Διαβάστε το Ρουκού 510 του Κορανίου

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾

Ω, εσύ (Προφήτη), ο σκεπασμένος με τα ιμάτιά σου!

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

Σήκω και προειδοποίησε (τους ανθρώπους για την τιμωρία από τον Αλλάχ)!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

Και δόξασε τον Κύριό σου (τον Αλλάχ)!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

Και εξάγνισε τα ενδύματά σου!

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

Και απομακρύνσου από τα είδωλα (και την ειδωλολατρία) (όπως ήδη κάνεις)!

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

Και μην θεωρείς τις πολλές πράξεις υπακοής σου προς τον Αλλάχ, ως χάρη σ’ Αυτόν.

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

Και να είσαι υπομονετικός (σε ό,τι αντιμετωπίζεις από δυσκολίες) για χάρη του Κυρίου σου!

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

Και όταν (ο άγγελος Ισραφήλ) φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα) (το δεύτερο φύσημα).

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

Πράγματι, εκείνη η Ημέρα θα είναι μία πολύ δύσκολη Ημέρα –

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾

Που για τους άπιστους δεν θα είναι καθόλου εύκολη.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾

Άφησέ Με, λοιπόν, (ω, Προφήτη) μ' όποιον δημιούργησα μονάχο (στη μήτρα της μητέρας του, χωρίς να έχει ούτε πλούτο ούτε παιδιά) (Αναφέρεται στον Αλ-Ουαλίντ, υιό του Αλ-Μουγείρα Αλ-Μαχζούμι).

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

Κι έπειτα, του χορήγησα άφθονα πλούτη.

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

Και παιδιά που τον συντροφεύουν.

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

Και του διευκόλυνα (τα μέσα βιοπορισμού) με κάθε ευκολία.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

Κι έπειτα, (μετά απ’ όλα αυτά και παρ’ όλο που αρνήθηκε την πίστη) εποφθαλμιούσε με απληστία να του έδινα περισσότερα·

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

Όχι! Στ’ αλήθεια, ήταν πεισματάρης ενάντια στα Εδάφια (και τα σημάδιά) Μας.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

Θα τον εξαναγκάσω να αντιμετωπίσει ένα σκληρό μαρτύριο (χωρίς ανάπαυση)!

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

Στ’ αλήθεια, σκέφτηκε και σχεδίασε (συνωμοτικά) (πώς θα δυσφημούσε τον Προφήτη και το Κορ’άν).

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

Και καταραμένος να ‘ναι: για το πώς σχεδίασε!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

Και πάλι καταραμένος να ‘ναι: για το πώς σχεδίασε!

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

Έπειτα σκέφτηκε ξανά (σ' αυτά που θα πει για να δυσφημήσει τον Προφήτη και το Κορ’άν)·

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

Έπειτα συνοφρυώθηκε και το πρόσωπό του σκοτείνιασε (όταν δεν βρήκε τίποτα να πει για να δυσφημήσει τον Προφήτη και το Κορ’άν).

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

Έπειτα γύρισε την πλάτη του (στην αλήθεια) αλαζονικά.

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

Και είπε: «Αυτό δεν είναι παρά μόνο μαγεία, που μεταδόθηκε από παλιά·

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

Αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά ανθρώπινος λόγος (και όχι Θεϊκός)!»

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

Θα τον εισάγω στη Σάκαρ (μία από τις ονομασίες της Κολάσεως) για να καεί μέσα.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

Και δεν ξέρεις (ω, Μωχάμμαντ) πόσο (τρομερή) είναι η Σάκαρ!

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

Δεν αφήνει τίποτε (ούτε τη σάρκα ούτε τα οστά χωρίς να τα κάψει), ούτε αφήνει (τους άπιστους)!

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

Καίγοντας τα δέρματα (των άπιστων, στους οποίους θα ανανεώνει ο Αλλάχ συνέχεια τα δέρματα, τη σάρκα και τα οστά τους, για να γεύονται συνέχεια το μαρτύριο)!

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

Πάνω της βρίσκονται δέκα εννέα (ισχυροί άγγελοι ως φύλακες και φρουροί της Κολάσεως).

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

Και δεν θέσαμε κανέναν, παρά αγγέλους ως φύλακες του Πυρός. Κι δεν ορίσαμε τον αριθμό τους (ως δεκαεννιά), παρά μόνο για να είναι ως δοκιμασία για τους άπιστους (που ένας απ' αυτούς είπε: «Δεν μπορούν κάθε δέκα από σας να νικήσουν έναν απ' αυτούς;»), και ώστε αυτοί που έλαβαν το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί που έλαβαν την αυθεντική Τορά και το αυθεντικό Ιν-τζείλ) να σιγουρευτούν [ότι το Κορ’άν είναι η αλήθεια, καθώς συμφωνεί με τα αυθεντικά Βιβλία που είχαν, αναφορικά με τον αριθμό δεκαεννιά], και ώστε να αυξηθούν οι πιστοί στην πίστη (καθώς το Κορ’άν είναι η αλήθεια), και για να μην αμφισβητούν αυτοί που έλαβαν το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί), ούτε οι πιστοί, και για να πουν εκείνοι που στις καρδιές τους βρίσκεται μια ασθένεια (της υποκρισίας) και οι άπιστοι: «Τι ήθελε ο Αλλάχ να πει μ’ αυτήν την παραβολή (αυτόν τον αριθμό);» Έτσι ο Αλλάχ οδηγεί όποιον θέλει στο να παραστρατήσει και καθοδηγεί όποιον θέλει. Και κανείς δε γνωρίζει τις στρατιές του Κυρίου σου, παρά μόνο Αυτός. Και αυτή (η Κόλαση) δεν είναι, παρά μια (προειδοποιητική) υπενθύμιση για την ανθρωπότητα.