk doğurdu, ona Dan adını verdi: ve tekrar hamile kaldı ve ona bir erkek çocuk daha doğurdu, ona Naftali adını verdi: Lea bunun üzerine harekete geçti: ve Yakub'a cariyesi Zilfa'yı sundu: ona Gad ile Aşer adında iki erkek çocuk doğurdu: sonra Lea da hamile kaldı: ona beşinci bir oğul doğurdu ve ona İssakâr adını verdi: sonra hamile kaldı ve ona Zebulun adında altıncı bir oğul doğurdu: sonra hamile kaldı ve ona Dina adında bir kız doğurdu: böylece Yakub'dan yedi çocuğu oldu: sonra Rahel, yüce Allah'a dua etti ve kendisine Yakub'dan bir oğul vermesi için istedi: Allah, feryadını duydu ve duasına icabet etti: Allah'ın peygamberi Yakub'dan hamile kaldı: ve ona, koca, soylu, güzel, zarif bir oğul doğurdu, ona Yusuf adını verdi.

Bütün bunlarda Harran diyarında kalıyorlardı: ve o, iki kızın yanına girip altı yıl daha dayısının sürüsünü bekledi: ikameti böylece yirmi yıl sürdü.

Ben senin sayende mübareğim: o halde bana mallarımdan istediğini iste. Bu yıl süründen doğacak her kuzuyu bana ver: beyazı ve siyahı benekli olanı: ve her parlak kuzu, siyahlı beyaz: ve her keçi, beyazlı esmer: ve her tekenin beyazlı siyahı. Memnuniyetle. Yaptılar ve babalarının sürüsünden, bu vasıflardan olan teke ve koyunları ayırdılar: ki doğumlardan hiçbir şey bu vasıflarla doğmasın: Yakub, badem ağacından ve kavak ağacından yeşil çubuklar aldı: onların kabuklarını beyaz soydu: ve sürünün suluklarına suya koydu: ki sürü onları görsün ve ürperişsin: ve yavruları karınlarında kıpırdasın: ve doğumlarının renkleri böyle olsun. Bu, âdetin dışına çıkan şeylerdendir ve mucizeler sırasına girer. Yakub böylece çok koyunlara ve bineklere ve kölelere sahip oldu: ve dayısının ve oğullarının yüzü ona karşı değişti: sanki kendilerini ona karşı sıkıyorlardı.

Yüce Allah, Yakub'a, babasının ve kavminin yurduna dönmesini vahyetti: ve onunla beraber olmayı ona vaad etti: o da ona kendi ailesini arz etti: onlar ona itaat etmekte acele ederek cevap verdiler: ailesini ve malını yüklendi: ve Rahel, babasının putlarını çaldı: memleketlerini geçip uzaklaştıklarında Laban ve halkı onlara yetişti: Laban, Yakub'a vardığında onu, izni ve haberi olmadan çıkmakla azarladı: ve neden ona haber vermiyordu: ki onları şarkılarla ve dâirelerle sevinç içinde çıkarsın: ve kızlarına ve onların çocuklarına veda etsin: ve neden putlarını yanlarında aldılar: Yakub ise putların alınmasından habersizdi: bu yüzden bir put alınmış olmasını yalanladı: kızlarının ve cariyelerinin evlerini aradılar: hiçbir şey bulamadılar: Rahel ise onları deveye koymuştu ve onun altındaydı: kalkmadı. İşte Calâd burası.

Ayrıca kızlarına iftira etmeyeceğine ve onların üzerine başkasıyla evlenmeyeceğine ve bu vadiyi ötekinin yurduna geçmeyeceğine: ne Laban ne Yakub: dâhil oldu: bir ziyafet hazırladılar ve insanlar onlarla birlikte yedi: ve ikisi birbirine veda etti ve memleketlerine dönmek üzere ayrıldılar.

Yakub, Seîr diyarına yaklaştığında melekler ona rastladı ve onu, gelişini müjdeledi: ve Yakub, kardeşi İsav'a elçiler gönderdi ki bağışlanma istesin ve onun önünde tevazu göstersin: elçiler döndüler ve Yakub'a İsav'ın dört yüz süvarisiyle kendisine doğru yola çıktığını haber verdiler: Yakub ondan korktu: ve Allah'a dua etti: ve ona yalvardı: ve onun önünde tevazu gösterdi: ve ona boyun eğdi: ve ona kendi ahdiyle ve ona yapmış olduğu vaadiyle yalvardı: ve ondan, kardeşi İsav'ın kötülüğünü kendisinden uzaklaştırmasını istedi: ve kardeşi için koca bir hediye hazırladı: iki yüz koyun: ve yirmi teke: ve iki yüz koyun: ve yirmi koç: ve otuz yavru veren deve: ve kırk inek: ve on boğa: ve yirmi eşek: ve on eşek tayı: ve kölelerine her türü ayrı ayrı götürmelerini emretti: sen kimsin ve bu, kimin içindir, yanında? Kulun Yakub içindir: efendim İsav için bir hediyedir. Ve arkadakinin de böyle demesini ve arkadakinin de ve arkadakinin de ve bizim arkamızdan gelenin de.

