Historia Izaaka, syna Ibrahima

Syn Ibrahima i Sary, Izaak narodził się, gdy jego ojciec miał sto lat, czternaście lat po Ismailu: « Oznajmiliśmy mu więc Izaaka, proroka spośród sprawiedliwych ». Ożenił się z Rifqą, która urodziła bliźnięta 'Isa i Yaquba; gdy postarzał się i jego wzrok osłabł, pobłogosławił Yaquba, który wyruszył do Harranu: drabina widziana we śnie, ślub z Leą potem Rachelem, narodziny jego dwunastu synów, wśród nich Yusufa. Po powrocie do kraju Yaqub został nazwany Izraelem i pojednał się z 'Isem. Izaak umarł mając sto osiemdziesiąt lat i został pogrzebany obok Ibrahima w jaskini, którą kupił.

Wspomnieliśmy już, że narodził się, gdy jego ojciec miał sto lat, czternaście lat po swoim bracie Ismailu: « Oznajmiliśmy mu więc Izaaka, proroka spośród sprawiedliwych: i błogosławiliśmy ich, jego i Izaaka: i spośród ich potomstwa dobroczyńcę i niesprawiedliwego wobec samego siebie, oczywistego. » Allah Najwyższy wspomniał go, chwaląc go, w więcej niż jednym ajacie Swojej potężnej Księgi: i wspomnieliśmy w hadisie Abu Hurajry, od Posłańca Allaha, że szlachetny, syn szlachetnego, syn szlachetnego, syn szlachetnego: Yusuf syn Yaquba, syn Izaaka, syn Ibrahima. Ludzie Księgi wspominają, że Izaak, kiedy ożenił się z Rifqą bint Tabu'il za życia swojego ojca, miał czterdzieści lat: i że ona była bezpłodna: wezwał więc Allaha za nią: poczęła i urodziła dwóch bliźniaków: pierwszy został nazwany 'Isou: to ten, którego Arabowie nazywają 'Isem: i jest on ojcem Rzymian: a drugi wyszedł, trzymając piętę swojego brata: nazwali go więc Yaqubem.

Izaak kochał 'Isa bardziej niż Yaquba, ponieważ był on jego pierwszeńcem: a ich matka Rifqa kochała Yaquba bardziej, ponieważ był on młodszym. Kiedy Izaak postarzał się i jego wzrok osłabł, zapragnął od swojego syna 'Isa potrawy: i rozkazał mu, by poszedł upolować zwierzynę i ugotował ją dla niego, aby pobłogosławić nad nim i wezwać za niego: a 'Is był łowcą: wyruszył więc go szukać: Rifqa rozkazała wtedy swojemu synowi Yaqubowi zabić dwa koźlęta spośród najlepszych ze swojego stada i przygotować z nich potrawę taką, jakiej zapragnął jego ojciec: i przyjść ją zanieść przed swojego brata, by wezwał za niego: przyodziała go więc w szaty swojego brata i nałożyła na jego ramiona i jego szyję skórę z dwóch koźląt: ponieważ 'Is był owłosiony na ciele: a Yaqub nie. Izaak zapytał: kim jesteś? Twoim synem.

Przytulił go więc do siebie i obmacał: głos jest głosem Yaquba: ale dotyk i szaty są 'Isa. Kiedy zjadł i skończył, wezwał za niego, by był największym ze swoich braci w wartości, i by jego słowa górowały nad nimi i nad ludami po nim: i by jego zaopatrzenie i jego dzieci były obfite. Kiedy wyszedł z jego domu, przyszedł jego brat 'Is z tym, co jego ojciec mu rozkazał, by przybliżyć się do niego: cóż to jest, o mój synu? To potrawa, jakiej zapragnąłeś.

Czyż nie przyniosłeś mi tego wcześniej i czyż nie zjadłeś i nie wezwałeś za mną? Nie, na Allaha. Dowiedział się, że jego brat go wyprzedził: odczuł więc wobec niego wielki smutek: i wspominają, że groził mu zabiciem po śmierci ich ojca: a jego ojciec go wypytał: wezwał więc za niego inne wezwanie: i by uczynił dla jego potomstwa ziemię gęstą: i by rozmnożył ich zaopatrzenie i ich owoce. Kiedy ich matka usłyszała, czym groził 'Is swojemu bratu Yaqubowi: rozkazała swojemu synowi Yaqubowi pójść do swojego brata Labana, który jest w ziemi Harranu: i być u niego, aż ucichnie gniew jego brata wobec niego: i ożenić się z jego córkami: i powiedziała swojemu małżonkowi Izaakowi, by mu rozkazał to i polecił mu i wezwał za niego: uczynił to: Yaqub wyszedł więc od nich wieczorem tego dnia: noc zastąpiła go w pewnym miejscu: zasnął tam: wziął kamień i położył go pod swoją głowę.

