Prorok Uzayr

Uzayr przechodził obok wioski w ruinie i pytał, jak Allah przywróci ją do życia; Allah spowodował jego śmierć na sto lat, a potem wskrzesił go na jego oczach, odtwarzając przed nim jego osła i pozostawiając jego pożywienie nietkniętym: « Wiem, że Allah jest wszechmocny nad wszystkim ». Po powrocie do swoich, rozpoznany przez starą służącą, odnalazł swoich synów, którzy stali się starcami, sam pozostając młodym, « aby uczynić z ciebie znak dla ludzi ». Według relacji uznanej za słabą pytał swojego Pana o dekret i widział, jak jego imię zostało wymazane z wzmianki o prorokach; utożsamia się go również z prorokiem ukąszonym przez mrówkę.

Historia Uzayra

Oto historia Uzayra. Al-Hafiz Abu al-Kasim Ibn Asakir powiedział: to jest Uzayr ibn Hawja; mówi się: ibn Surajka ibn Irna ibn Ajjub ibn Dhurtha ibn Ara ibn Taqa ibn as-Sabu ibn Finhas ibn al-Azir ibn Harun ibn Imran; mówi się również: Uzayr ibn Surucha. Niektóre tradycje wspominają, że jego grób znajduje się w Damaszku. Ibn Asakir przekazał słowo przypisywane Prorokowi (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), od Ibn Abbasa:

« Nie wiem, czy Tubba' został przeklęty czy nie, i nie wiem, czy Uzayr był prorokiem czy nie. »

z podobnymi łańcuchami przekazanymi od Abu Hurajry.

Drogą Iszaka ibn Biszra, której droga jest porzucona, od Dżuwajbira i Muqatila, od ad-Dahhaka, od Ibn Abbasa: Uzayr był wśród tych, których Bucht Nassar zabrał do niewoli, gdy był młodym chłopcem; kiedy osiągnął czterdzieści lat, Allah dał mu mądrość, i nikt nie pamiętał lepiej od niego Tory ani nie wiedział o niej więcej. Był wymieniany z prorokami, aż Allah wymazał jego imię z tego grona, kiedy pytał swojego Pana o dekret. « Ta relacja jest słaba, przerwana i naganiana. A Allah wie najlepiej. »

Wioska w ruinie i sen Uzayra

Iszak ibn Biszr przekazał, od Sa'ida ibn Abi Aruby, od Katady, od al-Hasana, od Abdallaha ibn Salama: Uzayr jest sługą, o którym Allah powiedział: « spowodowaliśmy jego śmierć na sto lat, a potem go wskrzesiliśmy ».

Iszak ibn Biszr powiedział: Sa'id ibn Baszir, od Katady, od Ka'ba; Sa'id ibn Abi Aruba, od Katady, od al-Hasana; Muqatil; Dżuwajbir, od ad-Dahhaka, od Ibn Abbasa; Abdallah ibn Iszak as-Suddi od swojego ojca, od Mudżahida, od Ibn Abbasa; Idris od swojego dziadka; Wahb ibn Munabbih: « wszyscy przekazali mi historię Uzayra, jedni dodając do drugich »: Uzayr był cnotliwym i mądrym sługą. Pewnego dnia wyszedł do majątku, którym się zajmował; wracając na swoją drogę, dotarł do ruin w chwili, gdy wznosiło się popołudnie i gdy gorąco go dosięgło. Wszedł do ruin dosiadając swojego osła, zsiadł, mając przy sobie kosz fig i kosz winogron, i usiadł w cieniu tych ruin. Wyjął czarę, którą miał, wycisnął winogrona do czary, wrzucił tam suchy chleb, aby go zwilżyć i zjeść, po czym położył się na plecach, opierając stopy o mur, i patrzył na dach tych domów i na to, co zawierały, stojące na ich dachach, ich mieszkańców już nieobecnych.

Widział rozłożone kości i powiedział: « Jak Allah przywróci ich do życia po ich śmierci? », nie wątpiąc, że Allah ich wskrzesi, ale mówiąc to ze zdziwienia. Allah posłał anioła śmierci, który zabrał jego duszę; Allah spowodował jego śmierć na sto lat, i przez te sto lat sprawy i wydarzenia przemijały wśród synów Izraela. Allah posłał do Uzayra anioła, który stworzył jego serce, aby rozumiał przez nie, i jego dwa oczy, aby widział przez nie, tak aby zrozumiał, jak Allah ożywia umarłych, a potem odtworzył jego stworzenie, gdy patrzył, okrył jego kości ciałem, włosami i skórą, po czym wtchnął w niego ducha, wszystko to, gdy widział i rozumiał.

