Διαβάστε το Ρουκού 511 του Κορανίου

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

Όχι (δεν μπορούν οι άπιστοι να νικήσουν τους αγγέλους όπως ισχυρίστηκαν)! Και (ορκίζομαι) μα το φεγγάρι!

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

Και (ορκίζομαι) μα τη νύχτα καθώς υποχωρεί!

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

Και (Ορκίζομαι) μα την αυγή καθώς φέγγει!

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

Ότι αυτή (η Κόλαση) είναι ένα από τα μεγάλα (Σημάδια).

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

Μια προειδοποίηση για την ανθρωπότητα,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

Σε όποιον από σας επιθυμεί να προχωρήσει (μέσω της πίστης και των καλών πράξεων), ή να μείνει πίσω (μέσω της απιστίας και των αμαρτιών).

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

Κάθε ψυχή (που έχει διαπράξει αμαρτίες) θα είναι όμηρος (στην Κόλαση) γι' ό,τι διέπραξε,

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

Εκτός από αυτούς στα Δεξιά (δηλ. τους ευσεβείς που λαμβάνουν τα Βιβλία των καταγραφών των πράξεών τους στο δεξί τους χέρι) (δεν θα είναι όμηροι),

فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

(Αλλά θα είναι) σε κήπους (Παράδεισο), και θα ρωτούν ο ένας τον άλλον,

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

Σχετικά με τους εγκληματίες (άπιστους), (και θα τους λένε):

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

«Τι σας εισήγαγε στη Σάκαρ (Κόλαση);»

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

Εκείνοι θα πουν: «Δεν ήμασταν από τους προσευχητές,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

Ούτε ταΐζαμε τους ενδεείς,

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

Και μιλούσαμε στην πλάνη μαζί μ' εκείνους που μιλούσανε σ' αυτή,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

Και διαψεύδαμε την Ημέρα της Κρίσεως,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

Μέχρι που ήρθε σε μας το βέβαιο (ο θάνατος).»

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

Κι έτσι, δεν θα τους ωφελήσει καμία μεσολάβηση από μεσολαβητές.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

Τι συμβαίνει μ’ αυτούς (τους άπιστους), πώς απομακρύνονται από τη νουθέτηση (το Κορ’άν);

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

(Απομακρύνονται) σαν να ήταν (τρομαγμένα), άγρια γαϊδούρια.

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

Που τρέχουν να ξεφύγουν από ένα λιοντάρι.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

Στ' αλήθεια, ο καθένας απ’ αυτούς θέλει (από πείσμα και αλαζονεία) να του δοθούν ανοιχτές γραφές (από τον Αλλάχ, που να τον διατάζουν να ακολουθήσει τον Μωχάμμαντ, ενώ τους στάλθηκε ήδη το Κορ’άν. Και ο Αλλάχ επιλέγει τους Αγγελιαφόρους Του, στους οποίους στέλνει τα Βιβλία Του).

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίστηκαν)! Αλλά (η αλήθεια είναι ότι) δεν φοβούνται τη Μέλλουσα Ζωή (ούτε πιστεύουν σ' αυτή).

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

Όχι (το Κορ’άν δεν είναι μαγεία όπως ισχυρίστηκαν)! Στ’ αλήθεια, αυτό (το Κορ’άν) είναι μια Υπενθύμιση (και Νουθεσία),

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

Κι όποιος θέλει, τότε ας νουθετηθεί με αυτό (διαβάζοντάς το)!

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

Και δεν θα νουθετηθούν, εκτός αν θέλει ο Αλλάχ· Αυτός είναι που Του αρμόζει να φυλάσσονται όλοι οι δούλοι Του από την τιμωρία Του (υπακούοντας τις εντολές Του), κι Αυτός είναι ο Αρμόδιος να συγχωρεί (τις αμαρτίες των δούλων Του).