A spał: i ujrzał we śnie drabinę opartą od nieba ku ziemi: i aniołowie po niej wchodzili i schodzili: a Pan przemawiał do niego: będę błogosławił tobie: i rozmnożę twoje potomstwo: i dam tobie tę ziemię, i twoje potomstwo po tobie.

Kiedy wstał ze snu, ucieszył się z tego, co ujrzał: i złożył ślub Allahu: jeśli wrócę zdrowy i cały do swoich, zbuduję na pewno w tym miejscu świątynię dla Allaha: i by dziesiąta część wszystkiego, czym mnie zaopatrzy, była dla Allaha: potem zajął się tym kamieniem: polał na niego oleju, by rozpoznawać go po tym: i nazwał to miejsce Bayt Il: to znaczy dom Allaha: i jest to miejsce Bayt al-Maqdis dzisiaj, które Yaqub potem zbudował: kiedy Yaqub przybył do swojego wuja w ziemi Harranu, ten miał dwie córki: starsza nazywa się Lea: a młodsza Rachel: poprosił więc o Rachel w małżeństwo: a ona była piękniejsza i powabniejsza z obu: odpowiedział mu na to pod warunkiem, że będzie pilnował jego stada siedem lat: kiedy termin upłynął, jego wuj Laban przygotował ucztę: zgromadził dla niego ludzi: i nocą odprowadził orszakiem do niego swoją starszą córkę Leę: a ona miała słabe oczy, nieładny wygląd: kiedy Yaqub się obudził, to była Lea: dlaczego mnie zdradziłeś? Czyż prosiłem w małżeństwo tylko Rachel?

Nie jest w naszym zwyczaju wydawać młodszą za mąż przed starszą: jeśli chcesz jej siostry, pracuj jeszcze siedem lat a ożenię cię z nią. Pracował więc siedem lat: i przyprowadził mu ją z jej siostrą: a to było dozwolone w ich religii: potem zostało to uchylone w prawie Tory: i to samo wystarcza jako dowód zaistnienia uchylenia: albowiem czyn Yaquba jest dowodem dopuszczalności tego i jego dozwolenia: ponieważ on jest zachowany od grzechu.

A Laban ofiarował każdej z obu córek służącą: ofiarował więc Leie służącą nazwaną Zilfą: a Rachel służącą nazwaną Balhą: a Allah Najwyższy naprawił słabość Lei ofiarowując jej dzieci: pierwsza, która urodziła od Yaquba, była Ruben: potem Symeon: potem Lewi: potem Juda: Rachel zazdrościła jej z tego powodu: i była bezpłodna: ofiarowała więc Yaqubowi swoją służącą Balhę: obcował z nią: poczęła i urodziła mu chłopca, którego nazwała Dan: i poczęła i urodziła innego chłopca, którego nazwała Neftali: Lea zajęła się więc tym: i ofiarowała Yaqubowi swoją służącą Zilfę: urodziła mu Gada i Aszera, dwóch chłopców: potem Lea też poczęła: urodziła z niego piątego chłopca i nazwała go Issachar: potem poczęła i urodziła szóstego chłopca, którego nazwała Zebulon: potem poczęła i urodziła córkę, którą nazwała Dina: miała więc od Yaquba siedmioro dzieci: potem Rachel wezwała Allaha Najwyższego i poprosiła Go, by dał jej chłopca od Yaquba: Allah usłyszał więc jej krzyk i odpowiedział jej wezwanie: poczęła od proroka Allaha Yaquba: i urodziła mu chłopca ogromnego, szlachetnego, pięknego, powabnego, którego nazwała Yusuf.

Przez to wszystko mieszkali w ziemi Harranu: a on pilnował stada swojego wuja po wejściu do obu córek jeszcze sześć lat: jego pobyt trwał więc dwadzieścia lat.