Podniósł się i usiadł. Anioł powiedział mu: « Jak długo pozostawałeś? » Odpowiedział: « Pozostawałem dzień albo część dnia », ponieważ zasnął na początku popołudnia i został podniesiony pod koniec dnia, słońce jeszcze nie zachodząc, « albo część dnia: pełny dzień nie upłynął dla mnie. » Anioł powiedział: « Pozostawałeś sto lat.

Spójrz na swoją strawę i napój », strawą był suchy chleb, napojem sok, który wycisnął do czary. Oba były nietknięte, sok i chleb się nie zmieniły, to jest znaczenie « nie zmienił się », to znaczy nie zmienił się; podobnie figi i winogrona, świeże, niczym się nie zmieniwszy w swoim stanie.

Wydawało się, że w jego sercu ją zaprzeczył. Anioł powiedział mu: « Zaprzeczyłeś temu, co ci powiedziałem? Spójrz na swojego osła. » Spojrzał: jego osioł, którego kości zostały wybielone, stały się rozsypanymi kośćmi. Anioł zawołał kości osła: odpowiedziały i przyszły zewsząd, i anioł odtworzył je, gdy Uzayr patrzył; potem okrył je ścięgnami i więzadłami, przykrył ciałem, wyhodował na nich skórę i włosy, po czym wtchnął w nie. Osioł wstał, z głową i uszami uniesionymi ku niebu, rżąc i wierząc, że Zmartwychwstanie już nastąpiło. To jest znaczenie Jego słów: « Spójrz na kości: jak je łączymy, a potem okrywamy ciałem » (Sura 2, 259), to znaczy: spójrz na kości twojego osła, jak je łączymy jedno z drugimi w ich stawach, aż staną się kośćmi przedstawiającymi osła bez ciała, a potem spójrz, jak okrywamy je ciałem. Kiedy stało się dla niego jasne, powiedział: « Wiem, że Allah jest wszechmocny nad wszystkim », aby wskrzeszać umarłych i nad wszystkim innym.

Powrót Uzayra do swojego ludu

Wsiadł na swojego osła i ruszył do swojej miejscowości; ludzie go nie poznali, on nie poznał ludzi i ich domów, i ruszył w konsternacji aż do swojej siedziby. Oto niewidoma stara kobieta, unieruchomiona, na której przeszło sto dwadzieścia lat: była ich służącą, a Uzayr wyszedł spośród nich, kiedy miała dwadzieścia lat; ona go znała i rozpoznawała, starość dosięgła jej, a słabość ją ogarnęła. Uzayr powiedział jej: « O ty! Czy to jest siedziba Uzayra?

» Odpowiedziała: « Tak, to jest siedziba Uzayra », po czym zapłakała i powiedziała: « Nie widziałam nikogo od tylu i tylu lat, kto wspominałby Uzayra, ludzie go zapomnieli. » Powiedział: « To właśnie ja jestem Uzayrem: Allah spowodował moją śmierć na sto lat, a potem mnie wskrzesił. » Powiedziała: « Chwała Allahu! Uzayra straciliśmy od stu lat, nie słysząc o nim. »

Powiedział: « To właśnie ja jestem Uzayrem. » Powiedziała: « Uzayr jest mężczyzną o wysłuchiwanych wezwaniach: modli się za chorego i doświadczonego o zdrowie i o uzdrowienie. Wezwij Allaha, aby przywrócił mi wzrok, abym cię widziała; jeśli jesteś Uzayrem, cię rozpoznam. » Wezwał swojego Pana i przetrzeł swoje ręce nad jej oczami, a one uzdrowiły się.

Wziął ją za rękę i powiedział: « Wstań, za pozwoleniem Allaha »; Allah uwolnił jej nogi i stanęła zdrowa, jakby zsuwała się z obręczy. Spojrzała i powiedziała: « Świadczę, że ty jesteś Uzayrem », i ruszyła w stronę dzielnicy synów Izraela, do ich zgromadzeń i ich kręgów, a syn Uzayra, starzec stu osiemnastu lat, i synowie jego synów, starcy, siedzieli tam. Zawołała ich: « Oto Uzayr przyszedł do was. » Uznali ją za kłamliwą.

