Stworzenie niebios i zawarte w nich znaki

Opowiadanie pokazuje, jak Allah, po ziemi, ustawił siedem niebios ułożonych jeden nad drugim bez szczeliny, przyozdobionych gwiazdami i strzeżonych przed szatanami: « Na pewno przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i uczyniliśmy z nich pociski przeciwko szatanom ». Wyjaśniono następnie bieg słońca i księżyca, dzień, w którym słońce wzejdzie ze swojego zachodu, zmianę nocy i dnia, gwiazdy błądzące i stałe. Ibrahim obala tam bóstwo gwiazd; historia Wenus, Haruta i Maruta jest tam odrzucona jako fabricacja izraelska; Droga Mleczna, tęcza, bezpieczeństwo przed utopieniem i grzmot służą jako znaki.

Wspomnieliśmy, że ziemia została stworzona przed niebem, jak Najwyższy powiedział: « On jest Tym, który stworzył dla was wszystko, co jest na ziemi, a potem zwrócił się ku niebu i uczynił z niego siedem niebios; on jest wszechwiedzący » (Sura 2, 29). I Najwyższy powiedział: « powiedz: czy naprawdę nie wierzycie w Tego, który stworzył ziemię w dwóch dniach, i dajecie Mu równe? On jest Panem światów.

Ustawił na niej stabilne góry ponad nią, pobłogosławił ją i wyznaczył na niej swoje pożywienia w cztery dni, dla pytających, na równe części. Potem zwrócił się ku niebu, które było dymem, i powiedział mu, tak jak ziemi: przyjdźcie oboje, dobrowolnie albo przemocą. Powiedzieli: przychodzimy posłuszni. Wyznaczył więc siedem niebios w dwa dni i objawił każdemu niebu jego rozkaz.

Przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i strażą: takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego » (Sura 41, 9-12). I Najwyższy powiedział: « Czy wy jesteście trudniejsi do stworzenia, czy niebo, które On zbudował? Wzniosł jego sklepienie i uczyniło doskonałym. Ściemnił jego noc i wydobył jego światło poranka.

A co do ziemi, po tym, rozprzestrzenił ją » (Sura 79, 27-30). Odpowiedzieliśmy na Jego słowo « a co do ziemi, po tym, rozprzestrzenił ją »: rozprzestrzenienie nie jest stworzeniem, i jest późniejsze niż stworzenie nieba. I Najwyższy powiedział: « Błogosławiony niech będzie Ten, w którego ręce jest królowanie, a On jest wszechmocny nad wszystkim. Ten, który stworzył śmierć i życie, aby was doświadczyć: który z was jest najlepszy w działaniu; a On jest Potężny, Przebaczający.

Siedem niebios i ich budowa

Ten, który stworzył siedem niebios ułożonych jeden nad drugim: nie widzisz w stworzeniu Miłosiernego żadnej rozbieżności. Przekieruj więc spojrzenie: czy widzisz szczelinę? Potem przekieruj spojrzenie drugi raz: spojrzenie wraca do ciebie upokorzone i jest zmęczone. Na pewno przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i uczyniliśmy z nich pociski przeciwko szatanom, i przygotowaliśmy im karę Piekła » (Sura 67, 1-5).

I Najwyższy powiedział: « Zbudowali nad wami siedem (niebios) mocnych i umieścili lampę płonącą » (Sura 78, 12-13). I Najwyższy powiedział: « Czy nie widzicie, jak Allah stworzył siedem niebios ułożonych jeden nad drugim, i uczynił w nich księżyc światłem, a słońce lampą? » (Sura 71, 15-16). I Najwyższy powiedział: « Allah jest Tym, który stworzył siedem niebios i tyleż ziemi: rozkaz zstępuje między nimi, abyście wiedzieli, że Allah jest wszechmocny nad wszystkim, i że Allah objął wszystko swoją wiedzą » (Sura 65, 12).

I Najwyższy powiedział: « Błogosławiony niech będzie Ten, który ustanowił konstelacje na niebie i umieścił na nim lampę i księżyc oświetlający. I On jest Tym, który uczynił noc i dzień następstwem, dla tego, kto chce sobie przypomnieć albo chce być wdzięcznym » (Sura 25, 61-62). I Najwyższy powiedział: « Przyozdobiliśmy najbliższe niebo ozdobą: gwiazdami, i strażą przeciwko każdemu szatanowi buntowniczemu. Nie podsłuchują najwyższego zgromadzenia: są przepędzani ze wszystkich stron, odpędzani; i jest dla nich kara trwała.

Z wyjątkiem tego, który chwyci w locie: wtedy śledząca gwiazda przebijająca go ściga » (Sura 37, 6-10). I Najwyższy powiedział: « Na pewno ustanowiliśmy konstelacje na niebie i przyozdobiliśmy je dla obserwatorów, i strzegliśmy je przed każdym szatanem kamienowanym, z wyjątkiem tego, który podsłuchuje z zasadzki: wtedy gwiazda przebijająca jawna go ściga » (Sura 15, 16-18).

I Najwyższy powiedział: « A niebo zbudowaliśmy go z mocą: My jesteśmy Rozprzestrzeniającymi » (Sura 51, 47). I Najwyższy powiedział: « Uczyniliśmy z nieba sufit zachowany: a oni, od jego znaków, się odwracają. I On jest Tym, który stworzył noc i dzień, słońce i księżyc: każdy w swojej orbicie płynie » (Sura 21, 32-33). I Najwyższy powiedział: « I znak dla nich: noc, z której odzieramy dzień: oto oni są w ciemnościach.

A słońce biegnie ku miejscu schronienia, które mu jest wyznaczone: takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego. A księżycowi wyznaczyliśmy stacje, aż stanie się znów jak stara gałązka palmowa. Słońce nie może dogonić księżyca, ani noc wyprzedzić dnia: każdy w swojej orbicie płynie » (Sura 36, 37-40). I Najwyższy powiedział: « On rozszczepia świt.