Ve Yakub, iki karısı ve iki cariyesi ve onların hepsinden sonra on bir oğlu ile geride kaldı: iki gece yol alıp gündüz saklanıyordu: ikinci gecenin seher vakti geldiğinde ona, insan suretinde meleklerden bir melek göründü: onu halktan bir insan sandı: Yakub ona karşı boğuşmaya girişti ve onu yendi: onu görünende yendi: fakat melek, baldırına vurdu: Yakub topal oldu. Adın nedir? Yakub. Bu günden sonra İsraîl olarak çağrılmaktan başkası sana yakışmaz.

Ve sen kimsin ve adın nedir? Böylece ondan gitti: onun meleklerden bir melek olduğunu anladı: ve Yakub topal olarak uyandı: İsrailoğulları bundan dolayı baldır siniri yemezler. Yakub gözlerini kaldırdı: ve kardeşi İsav, dört yüz süvarisiyle yaklaşmaktaydı: onların önüne çıktı: kardeşi İsav onu gördüğünde, ona yedi kez secde etti: o dönemde selamları budur ve onlara şeriat kılınmıştır: meleklerin Adem'e selam olarak secde ettikleri gibi: ve Yusuf'un kardeşlerinin ve ebeveynlerinin ona secde etmeleri gibi, ileride geleceği gibi: İsav onu gördüğünde ona doğru ilerledi: ve ona sarıldı: ve onu öptü: ve ağladı: ve İsav gözlerini kaldırdı ve kadınlara ve çocuklara baktı: bunlar sana nereden geldi?

Kulun için Allah'ın ihsan ettikleri.

İki cariye ve oğulları yaklaştı ve ona secde ettiler: ve Lea ile oğulları yaklaştı ve ona secde ettiler: ve Rahel ile oğlu Yusuf son olarak yaklaştı ve ona secde ettiler: ve hediyesini kabul etmesini ona sundu ve ona ısrar etti ve onu kabul etti: ve İsav döndü ve onların önüne çıktı: ve Yakub, kendi ailesi ve sığır ve sürü ve köleleriyle ona katıldı: Seîr dağlarına yönelmekteyken: Sâvire'den geçtiğinde kendisi için bir ev yapmıştır ve binekleri için gölgelikler: sonra Urûşelim'den geçti, Şahim köyü: köyün önünde konakladı: ve Şahim'in babası Hammur'un oğullarının tarlasını yüz koyunla satın aldı: orada çadırını kurdu: ve orada bir mazbat (mihrap) yaptı ve ona El adını verdi, İsrail'in ilahı: ve Allah ona, orada yücelsin diye onu inşa etmesini emretti: ve bugün Beytü'l-Makdis'tir: sonradan Süleyman ibn Davud yeniledi: ve o, daha önce üzerine yağ dökerek işaretlediği kayanın yeridir: önce zikrettiğimiz gibi.

Ehli kitap burada, Lea'dan olan Yakub'un kızı Dina'nın kıssasını zikretmektedir: ve Şahim ibn Hammur ile olan işiyle ilgili olan şeyi: o, ona saldırıp zorladı ve onu evine götürdü: sonra babasından ve kardeşlerinden kız istedi: ancak siz sünnet olursanız ve biz sizinle evlenir ve siz bizimle evlenirseniz başka: çünkü biz, sünnetli bir kavimle evlenmeyiz. Buna icabet ettiler ve hep birlikte sünnet oldular: üçüncü gün geldiğinde ve sünnet acıları şiddetlendiğinde: Yakub'un oğulları üzerlerine saldırdı: sonuna kadar öldürdüler: ve Şahim'i ve babası Hammur'u öldürdüler: kendilerine yaptıkları çirkinlik yüzünden ve küfürlerinin yanında ve putlarına tapmalarının yanında: bu yüzden Yakub'un oğulları onları öldürdüler ve mallarını ganimet aldılar: Allah daha iyi bilir.

Sonra Rahel hamile kaldı: ve bir oğul doğurdu: o, Benyamin'dir: fakat o, doğumunda şiddetli bir sancıya maruz kaldı ve onun ardından öldü: Yakub onu Afarata gömdü: o, Beytlehem'dir: ve Yakub, kabrinin üzerine bir taş yaptı: o, bugüne kadar Rahel'in kabri olarak bilinen taştır.

Yakub'un erkek oğulları on iki adamdı: Lea'dan: Ruben: ve Simyon: ve Levi: ve Yahuda: ve İssakâr: ve Zebulun: ve Rahel'den: Yusuf: ve Benyamin: ve Rahel'in cariyesinden: Dan: ve Naftali: ve Lea'nın cariyesinden: Gad: ve Aşer. Ve Yakub, babası İshak'a geldi ve onun yanında, İbrahim'in oturduğu Kenan diyarında olan Habrûn köyünde ikamet etti: sonra İshak hastalandı ve yüz seksen yaşında öldü: iki oğlu İsav ile Yakub, onu, babası Kelîm İbrahim ile birlikte, satın aldığı mağaraya gömdü: sunduğumuz gibi: ve Allah, ona şan yaraşır, bununla ilgili en doğrusunu bilir.