Powiedziała: « Jestem taką a taką, waszą wyzwolenicą: jej Pan wezwał za mnie, przywrócił mi wzrok i uwolnił nogi; a on twierdzi, że Allah spowodował jego śmierć na sto lat, a potem go wskrzesił. » Ludzie wstali i pobiegli ku niemu, spojrzeli na niego, a jego syn powiedział: « Mój ojciec miał czarny znak między łopatkami. » Odsłonił swoje łopatki: to był on, Uzayr. Synowie Izraela powiedzieli: « Wśród nas nikt nie pamiętał Tory, według tego, co nam przekazano, oprócz Uzayra, a Bucht Nassar spalił Torę i nic z niej nie zostało poza tym, co mężczyźni zapamiętali: napisz ją więc dla nas.

» A jego ojciec Surucha pochował Torę za czasów Bucht Nassara w miejscu, które znał tylko on; Uzayr zabrał ich w to miejsce, wykopał, wyjął z niego Torę; kartki spleśniały, księga się zatarła. Usiadł w cieniu drzewa, synowie Izraela wokół niego, i odnowił im Torę. Dwa błyskawice zstąpiły z nieba i wniknęły w niego, i przypomniał sobie Torę i odnowił ją synom Izraela. Stąd Żydzi powiedzieli: « Uzayr jest synem Allaha », niech Allah będzie wyniosły i wyniesiony, z powodu tego, co zaistniało z dwóch błyskawic, odnowienia Tory i tego, że przejął sprawy synów Izraela.

Odnowił im Torę w Sawadzie, w Dajr Hazkilu, klasztorze Ezechiela. Miasto, w którym umarł, nazywa się Sajrabad. Ibn Abbas powiedział: « on był tym, jak Allah powiedział: aby uczynić z ciebie znak dla ludzi », to znaczy dla synów Izraela: siedział ze swoimi synami, którzy byli starcami, sam będąc młodym, ponieważ umarł w wieku czterdziestu lat i Allah wskrzesił go młodym, jak w dniu jego śmierci. Ibn Abbas powiedział: « został wskrzeszony po Bucht Nassarze »; al-Hasan powiedział to samo.

Prorokowanie Uzayra i jego epoka

Abu Hatim as-Sidżistani ułożył, w sensie słowa Ibn Abbasa, te wersy:

O czarnych włosach, młody wobec niego jego syn, i przed nim syn jego syna, starszy od niego; widzi syna swojego syna starca, czołgającego się na lasce, o białej brodzie i zażółconej głowie. A syn nie ma ani siły, ani zasługi siły: idzie tak, jak idzie dziecko, które się potyka. Liczy się jego syn wśród ludzi dziewięćdziesiąt pielgrzymek i dwadzieścia, już nie biega i już się nie chełpi. A wiek jego ojca przebiegł tylko czterdzieści, u syna syna dziewięćdziesiąt lat minęło wśród ludzi. To nie jest rozsądne, jeśli jesteś uczony; a jeśli nie wiesz, przez niewiedzę jesteś usprawiedliwiony.

Rozdział. Sławne jest to, że Uzayr jest prorokiem spośród proroków synów Izraela, że żył między Dawudem a Sulajmanem, między Zakariją a Yahją, i że kiedy nie pozostał wśród synów Izraela nikt, kto pamiętałby Torę, Allah natchnął go jej zapamiętaniem i rozwinął ją synom Izraela. Wahb ibn Munabbih powiedział: Allah rozkazał aniołowi, który zstąpił z chochlą światła i wrzucił ją do ust Uzayra, który przepisał Torę litera po literze, aż ją ukończył.