I uczynił z nocy spoczynek, ze słońca i księżyca rachubę: takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego. I On jest Tym, który uczynił dla was gwiazdy, abyście kierowali się nimi w ciemnościach ziemi i morza. Rozróżniliśmy znaki dla ludzi, którzy wiedzą » (Sura 6, 96-97). I Najwyższy powiedział: « Wasz Pan to Allah, który stworzył niebiosa i ziemię w sześć dni, a potem ustanowił się nad Tronem: okrywa noc dniem, który Go nieustannie goni; i podporządkował słońce, księżyc i gwiazdy, swoim rozkazem.

Do Niego należy stworzenie i rozkaz: błogosławiony niech będzie Allah, Pan światów » (Sura 7, 54). I wersety w tej sprawie są nadzwyczaj liczne, a skomentowaliśmy każdy z nich w Tafsirze.

Ozdoba nieba i konstelacje

Sednem jest to, że On, Najwyższy, informuje o stworzeniu niebios, o wielkości ich rozprzestrzenienia i ich wzniesienia, i że są w pełni piękna, blasku, doskonałości i wspaniałości, jak Najwyższy powiedział: « i przez niebo o doskonałych drogach » (Sura 51, 7), to znaczy stworzenie piękne. I Najwyższy powiedział: « Przekieruj więc spojrzenie: czy widzisz szczelinę? Potem przekieruj spojrzenie drugi raz: spojrzenie wraca do ciebie upokorzone i jest zmęczone » (Sura 67, 3-4), to znaczy upokorzone z tego, że nie widzi w nim żadnej wady ani szczeliny; « i jest zmęczone », to znaczy jak noc słaba: gdyby patrzyło aż się wyczerpać, zmęczyć i słabnąć, nie odkryłoby żadnej wady ani niedoskonałości w nim, ponieważ On, Najwyższy, uczynił jego stworzenie doskonałym i przyozdobił jego horyzont gwiazdami, jak powiedział: « i przez niebo pełne konstelacji » (Sura 85, 1), to znaczy gwiazd. Mówiono: posterunki, z których wystrzeliwane są meteory przeciwko podsłuchującemu; i żadnej sprzeczności między tymi dwoma opiniami.

I Najwyższy powiedział: « Na pewno ustanowiliśmy konstelacje na niebie i przyozdobiliśmy je dla obserwatorów, i strzegliśmy je przed każdym szatanem kamienowanym » (Sura 15, 16-17). Wspomniał, że przyozdobił jego wygląd gwiazdami stałymi i ciałami błądzącymi: słońcem, księżycem i gwiazdami jasnymi, i że zachował ich przestrzeń przed wejściem szatanów w nie; a to jest ozdoba w sensie, więc powiedział: « i strzegliśmy je przed każdym szatanem kamienowanym », jak powiedział: « Przyozdobiliśmy najbliższe niebo ozdobą: gwiazdami, i strażą przeciwko każdemu szatanowi buntowniczemu. Nie podsłuchują najwyższego zgromadzenia » (Sura 37, 6-8).

Al-Buchari powiedział, w Księdze początku stworzenia: Katada powiedział, o Jego słowie: « Na pewno przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i uczyniliśmy z nich pociski przeciwko szatanom » (Sura 67, 5): Allah stworzył te gwiazdy dla trzech rzeczy: uczynił z nich ozdobę nieba, pociski przeciwko szatanom i znaki, którymi się kierujemy. Ktokolwiek daje inną interpretację, się myli, traci swoją część i narzuca sobie to, o czym nie ma żadnej wiedzy. I to, co mówi Katada, jest jasne w słowie Najwyższego: « Na pewno przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i uczyniliśmy z nich pociski przeciwko szatanom » (Sura 67, 5), i w słowie Najwyższego: « On jest Tym, który uczynił dla was gwiazdy, abyście kierowali się nimi w ciemnościach ziemi i morza » (Sura 6, 97).

Ktokolwiek narzuca sobie coś innego niż te trzy, to znaczy wiedzę o sądach wyciąganych z ich ruchów, ich koniunkcji w ich biegu, i że to wskazywałoby wydarzenia ziemskie, się myli: większość ich mów w tej materii to tylko domysły, kłamliwe przypuszczenia i fałszywe pretensje. I Najwyższy wspominał, że stworzył siedem niebios ułożonych jeden nad drugim, to znaczy jeden nad drugim.

Uczeni astronomii się rozbiegli: czy są zbite, czy oddzielone pustką? Dwie opinie, a sprawiedliwa jest ta druga, na mocy tego, co przekazaliśmy z hadisu Abdallaha ibn Amiraha, od al-Ahnafa, od Abbasa, w hadisie chmur: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « wiecie, jaka jest odległość między niebem a ziemią? » Odpowiedzieliśmy: Allah i jego posłaniec wiedzą lepiej. Powiedział: « między nimi biegiem pięciuset lat; i od każdego nieba do każdego nieba pięćset lat; i grubość każdego nieba pięćset lat.

» Ten hadis pełny został przekazany przez Ahmada, Abu Dawuda, Ibn Madżaha i at-Tirmidhiego, który uznał go za dobry. I w obu Sahihach, z hadisu Anasa, w hadisie Wniebowstąpienia: « znalazł na najbliższym niebie Adama, a Dżibril powiedział mu: oto twój ojciec Adam. Pozdrowił go, a Adam oddał mu pozdrowienie i powiedział: witaj i bądź mile widziany, o mój synu: jesteś doskonałym synem. Potem został podniesiony ze mną ku drugiemu niebu.

» I mówi to samo o trzecim, czwartym, piątym, szóstym i siódmym, aż do Jego słowa: « potem zostaliśmy podniesieni, aż dotarliśmy do drugiego nieba; zapukał do drzwi i powiedziano: kto to? » aż do końca hadisu: to wskazuje ich oddzielenie. A Allah wie najlepiej.

