خواندن رکوع 386 قرآن

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّۭا ﴿١﴾

سوگند به صف بستگان -که صفی [با شکوه‌] بسته‌اند-

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿٢﴾

و به زجرکنندگان -که به سختی زجر می‌کنند-

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾

و به تلاوت‌کنندگان [آیات الهی‌]!

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿٤﴾

که قطعاً معبود شما یگانه است!

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ﴿٥﴾

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، و پروردگار خاورها!

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾

ما آسمان این دنیا را به زیور اختران آراستیم!

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿٧﴾

و [آن را] از هر شیطان سرکشی نگاه داشتیم!

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿٨﴾

[به طوری که‌] نمی‌توانند به انبوه [فرشتگان‌] عالَم بالا گوش فرا دهند، و از هر سوی پرتاب می‌شوند.

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿٩﴾

با شدت به دور رانده می‌شوند، و برایشان عذابی دایم است.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿١٠﴾

مگر کسی که [از سخن بالاییان‌] یکباره استراق سمع کند، که شهابی شکافنده از پی او می‌تازد!

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾

پس، [از کافران‌] بپرس: آیا ایشان [از نظر] آفرینش سخت‌ترند یا کسانی که [در آسمانها] خلق کردیم؟ ما آنان را از گِلی چسبنده پدید آوردیم.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾

بلکه عجب می‌داری و [آنها] ریشخند می‌کنند!

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾

و چون پند داده شوند عبرت نمی‌گیرند.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾

و چون آیتی ببینند به ریشخند می‌پردازند!

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

و می‌گویند: «این جز سحری آشکار نیست.»

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾

«آیا چون مردیم و خاک و استخوانهای [خُرد] گردیدیم، آیا راستی برانگیخته می‌شویم؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾

و همین طور پدران اوّلیه ما؟!»

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾

بگو: «آری! در حالی که شما خوارید!»

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾

و آن تنها یک فریاد است و بس! و بناگاه آنان به تماشا خیزند!

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾

و می‌گویند: «ای وای بر ما! این است روز جزا!»

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾

این است همان روز داوری که آن را تکذیب می‌کردید!