Jestem pobłogosławiony dzięki tobie: poproś mnie więc ze swojego majątku o to, czego chcesz. Daj mi każdą jagnię, która urodzi się z twojego stada w tym roku: nakrapianą na biało i czarno: i każdą jagnię lśniącą, białą na czarnym tle: i każdą kozę brązową na białym tle: i każdą czarną na białym tle, spośród kozłów. Chętnie. Uczynili więc: i wybrali ze stada ich ojca to, co miało te cechy kozłów, aby nic nie rodziło się z miotów z tymi cechami: Yaqub wziął więc zielone patyki z drzewa migdałowego i topoli: obdzierał je na biało: i kładł je w poidłach stada przy wodzie: aby stado je widziało i się ożywiało: i aby ich młode poruszały się w ich brzuchach: i aby kolory ich miotów stawały się takimi. A to należy do rzeczy sprzeciwiających się zwyczajności: i wchodzi w rząd cudów. Yaqub miał więc liczne owce: wierzchowce: niewolników: a oblicze jego wuja i jego synów zmieniło się wobec niego: jakby się wobec niego skurczyli.

Allah Najwyższy objawił Yaqubowi, by powrócił do ziemi swojego ojca i swojego ludu: i obiecał mu być z nim: przedstawił go więc swoim: odpowiedzieli gorliwie posłuszeństwem wobec niego: wziął więc na siebie swoją rodzinę i swój majątek: a Rachel ukradła bożki swojego ojca: kiedy przekroczyli i oddalili się od swojego kraju, Laban i jego lud ich dogonili: kiedy Laban doszedł do Yaquba, wyrządził mu, że wyszedł bez jego pozwolenia i bez jego wiedzy: i czemu go o tym nie ostrzegał: żeby wygnał ich w radości, ze śpiewami i bębnami: i żeby pożegnał się ze swoimi córkami i ich dziećmi: i czemu wzięli jego bożki z sobą: a Yaqub nie miał żadnej wiedzy o bożkach: zanegował więc, że wzięto bożki: przeszukali więc domy jego córek i ich służących: i nic nie znaleźli: a Rachel schowała je w pokrowcu wielbłąda: i siedziała na nich: nie wstała: oto Galaad.

Zawarł też pakt, że nie zbezcześci jego córek: ani nie poślubi nad nimi: i nie przekroczy tego wąwozu ku ziemi drugiego: ani Laban ani Yaqub: i przygotowali ucztę: i ludzie jedli z nimi: i każdy z obu pożegnał się z drugim: i rozstali się, powracając do swoich krajów.

Kiedy Yaqub zbliżył się do ziemi Seiru, aniołowie go spotkali, zwiastując przybycie: a Yaqub wysłał posłańców do swojego brata 'Isou, by uzyskać wybaczenie i pokorzyć się przed nim: posłańcy wrócili: i powiadomili Yaquba, że 'Is wyruszył ku tobie z czterystu jeźdźcami: Yaqub uląkł się go: i wezwał Allaha: i błagał Go: i pokorzył się przed Nim: i uniżył się przy Nim: i przywołał Go na Jego pakt i Jego obietnicę, którą mu dał: i poprosił Go, by oddalił od niego zło jego brata 'Isa: i przygotował dla swojego brata ogromny dar: dwieście owiec: i dwudziestu kozłów: i dwieście owiec: i dwudziestu baranów: i trzydzieści klacz wielbłądów karmiących: i czterdzieści krów: i dziesięciu buhajów: i dwadzieścia klacz osłów: i dziesięciu osłów: i rozkazał swoim niewolnikom prowadzić każdą kategorię osobno: kim jesteś? I do kogo to należy, co masz przy sobie? Do twojego sługi Yaquba: to dar dla mojego pana 'Isa. A niech ten, kto idzie za nim, powie tak: i tak ten, kto idzie za nim: i tak ten, kto idzie za nim: a on idzie za nami.

A Yaqub pozostawał w tyle ze swoimi dwiema żonami i dwiema służącymi i jedenastoma synami po wszystkich, o dwie noce: i czynił, że podróżował dwie noce: i ukrywał się za dnia: kiedy nadeszła godzina świtu drugiej nocy, ukazał mu się anioł z aniołów w postaci człowieka: sądził, że to człowiek z ludzi: Yaqub przyszedł więc walczyć z nim i zwyciężył go: zwyciężył go pozornie: ale anioł uderzył go w udo: Yaqub stał się więc kulawy. Jakie jest twoje imię? Yaqub. Nie przystoi, byś był nazwany po tym dniu inaczej niż Izrael.