Ibn Hazm, Ibn al-Munadi, Abu al-Faradż Ibn al-Dżawzi i więcej niż jeden inny uczeń przekazali jednomyślność co do tego, że niebiosa są kuliste i zaokrąglone; argumentowano z Jego słowa: « każdy w swojej orbicie płynie » (Sura 36, 40). Al-Hasan powiedział: krążą; a Ibn Abbas powiedział, o orbicie: jak wrzeciono przęsła. Mówiono również, że wskazuje na to to, że słońce zachodzi każdej nocy na zachodzie, a potem wstaje pod koniec nocy na wschodzie, jak powiedział Umajja ibn Abi as-Salt: « a słońce wstaje każdej ostatniej nocy, czerwone, którego kolor staje się podobny do wody, którą się pije; nie wstaje dla nich w swoich strunach, inaczej karane, inaczej chłostane. »

Co do hadisu przekazanego przez al-Buchariego, gdzie mówi: Muhammad ibn Yusuf przekazał nam, Sufjan przekazał nam, od al-A'masza, od Ibrahima at-Tajmiego, od jego ojca, od Abu Dzarra: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział do Abu Dzarra, kiedy słońce zachodziło: « wiesz, dokąd idzie? » Powiedziałem: Allah i jego posłaniec wiedzą lepiej. Powiedział: « idzie, aż pokłoni się pod Tronem, prosi o pozwolenie i jest mu ono udzielane; i jest blisko pokłonu bez przyjęcia tego, i proszenia o pozwolenie bez udzielenia go: powiedzą mu: wróć skąd przyszedłeś; a on wstanie ze swojego zachodu. Takie jest Jego słowo: a słońce biegnie ku miejscu schronienia, które mu jest wyznaczone: takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego.

» To jest jego brzmienie w Księdze początku stworzenia; i przekazał go w Tafsirze, i w Księdze jedyności z hadisu al-A'masza również; i Muslim przekazał go w Księdze wiary drogą al-A'masza i drogą Junusa ibn Ubajda, a Abu Dawud drogą al-Hakama ibn Utajby, wszyscy od Ibrahima ibn Jazida ibn Szarika, od jego ojca, od Abu Dzarra, w terminach podobnych. At-Tirmidhi powiedział: hasan sahih.

To będąc wiadome, ten hadis nie jest sprzeczny z tym, co wspomnieliśmy o kulistości orbit, które są niebiosami, według najbardziej sławnej z dwóch opinii; nie wskazuje na kulistość Tronu, jak twierdzili pretendenci, których opinię unieważniliśmy wcześniej; i nie wskazuje, że wznosi się ponad niebiosami z naszej strony aż do pokłonu pod Tronem. Raczej zachodzi spoza naszych spojrzeń, pozostając w swojej orbicie, która jest czwartą według więcej niż jednego uczonego astronomii; a prawo nie ma niczego, co by to zaprzeczyło; raczej spostrzeżenie, to znaczy zaćmienia, wskazuje ten punkt i go wymaga. Kiedy w niej wędruje aż osiągnie jej środek, w czasie na przykład północy w zrównaniu, tak że znajduje się między dwoma biegunami, południowym i północnym, jest wtedy najdalej od Tronu, ponieważ Tron jest wypukły od strony oblicza świata, i tam jest miejsce jego pokłonu według tego, co mu odpowiada; tak jak jest najbliżej Tronu w czasie zenitu z naszej strony.

Bieg słońca i księżyca

Kiedy jest w miejscu swojego pokłonu, prosi swojego Pana o pozwolenie wstania ze wschodu, i jest mu ono udzielane, i ukazuje się ze strony wschodu, wciąż niechętnie wstając nad nieposłusznymi synów Adama; stąd Umajja powiedział: « nie wstaje dla nich w swoich strunach, inaczej karane, inaczej chłostane. » Kiedy nadchodzi moment, w którym Allah chce, aby wstała ze strony swojego zachodu, pokłoni się według swojego zwyczaju i poprosi o pozwolenie wstania według swojego zwyczaju, i nie zostaje mu ono udzielone; pokłoni się ponownie, prosi, nie udzielają; pokłoni się, nie udzielają, i ta noc się przedłuża, jak wspomnieliśmy w Tafsirze; wtedy mówi: Panie, świt się zbliża, a przestrzeń jest daleka. Mówi się jej: wróć skąd przyszedłeś; a ona wstanie ze swojego zachodu. Kiedy ludzie ją zobaczą, uwierzą wszyscy, i to w momencie, kiedy wiara duszy nie przynosi korzyści, tej, która nie uwierzyła wcześniej albo nie zdobyła dobra w swojej wierze.

Wyjaśnili przez to Jego słowo: « a słońce biegnie ku miejscu schronienia, które mu jest wyznaczone » (Sura 36, 38). Mówiono: jego czas, ten, w którym rozkazano mu wstać ze swojego zachodu. Mówiono: jego miejscem schronienia jest miejsce, gdzie pokłoni się pod Tronem. Mówiono: koniec jego biegu, który jest końcem świata.

I według Ibn Abbasa odczytał: « a słońce biegnie, żadnego miejsca schronienia dla niej », to znaczy: nie zatrzymuje się: tak pokłoni się, wędrując. Stąd Najwyższy powiedział: « słońce nie może dogonić księżyca, ani noc wyprzedzić dnia: każdy w swojej orbicie płynie » (Sura 36, 40), to znaczy: słońce nie dogania księżyca w takiej mierze, żeby wstać w jego panowaniu i jego czasie, ani ono również; a noc nie wyprzedza dnia, to znaczy nie poprzedza go interwałem, w którym byłby na niej opóźniony; ale kiedy dzień odchodzi, noc przychodzi jego śladem, idąc za nim bezpośrednio, jak powiedział w innym wersecie: « okrywa noc dniem, który Go nieustannie goni; i podporządkował słońce, księżyc i gwiazdy, swoim rozkazem. Do Niego należy stworzenie i rozkaz: błogosławiony niech będzie Allah, Pan światów » (Sura 7, 54).

