Czytać ruku 511 Koranu

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿32﴾

Ależ nie! Na księżyc!

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿33﴾

I na noc, kiedy się cofa!

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿34﴾

I na zorzę poranną, kiedy się zjawia!

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿35﴾

Zaprawdę, on jest jednym z największych!

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿36﴾

Jest ostrzeżeniem dla ludzi,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿37﴾

Dla tych spośród was, którzy chcą się posuwać naprzód lub którzy chcą się cofać.

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿38﴾

Każda dusza jest poręką na to, co sobie zyskała

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿39﴾

- z wyjątkiem ludzi będących po prawicy.

فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿40﴾

Oni w Ogrodach będą się nawzajem wypytywać

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿41﴾

O grzeszników:

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿42﴾

"Co doprowadziło was do ognia-sakar?"

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿43﴾

Powiedzą oni: "Nie byliśmy wśród modlących się;

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿44﴾

Nie dawaliśmy pożywienia ubogim;

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿45﴾

Pogrążaliśmy się w daremnej dyspucie wraz z pogrążającymi się;

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿46﴾

I uznaliśmy za kłamstwo Dzień Sądu,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿47﴾

- aż przyszła do nas pewność."

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿48﴾

I nie pomoże im wstawiennictwo wstawiających się.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿49﴾

Cóż im się stało, że odwracają się od napomnienia,

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿50﴾

Jak gdyby byli wystraszonymi osłami,

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿51﴾

Które uciekają przed lwem?

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿52﴾

A przecież każdy z nich chce, aby mu dano karty rozpostarte.

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿53﴾

Ależ nie! Oni nie obawiają się życia ostatecznego!

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿54﴾

Ależ nie! Zaprawdę, to jest napomnienie!

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿55﴾

Przeto ten, kto zechce, przypomni to sobie!

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿56﴾

Lecz oni przypomną sobie tylko, jeśli zechce Bóg. On jest godny bojaźni i On włada przebaczeniem.