Czytać ruku 512 Koranu

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ﴿١﴾

Nie! Przysięgam na Dzień Zmartwychwstania!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾

Nie! Przysięgam na duszę ciągle ganiącą!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿٣﴾

Czy człowiek sądzi, że My nie zbierzemy jego kości?

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿٤﴾

Ależ tak! My mamy moc ponownie ułożyć nawet jego palce.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿٥﴾

Lecz człowiek pragnie prowadzić nadal życie grzeszne.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ ﴿٦﴾

Zapytuje on: "Kiedy to będzie Dzień Zmartwychwstania?"

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿٧﴾

Otóż kiedy wzrok będzie oślepiony,

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿٨﴾

Kiedy księżyc będzie zaćmiony,

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿٩﴾

Kiedy słońce i księżyc będą złączone,

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿١٠﴾

Tego Dnia człowiek powie: "Gdzie jest miejsce ucieczki?"

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾

Niestety! Nie ma żadnego schronienia!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾

Do twego Pana, tego Dnia, nastąpi pewny powrót.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾

Będzie obwieszczone człowiekowi tego Dnia to, co przygotował pierwej, i to, co odłożył.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿١٤﴾

Tak! Człowiek przeciw sobie będzie dowodem jasnym,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿١٥﴾

Nawet gdyby przedstawił swoje usprawiedliwienie.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿١٦﴾

Nie poruszaj twego języka przy czytaniu, jak gdybyś chciał je przyśpieszyć!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿١٧﴾

Zaprawdę, do Nas należy zebranie go i recytowanie!

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿١٨﴾

Przeto kiedy My go recytujemy, to ty postępuj za recytacją jego!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿١٩﴾

Potem, zaprawdę, do Nas należy jego jasne przedstawienie!

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾

Tymczasem nie! Przeciwnie! Wy kochacie przemijające,

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٢١﴾

A zaniedbujecie ostateczne.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾

Twarze, tego Dnia, jaśniejące

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴿٢٣﴾

Ku swemu Panu spoglądać będą.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴿٢٤﴾

Twarze, tego Dnia, zasępione

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴿٢٥﴾

Sądzić będą, że przygotowuje się dla nich nieszczęście grzbiet kruszące.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿٢٦﴾

Ależ nie! Kiedy dusza dojdzie do gardła

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴿٢٧﴾

I powiedzą: "Kto jest czarownikiem?",

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿٢٨﴾

Człowiek pomyśli, że to jest rozłąka,

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿٢٩﴾

A noga będzie się oplatać koło nogi

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿٣٠﴾

- do twego Pana, tego Dnia, będzie on przyprowadzony.