Zmiana nocy i dnia

I Najwyższy powiedział: « On jest Tym, który uczynił noc i dzień następstwem, dla tego, kto chce sobie przypomnieć albo chce być wdzięcznym » (Sura 25, 62), to znaczy: ta zastępuje tamtą i tamta tę, jak Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « kiedy noc przychodzi stąd, a dzień odchodzi tam, i słońce zachodzi, wtedy poszczący przerywa swój post.

» Czas rzeczywisty dzieli się więc na noc i dzień, i nie ma między nimi innych niż te dwie; stąd Najwyższy powiedział: « On wprowadza noc w dzień i wprowadza dzień w noc, i podporządkował słońce i księżyc: każdy biegnie ku terminowi nazwanemu » (Sura 35, 13), to znaczy: sprawia przejście z tej do tamtej: zabiera z długości tej dla krótkości tamtej, aż się zrównają jak na początku wiosny: noc była długa, a dzień krótki, potem noc nie przestaje maleć, a dzień rosnąć, aż do ich zrównania, które jest pierwszą wiosną; potem dzień zaczyna się wydłużać i rosnąć, a noc maleć, aż do końca wiosny; potem sytuacja się odwraca: dzień zaczyna maleć, a noc rosnąć, aż do ich zrównania ponownie na początku jesieni; potem noc zaczyna się wydłużać, a dzień skracać, aż do końca jesieni; potem dzień wraca, powoli, a noc maleje, po trochu, aż do ich zrównania na pierwszej wiośnie, jak powiedzieliśmy.

I tak w każdym roku; stąd Najwyższy powiedział: « i do Niego należy zmiana nocy i dnia » (Sura 23, 80), to znaczy: to On wszystkim tym rozporządza, Sędzia, któremu nikt się nie sprzeciwia ani go nie powstrzymuje. Stąd mówi, w trzech wersetach, przy wspomnieniu niebios, gwiazd, nocy i dnia: « takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego » (Sura 6, 96; Sura 36, 38; Sura 41, 12), to znaczy: Potężny, który podporządkował wszystko, któremu wszystko jest podporządkowane, który nie jest ani powstrzymany, ani pokonany; Wszechwiedzący wszystkiego, który zmierzył wszystko według porządku, który nie zmienia się ani nie miesza się.

I jest ustanowione w obu Sahihach, z hadisu Sufjana ibn Ujajny, od az-Zuhriego, od Sa'ida ibn al-Musajjiba, od Abu Hurajry: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: Allah powiedział: « syn Adama krzywdzi Mnie: przeklina czas, a Ja jestem czasem: w Mojej ręce jest rozkaz, Ja zmieniam noc i dzień. » W jednej narracji: « i Ja jestem czasem: Ja zmieniam jego noc i jego dzień. »

Uczeni, jak asz-Szafi'i, Abu Ubajd al-Kasim ibn Sallam i inni, powiedzieli: przeklina czas, to znaczy mówi: czas uczynił nam to i tamto; biada czasowi: osierocił dzieci i owdowił kobiety. Allah Najwyższy powiedział: « i Ja jestem czasem », to znaczy: Ja jestem czasem, który on ma na myśli, ponieważ to On spełnia to, co przypisuje czasowi; a czas jest stworzeniem, a Ten, który to uczynił, to Allah Stwórca: przeklina więc autora tego, wierząc, że to czas, podczas gdy Allah jest autorem tego, Stwórcą wszystkiego, Tym, który wszystkiego rozporządza, jak powiedział: « i Ja jestem czasem: w Mojej ręce jest rozkaz, Ja zmieniam jego noc i jego dzień. » I jak Najwyższy powiedział: « powiedz: Allah, Panie królowania, dajesz królowanie, komu chcesz, i odbierasz królowanie, komu chcesz; wyszywasz, kogo chcesz, i poniżasz, kogo chcesz: w twojej ręce jest dobro; Ty jesteś wszechmocny nad wszystkim.

Sprawiasz przejście nocy w dzień i sprawiasz przejście dnia w noc; wydobywasz żywego z umarłego i umarłego z żywego; i zaopatrujesz, kogo chcesz, bez rachunku » (Sura 3, 26-27). I Najwyższy powiedział: « On jest Tym, który uczynił ze słońca blask, a z księżyca światło, i wyznaczył mu stacje, abyście poznali liczbę lat i rachubę. Allah nie stworzył tego inaczej niż w prawdzie. Rozróżnia znaki dla ludzi, którzy wiedzą.

W zmianie nocy i dnia, i w tym, co Allah stworzył w niebiosach i ziemi, są znaki dla ludzi pobożnych » (Sura 10, 5-6): uczynił rozróżnienie między słońcem a księżycem w ich świetle, ich kształcie, ich czasie i ich biegu; uczynił z tego blask: promienie słońca, dowód świetlny i światło oślepiające; a z księżyca światło, to znaczy słabsze niż dowód słońca, i uczynił z niego światło pochodne od jego.

« I wyznaczył mu stacje »: wstaje pierwszej nocy miesiąca małe, cienkie, o małej ilości światła, ze względu na swoją bliskość słońca i na mało, z nim na wprost; jego światło jest miarą tego, co z nim na wprost; stąd, drugiej nocy, jest dalej od niego o dwa razy to, czym była pierwszej nocy, a jego światło jest dwa razy większe niż pierwszej nocy; potem, przy każdym oddaleniu, jego światło rośnie, aż jego pełnia się spełni w nocy, w której jest z nim na wprost od wschodu, która jest czternastą nocą miesiąca; potem zaczyna maleć, w miarę jak się do niego zbliża z drugiej strony, aż do końca miesiąca: znika, aż stanie się znowu jak na początku drugiego miesiąca. Przez nią są znane miesiące, a przez słońce noce i dni, i przez to są znane lata; stąd Najwyższy powiedział: « On jest Tym, który uczynił ze słońca blask, a z księżyca światło, i wyznaczył mu stacje, abyście poznali liczbę lat i rachubę » (Sura 10, 5).