Ibn Asakir przekazał od Ibn Abbasa, że pytał Abdallaha ibn Salama o słowo Allaha: « Żydzi powiedzieli: Uzayr jest synem Allaha » (Sura 9, 30): dlaczego to powiedzieli? Ibn Salam przekazał mu, co było z jego zapisaniem Tory synom Izraela z pamięci, i ich słowa: « Mojżesz nie mógłby przyjść do nas z Torą inaczej niż w księdze, podczas gdy Uzayr przyniósł nam ją bez księgi. » Grupy z nich oskarżyły go i powiedzieli: « Uzayr jest synem Allaha. »

Stąd wielu uczonych mówi, że nieprzerwane przekazywanie Tory zostało przerwane za czasów Uzayra, i to jest opinia bardzo prawdopodobna, jeśli Uzayr nie był prorokiem, jak powiedzieli Ata ibn Abi Raba i al-Hasan al-Basri, w tym, co Iszak ibn Biszr przekazał od Muqatila ibn Sulajmana, od Ati, i od Usmana ibn Ata al-Churasaniego, od jego ojca, i Muqatil, od Ati ibn Abi Raby, który powiedział: « W okresie przerwy było dziewięć rzeczy: Bucht Nassar, ogród Sany, ogród Saby, ludzie Rynku, sprawa Hasury, ludzie Groty, ludzie Słonia, miasto Antiochia i sprawa Tubby'. »

Iszak ibn Biszr przekazał, że Sa'id, od Katady, od al-Hasana, powiedział: « Sprawa Uzayra i Bucht Nassara zaistniały w okresie przerwy. » Ustanowione jest w Sahihu, że Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział:

« Najbliższym z ludzi syna Maryi jestem ja: nie ma proroka między nim a mną. »

Wahb ibn Munabbih powiedział: żył między Sulajmanem a Issą (niech pokój będzie z nimi).

Ibn Asakir przekazał, od Anasa ibn Malika i Ati ibn as-Sa'iba, że Uzayr żył w czasach Musy ibn Imrana i poprosił go o pozwolenie, aby go zobaczyć, ale Musa mu go nie udzielił, z powodu pytania, które zadawał o dekret, i Uzayr odszedł, mówiąc: « Sto śmierci jest lżejszych niż upokorzenie jednej chwili. »

I w sensie tego słowa Uzayra jest słowo niektórych poetów:

Mężczyzna wolny może znieść miecz i odmawia cierpliwości wobec niesprawiedliwości; woli śmierć od sytuacji, w której okazuje się niezdolny uczcić gościa.

Relacja o proroku ukąszonym przez mrówkę

To, co przekazali Ibn Asakir i inni, od Ibn Abbasa, od Nawfa al-Bikaliego, od Sufjana as-Sawriego, a mianowicie że pytał o dekret i że jego imię zostało wymazane z wzmianki o prorokach: ta relacja jest naganiana, jej prawdziwość wymaga zbadania, i wydaje się wzięta z relacji izraelskich. Abd ar-Razzaq i Kutajba ibn Sa'id przekazali, od Dżafara ibn Sulajmana, od Abu Imrana al-Dżawniego, od Nawfa al-Bikaliego, który powiedział: Uzayr, w swoich szeptach ze swoim Panem, powiedział: « Panie, Ty stwarzasz stworzenie, i w błąd wprowadzasz, kogo chcesz, i prowadzisz, kogo chcesz. » Powiedziano mu: « Powstrzymaj się od tego. » Wrócił [do ataku], i powiedziano mu: « Na pewno powstrzymasz się od tego, albo wymażę twoje imię z proroków: Ja nie jestem pytany o to, co czynię, podczas gdy oni są pytani. » To implikuje, że to, z czego był zagrożony, zaistniałoby, gdyby wrócił; nie wrócił, więc jego imię nie zostało wymazane. A Allah wie najlepiej.

Większość przekazicieli, z wyjątkiem at-Tirmidhiego, przekazała, z hadisu Junusa ibn Jazida, od az-Zuhriego, od Sa'ida i Abu Salamy, od Abu Hurajry, a Szu'ajb przekazał podobnie od Abu az-Zinada, od al-A'radża, od Abu Hurajry, że Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział:

« Prorok spośród proroków usiadł pod drzewem; mrówka go ukąsiła. Rozkazał, aby jego bagaże zostały odsunięte i aby ona została odsunięta spod drzewa, a potem rozkazał, aby została spalona w ogniu. I objawił mu Allah: czemu nie jedna mrówka? »

Iszak ibn Biszr przekazał, od Ibn Dżurajdża, od Abd al-Wahhaba ibn Mudżahida, od jego ojca: tym prorokiem był Uzayr. I podobnie przekazano od Ibn Abbasa i al-Hasana al-Basriego. A Allah wie najlepiej.