A kim ty jesteś? I jakie jest twoje imię? Odszedł więc od niego: dowiedział się, że to był anioł z aniołów: a Yaqub obudził się kulawy na swojej nodze: dlatego synowie Izraela nie jedzą nerwu uda. Yaqub podniósł więc oczy: a jego brat 'Is przybliżał się z czterystu jeźdźcami: wyszedł więc przed swoimi: kiedy jego brat 'Is go ujrzał, pokłonił się przed nim siedem razy: i to było ich pozdrowienie w tym czasie: i było im ustanowione: jak aniołowie pokłonili Adamowi na pozdrowienie: i jak bracia Yusufa i jego rodzice pokłonili mu, jak to nadejdzie: kiedy 'Is go ujrzał, przyszedł do niego: i uścisnął go: i pocałował go: i zapłakał: a 'Is podniósł oczy: i spojrzał w stronę kobiet i dzieci: skąd ci pochodzą?

Tymi, których Allah darował twojemu słudze.

Obie służące i ich synowie przyszli więc: i pokłonili mu: a Lea i jej synowie przyszli: i pokłonili mu: a Rachel i jej syn Yusuf przyszli ostatni: i pokłonili mu: i ofiarował mu przyjęcie jego daru: i nalegał przy nim: przyjął go: a 'Is powrócił: i wyszedł przed nim: a Yaqub dołączył do niego ze swoimi i z tym, co miał ze zwierzyny czworonożnej i stad i niewolników: kierując się ku górom Seiru: kiedy przeszedł przez Sawirę, zbudował sobie dom: i cienie dla swoich wierzchowców: potem przeszedł przez Jerozolimę, wioskę Sahima: zatrzymał się przed wioską: i kupił pole synów Hammoura, ojca Sahima, za sto owiec: rozbił tam więc swój namiot: i zbudował tam ołtarz: i nazwał go Il, bóstwem Izraela: a Allah rozkazał mu go zbudować, by tam się wywyższał: i to jest Bayt al-Maqdis dzisiaj: który Sulajman syn Dawuda potem odnowił: i to jest miejsce Skały, którą oznaczył wcześniej, lejąc na nią olej: jak wspomnieliśmy na początku.

Ludzie Księgi wspominają tutaj historię Diny bint Yaquba od Lei: i to, co było w jej sprawie z Sahimem synem Hammoura, który ją zgwałcił i zaprowadził do swojej siedziby: potem poprosił o ją w małżeństwo jej ojca i jej braci: nie uczynimy tego, chyba że wszyscy się obrzeżecie: i ożenimy się z wami a wy ożenicie się z nami: albowiem nie wydajemy za mąż ludu obrzezanego. Odpowiedzieli na to: i wszyscy się obrzezali: kiedy nadszedł trzeci dzień i ich ból obrzezania się zaostrzył: synowie Yaquba runęli na nich: zabili ich do ostatniego: i zabili Sahima i jego ojca Hammoura: za brzydotę tego, co im uczynili: dołączonej do ich niewiary: i tego, co czcili ze swoich bożków: dlatego synowie Yaquba ich zabili: i wzięli ich majątki jako łupy: a Allah wie lepiej.

Potem Rachel poczęła: i urodziła chłopca: to jest Beniamin: ale ucierpiała przy jego narodzinach cierpieniem intensywnym: i umarła po nim: Yaqub pogrzebał ją w Afarat: to jest Betlejem: a Yaqub uczynił na jej grobie kamień: to jest kamień znany jako grób Racheli aż do dziś.

Synowie Yaquba płci męskiej byli dwunastoma mężczyznami: od Lei: Ruben: i Symeon: i Lewi: i Juda: i Issachar: i Zebulon: i od Rachel: Yusuf: i Beniamin: i od służącej Rachel: Dan: i Neftali: i od służącej Lei: Gad: i Aszer. A Yaqub przyszedł do swojego ojca Izaaka: i zamieszkał u niego we wiosce Hebron, która jest w ziemi Kanaanu, gdzie mieszkał Ibrahim: potem Izaak zachorował i umarł mając sto osiemdziesiąt lat: a jego dwaj synowie 'Is i Yaqub pogrzebali go z jego ojcem Ibrahimem Ufomnym w jaskini, którą kupił, jak przedstawiliśmy: a Allah, chwała Niech Mu będzie, wie lepiej o tym.