I Najwyższy powiedział: « uczyniliśmy z nocy i dnia dwa znaki: skasowaliśmy znak nocy i uczyniliśmy ze znaku dnia znak widoczny, abyście szukali łaski waszego Pana, i abyście poznali liczbę lat i rachubę, i wszystko rozróżniliśmy wyraźnie » (Sura 17, 12). I Najwyższy powiedział: « pytają cię o nowe księżyce: powiedz: są punktami orientacyjnymi dla ludzi i dla pielgrzymki » (Sura 2, 189). Wyłożyliśmy to wszystko szczegółowo w Tafsirze.

Gwiazdy stałe i błądzące

Gwiazdy nieba są, wśród nich, gwiazdami błądzącymi: to są « wędrowcy » według słownictwa uczonych astronomii; i to jest wiedza, której większość jest prawdziwa, w przeciwieństwie do wiedzy o sądach astrologicznych, której większość jest fałszywa, pretensja bez dowodu. Błądzące są siedem: księżyc na najbliższym niebie, Merkury na drugim, Wenus na trzecim, słońce na czwartym, Mars na piątym, Jowisz na szóstym, a Saturn na siódmym. Inne gwiazdy są nazywane stałymi, i są, według nich, na ósmej orbicie, która jest Kursim według użycia wielu późniejszych uczonych.

Inni powiedzieli: raczej wszystkie gwiazdy są na najbliższym niebie, i nic nie przeszkoda, żeby niektóre były nad innymi. Można to argumentować Jego słowem: « Na pewno przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i uczyniliśmy z nich pociski przeciwko szatanom » (Sura 67, 5), i Jego słowem: « Wyznaczył więc siedem niebios w dwa dni i objawił każdemu niebu jego rozkaz. Przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i strażą: takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego » (Sura 41, 12): wyróżnił najbliższe niebo, wśród nich, ozdobą gwiazd. Jeśli to wskazuje, że są tam wprawione, tak jest; inaczej nic nie przeszkodzi temu, co powiedzieli inni, a Allah wie najlepiej.

Według nich siedem orbit, a nawet osiem, krąży z tym, co zawierają z gwiazd stałych i błądzących, w pełnym obrocie od wschodu do zachodu, w dzień i w nocy; a według nich każda gwiazda błądząca krąży naprzeciwko swojej orbity, od zachodu do wschodu: księżyc przebiega swoją orbitę w miesiąc, a słońce swoją, która jest czwartą, w rok. Jeśli ich biegi się zrównają i ich ruchy się zbliżą, miara czwartego nieba zrównuje się z miarą najbliższego nieba dwanaście razy; a Saturn przebiega swoją orbitę, która jest siódmą, w trzydzieści lat: zrównuje się wtedy, według tego, z najbliższym niebem trzysta sześćdziesiąt razy.

Mówili o miarach ciał tych gwiazd, o ich biegach i ich ruchach, i rozwinęli się w tych rzeczach aż przekroczyć ku wiedzy o sądach astrologicznych i temu, co z tego wynika z wydarzeń ziemskich, o których wielu z nich nie ma żadnej wiedzy. Grecy, którzy mieszkali w Syrii przed epoką Mesjasza (niech pokój będzie z nim), mieli w tym dużo mów, których wyłożenie byłoby długie: oni zbudowali miasto Damaszek, dali mu siedem bram i umieścili na szczycie każdej bramy świątynię na obraz siedmiu gwiazd, czcząc każdy w swojej świątyni i wzywając go wezwaniem, które więcej niż jeden historyk przekazał od nich. Autor Księgi tajemnicy ukrytej, o wzywaniu słońca, księżyca i gwiazd, to wspomniał: to są bajki, których nie należy brać pod uwagę; i inni uczeni z Harranu, filozofowie poganie z Harranu z najwyższej starożytności: byli bałwochwalcami czczącymi siedem gwiazd, frakcją Sabejczyków.

Stąd Allah Najwyższy powiedział: « I spośród jego znaków: noc, dzień, słońce i księżyc. Nie oddawajcie pokłonu słońcu ani księżycowi, ale oddawajcie pokłon Allahowi, który je stworzył, jeśli to Jego czcicie » (Sura 41, 37). I Najwyższy powiedział, informując o tym, co przepiórka mówi do Sulajmana (niech pokój będzie z nim), o Balqis i jej wojskach, królowej Saby w Jemenie i tych, którzy ją naśladowali: « znalazłam kobietę, która króluje nad nimi, której wszystko zostało dane, i która posiada tron ogromny. Znalazłam ją, ją i jej lud, oddających pokłon słońcu zamiast Allahowi.

Szatan upiększył ich czyny dla nich, odwrócił ich od drogi i nie są prowadzeni, do tego stopnia, że nie oddają pokłonu Allahowi, który wydobywa to, co ukryte jest w niebiosach i ziemi, i wie, co ukrywacie i co głoszicie. Allah: nie ma bóstwa poza Nim, Pan Tronu ogromnego » (Sura 27, 23-26). I Najwyższy powiedział: « Czy nie widzisz, że Allahowi oddają pokłon ci, którzy są w niebiosach i ci, którzy są na ziemi, jak również słońce, księżyc, gwiazdy, góry, drzewa, zwierzęta i wielu ludzi? A wielu zasługuje na karę.

A kogokolwiek Allah poniży, nie ma nikogo, kto by go wyszywił: Allah czyni, co chce » (Sura 22, 18). I Najwyższy powiedział: « Czy nie widzą, co Allah stworzył: ich cienie pochylają się na prawo i na lewo, oddając pokłon Allahowi, będąc pokornymi? A Allahowi oddaje pokłon to, co jest w niebiosach i to, co jest na ziemi ze stworzenia, jak również aniołowie, którzy nie nadymają się pychą. Boją się swojego Pana nad sobą i czynią to, co im rozkazano » (Sura 16, 48-50).

I Najwyższy powiedział: « Allahowi oddają pokłon ci, którzy są w niebiosach i na ziemi, dobrowolnie albo przemocą, jak również ich cienie rano i wieczorem » (Sura 13, 15). I Najwyższy powiedział: « Siedem niebios, ziemia i ci, którzy się w nich znajdują, Go uwielbiają. Nie ma niczego, co by Go nie sławiło swoją chwałą, ale wy nie rozumiecie ich uwielbienia. On jest Łagodny, Przebaczający » (Sura 17, 44).

I wersety w tej sprawie są nadzwyczaj liczne.

Ibrahim i oddawanie czci gwiazdom

Ciała najbardziej szlachetne, które się obserwuje na niebiosach i ziemi, to gwiazdy, najbardziej oślepiające dla spojrzenia i najbardziej szlachetne do rozmyślania: słońce i księżyc. Przymierzenie (Ibrahim) dowiódł fałszywości bóstwa każdego z nich, i to jest w Jego słowie: « Kiedy widział księżyc wstający, powiedział: oto mój pan! Kiedy zniknął, powiedział: jeśli mój Pan nie poprowadzi mnie, będę na pewno spośród ludzi zbłąkanych. Kiedy widział słońce wstające, powiedział: oto mój pan!

Ten jest większy. Kiedy zniknął, powiedział: o moim ludzie, ja się wyrzekam tego, co wy przydawiacie. Zwróciłem swoje oblicze ku Temu, który stworzył niebiosy i ziemię, jako czysty monoteista, i nie jestem spośród bałwochwalców » (Sura 6, 77-79). Dowiódził, drogą dowodu rozstrzygającego, że te ciała obserwowalne, gwiazdy, księżyc i słońce, nie nadają się w niczym do bóstwa: wszystkie są stworzone, karmione, zarządzane, podporządkowane w swoim biegu, nie odbiegając od tego, do czego zostały stworzone, nie odbiegając od niego inaczej niż przez rozkaz doskonały, uregulowany, który się nie miesza ani nie zmienia: a to jest dowód, że są karmione, wyrobione, podporządkowane, poddane sile.

Stąd Najwyższy powiedział: « I spośród jego znaków: noc, dzień, słońce i księżyc. Nie oddawajcie pokłonu słońcu ani księżycowi, ale oddawajcie pokłon Allahowi, który je stworzył, jeśli to Jego czcicie » (Sura 41, 37).

I jest ustanowione w obu Sahihach, w modlitwie zaćmienia, z hadisu Ibn Omara, Ibn Abbasa, Aszy i innych towarzyszy, że Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział, w swojej kaznodziei tego dnia: « słońce i księżyc są dwoma znakami spośród znaków Allaha i nie zaćmiewają się ani dla czyjejkolwiek śmierci, ani dla jej życia. »

Al-Buchari powiedział, w Księdze początku stworzenia: Musaddad przekazał nam, Abd al-Aziz ibn al-Muchtara przekazał nam, Abdallah ad-Danadż przekazał nam: Abu Salama przekazał mi, od Abu Hurajry, od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), który powiedział: « słońce i księżyc zostaną zwinięte w Dzień zmartwychwstania. » Al-Buchari sam go przekazał, a hafiz Abu Bakr al-Bazzar przekazał go w kontekście szerszym, mówiąc: Ibrahim ibn Zijad al-Baghdadi przekazał nam, Junus ibn Mohamed przekazał nam, Abd al-Aziz ibn al-Muchtara przekazał nam, od Abdallaha ad-Danadża: usłyszałem Abu Salamę ibn Abd ar-Rahmana, w czasach Chalida ibn Abdallaha al-Kasri, w tej meczecie, meczecie Kufy; al-Hasan przyszedł usiąść blisko niego i opowiadał, a on powiedział: Abu Hurajra przekazał nam, że Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « słońce i księżyc to dwa byki w Ogniu w Dzień zmartwychwstania. » Al-Hasan powiedział: a jaki jest ich grzech?

Powiedział: przekazuję ci hadis Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), a ty mówisz: a jaki jest ich grzech? Potem al-Bazzar powiedział: nie przekazano od Abu Hurajry inaczej niż przez tę drogę, a Abdallah ad-Danadż nie przekazał niczego od Abu Salamy oprócz tego hadisu.

Hafiz Abu Ja'la al-Mawsili przekazał, drogą Jazida ar-Rakasziego, który jest słaby, od Anasa: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « słońce i księżyc to dwa byki wykastrowane w Ogniu. » Ibn Abi Hatim powiedział: Abu Sa'id al-Aszadż i Amr ibn Abdallah al-Awdi przekazali nam, Abu Usama przekazał nam, od Mudżalida, od szajcha z Badżili, od Ibn Abbasa, o: « kiedy słońce zostanie zwinięte » (Sura 81, 1): Allah zwinięte słońce, księżyc i gwiazdy w Dzień zmartwychwstania w morzu, a Allah zesła wiatr płonący, który w nim podpali ogień.

Ten asary dowodzą, że słońce i księżyc należą do stworzeń Allaha: Allah je stworzył dla tego, co chciał, a potem czyni z nich, co chce, do Niego dowód przygniatający i mądrość doskonała: nie pyta się Go o to, co czyni, na mocy Jego wiedzy, Jego mądrości, Jego potęgi, Jego woli skutecznej i Jego sądu, który nie jest ani odrzucony, ani powstrzymany, ani pokonany.

Jak piękne jest to, co imam Muhammad ibn Ishaq ibn Jasr przekazał, na początku Księgi Siry, z poezji Zajda ibn Amra ibn Nufajla o stworzeniu nieba, ziemi, słońca i księżyca, i reszcie. Ibn Hiszam powiedział: ona jest Umajji ibn Abi as-Salta: « Ku Allahowi poświęcam swoją chwałę i swoją pochwałę, i słowo ciężkie, którego czas nie zaniedbuje, ku Królowi Najwyższemu, nad którym nie ma ani bóstwa, ani pana, któryby był czczony. O człowieku, strzeż się śmierci: nie ukrywasz przed Allahem niczego mrocznego. Nie stawiaj z Allahem innego niż On: droga prawości stała się pustkowiem.

Twoje wnętrzności: dżin był ich nadzieją, a Ty jesteś moim bóstwem, naszym Panem i moją nadzieją. Saturuję się Tobą jako Panem: nie przyjmę bóstwa innego niż Ty, Allahu, na drugim miejscu. To Ty, z łaski, z wdzięczności i z miłosierdzia, posłałeś Musie posłańca zwiastującego. Powiedziałeś mu: idź, ty i Harun, i wzywaj Allaha wobec Faraona tyranie.

I powiedzcie mu: czy to tyś urzeźbił tę ziemię bez podpory, aż ustabilowała się taka, jaka jest? I powiedzcie mu: czy to tyś wzniosłe to niebo bez filarów? Bądź więc dobroczynny, Budowniczy. I powiedzcie mu: czy to tyś uczynił oświetlonym jego środek, kiedy noc go przyciemniła, przewodnikiem?

I powiedzcie mu: kto posyła słońce nad ranem, tak że to, co ono dotyka z ziemi, promienieje? I powiedzcie mu: kto kazał rosnąć ziarno w pyle, tak że z niego ziele zielone rośnie? I uczynił z niego wyjście ziarna na jego głowach: w tym są znaki dla tego, kto jest uwadliwy. I z łaski od Ciebie, że uratowałeś Junusa, który przepędzał noce w zwojach ryby.

A jeśli uwielbiam twoje imię, nasz Panie, żeby pomnożyć, to dlatego, że przebaczyłeś moje winy. Panie sług, zrzuć przebaczenie i miłosierdzie na mnie, i błogosław moje dzieci i moje dobra. »

Historia Wenus, Haruta i Maruta

To będąc wiadome, gwiazdy nieba, stałe i błądzące, są wszystkie stworzone, które Allah Najwyższy stworzył, jak powiedział: « i objawił każdemu niebu jego rozkaz. Przyozdobiliśmy najbliższe niebo lampami i strażą: takie jest postanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego » (Sura 41, 12).

Co do tego, co wspomina wielu komentatorów w historii Haruta i Maruta: że Wenus była kobietą piękną, że zabiegali o nią, a ona odmówiła, chyba że nauczą ją Najwyższego Imienia; nauczyli ją go, wymówiła go i została podniesiona gwiazdą na niebie: to, jak myślę, pochodzi z fabricacji Izraelitów, chociaż Ka'b al-Ahbar to przekazał i część pierwotnych przekazała od niego, wspominając to jako narrację od synów Izraela. Imam Ahmad i Ibn Hibban w swoim Sahihu przekazali w tej sprawie hadis: Ahmad przekazał, od Yahji ibn Bukajra, od Zuhajra ibn Mohameda, od Musy ibn Dżubajra, od Nafiego, od Ibn Omara, od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), i wspominał historię w jej całości, w tym: « Wenus przedstawiła im kobietę z najpiękniejszych ludzi; przyszła do nich, i poprosili ją o jej osobę.

» Abd ar-Razzaq przekazał go w swoim Tafsirze, od as-Sawriego, od Musy ibn Ukby, od Salima, od Ibn Omara, od Ka'ba al-Ahbara: a to jest bardziej sprawiedliwe i mocniejsze. Al-Hakim przekazał go w swoim Mustadraku, a Ibn Abi Hatim w swoim Tafsirze, od Ibn Abbasa, który go wspominał, mówiąc: w tamtych czasach była kobieta, której piękno wśród kobiet było jak piękno Wenus wśród gwiazd; i wspominał resztę. I to jest najpiękniejsze z brzmień przekazanych w tej historii, a Allah wie najlepiej.

Tak samo hadis przekazany przez hafiza Abu Bakra al-Bazzara: Muhammad ibn Abd al-Malik al-Wasiti przekazał nam, Jazid ibn Harun przekazał nam, Mubaszszir ibn Ubajd przekazał nam, od Zajda ibn Aslama, od Ibn Omara; i Amr ibn Isa przekazał nam, Abd al-A'la przekazał nam, Ibrahim ibn Jazid przekazał nam, od Amra ibn Dinara, od Ibn Omara: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) wspominał Suchajla i powiedział: « był wróżbitą tyranizującym, a Allah uczynił z niego gwiazdę spadającą. » Potem powiedział: nie przekazano od Zajda ibn Aslama inaczej niż przez Mubaszszira ibn Ubajda, który jest słaby w hadisie, i od Amra ibn Dinara inaczej niż przez Ibrahima ibn Jazida, który jest wiotki w hadisie; i wspominamy go z jego wadą, ponieważ zachowaliśmy go tylko przez te dwie drogi. Ja mówię: co do Mubaszszira ibn Ubajda al-Kurasziego, Abu Hafsy al-Himsiego, pochodzenia z Kufy: wszyscy go osłabili; imam Ahmad i ad-Darakutni powiedzieli o nim: fałszował hadis i kłamał.

Co do Ibrahima ibn Jazida, to al-Chuzaji, słaby według ich jednomyślności; Ahmad i an-Nasa'i powiedzieli o nim: porzucony; Ibn Ma'in powiedział: nie jest godny zaufania, nic nie jest; al-Buchari powiedział: zachowali milczenie o nim; Abu Hatim i Abu Zur'a powiedzieli: munkar w hadisie, słaby w hadisie. Taki isnad niczego nie dowodzi; a jeśli dobrze myślimy, to należy do relacji synów Izraela, jak przekaz Ibn Omara od Ka'ba al-Ahbara, i to są ich bajki, na których nie można się oprzeć. A Allah wie najlepiej.

Droga Mleczna, tęcza i grzmot

Rozdział o Drodze Mlecznej i tęczy. Abu al-Kasim at-Tabarani powiedział: Ali ibn Abd al-Aziz przekazał nam, Arim Abu an-Nu'man przekazał nam, Abu Awana przekazał nam, od Abu Biszra, od Sa'ida ibn Dżubajra, od Ibn Abbasa: Herakliusz napisał do Muawiji: jeśli pozostało wśród nich coś z proroctwa, oznajmi mi to, o co ich pytam. Napisał do niego, pytając o Drogę Mleczną, tęczę i rozciągłość, którą słońce osiąga tylko jedną godzinę. Kiedy list i posłaniec dotarli do Muawiji, powiedział: oto rzecz, której bałem się zapytać do dziś: kto jest do tego? Powiedziano: Ibn Abbas. Muawija złożył list Herakliusza i wysłał go do Ibn Abbasa, który mu napisał: tęcza jest bezpieczeństwem dla ludzi ziemi przed utopieniem; Droga Mleczna jest bramą nieba, którą się rozszczepia; a rozciągłość, którą słońce osiąga tylko godzinę dnia, to morze, które zostało rozszczepione dla synów Izraela. To jest łańcuch autentyczny aż do Ibn Abbasa.

Co do hadisu przekazanego przez at-Tabaraniego: Abu az-Zinba' Rawh ibn al-Faradż przekazał nam, Ibrahim ibn Machlad przekazał nam, al-Fadl ibn al-Muchtara przekazał nam, od Muhammada ibn Muslima at-Ta'ifiego, od Ibn Abi Nadżiha, od Mudżahida, od Dżabira ibn Abdallaha: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « o Mu'azie, posyłam cię do ludu Ludu Księgi: jeśli cię zapytają o Drogę Mleczną, która jest na niebie, powiedz: to jest ślina węża pod Tronem. » To jest hadis bardzo munkar, raczej jest sfałszowany. Al-Fadl ibn al-Muchtara to Abu Sahl al-Basri, potem przeszedł do Egiptu. Abu Hatim ar-Razi powiedział o nim: jest nieznany, opowiada bajki; hafiz Abu al-Fath al-Azdi powiedział: bardzo munkar w hadisie; Ibn Adi powiedział: jego hadisów się nie idzie, ani w treści, ani w łańcuchu.

I Najwyższy powiedział: « On jest Tym, który wam ukazuje błyskawicę, źródło strachu i nadziei, i powołuje chmury ciężko załadowane. Grzmot Go sławi swoją chwałą, jak również aniołowie, ze strachu przed Nim. On wystrzeliwuje błyskawice i bije nimi, kogo chce, podczas gdy ludzie spierają się o Allaha: On jest straszny w potędze » (Sura 13, 12-13). I Najwyższy powiedział: « W stworzeniu niebios i ziemi, w zmianie nocy i dnia, w statkach, które płyną po morzu z tym, co przynosi korzyść ludziom, w tym, co Allah zesłał z nieba jako wodę, przez którą przywraca życie ziemi po jej śmierci, rozsiejąc na niej każde zwierzę, w zmianie wiatrów i w chmurach podporządkowanych między niebem a ziemią, są znaki dla ludzi, którzy rozumują » (Sura 2, 164).

Imam Ahmad przekazał, od Jazida ibn Haruna, od Ibrahima ibn Sa'da, od jego ojca, od szajcha z Bani Ghifara: usłyszałem Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), jak powiedział: « Allah powołuje chmurę: mówi najpiękniejszą mowę i śmieje się najpiękniejszym śmiechem. » Musa ibn Ubajda ibn Sa'd ibn Ibrahim przekazał, że powiedział: jego mowa to grzmot, a jego śmiech błyskawica. Ibn Abi Hatim powiedział: mój ojciec przekazał nam, Hiszam przekazał nam, od Ubajdallaha ar-Raziego, od Muhammada ibn Muslima, który powiedział: doszło do nas, że błyskawica to anioł, który ma cztery oblicza: oblicze mężczyzny, oblicze byka, oblicze orła i oblicze lwa; kiedy bije swoim ogonem, to jest błyskawica.

Imam Ahmad, at-Tirmidhi, an-Nasa'i, al-Buchari w Księdze dobrej wychowania i al-Hakim w swoim Mustadraku przekazali, z hadisu al-Hadżdżadża ibn Arty: Abu Matar przekazał mi, od Salima, od jego ojca, który powiedział: kiedy Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) słyszał grzmot i błyskawice, mówił: « Allahu, nie zabijaj nas Twoim gniewem, nie niszcz nas Twoją karą i oszczędź nas przed tym. »

Ibn Dżarir przekazał, z hadisu al-Lajtha, od mężczyzny, od Abu Hurajry, przypisany Prorokowi: kiedy słyszał grzmot, mówił: « Chwała Temu, którego grzmot sławi swoją chwałą. » I od Alego, że mówił: « Chwała Temu, dla którego sławił. » Tak samo od Ibn Abbasa, al-Aswada ibn Jazida, Tawusa i innych. Malik przekazał, od Abdallaha ibn az-Zubajra: kiedy słyszał grzmot, przerywał rozmowę i mówił: « Chwała Temu, którego grzmot sławi swoją chwałą, a aniołowie ze strachu przed Nim »; i mówił: to jest ostrzeżenie surowe dla ludzi ziemi.

Imam Ahmad przekazał, od Abu Hurajry, że Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « wasz Pan powiedział: jeśli Moje sługi byłyby Mi posłuszne, spowodowałbym deszcz dla nich nocą, pokazałbym im słońce dniem i nie sprawiłbym, żeby słyszeli odgłos grzmotu. » At-Tabarani przekazał, od Ibn Abbasa, przypisany Prorokowi: « kiedy słyszycie odgłos grzmotu, wspominajcie Allaha: nie dosięgnie tego, kto pamięta. » Wszystko to jest wyłożone w Tafsirze, a Allah chwała i łaska.