Prorok Zakariya i Yahya

Starzec, którego żona była niepłodna, Zakariya zawołał swojego Pana wezwaniem tajnym; aniołowie obwieścili mu Yahyę, ze znakiem trzech dni milczenia. Yahya otrzymał mądrość od dzieciństwa, potem nakazał synom Izraela pięć słów: czcić Allaha, nie dodając Mu niczego do partnerów, modlitwę, post, jałmużnę i wielkie wspominanie Allaha. Asceta płaczący ze strachu przed Allahem, został zabity za to, że zakazał królowi Damaszku poślubić kobietę, która nie była mu dozwolona. Opowiadanie rozchodzi się co do śmierci Zakariyi i co do miejsca, gdzie zabito Yahyę: meczet al-Aksa albo Damaszek, gdzie jego krew wrzała aż do przybycia Bucht Nasara.

Opowiadanie o Zakariyi i Yahyi w Koranie

Allah Najwyższy powiedział w swojej Księdze Potężnej: « Kaf, Ha, Ya, Ayn, Sad. Opowiadanie o miłosierdziu twojego Pana wobec swojego sługi Zakariyi, kiedy zawołał swojego Pana wezwaniem tajnym. Powiedział: o mój Panu, moje kości osłabły, a moja głowa rozpłonęła się siwizną; i nigdy, w swoim wzywaniu ku Tobie, nie byłem nieszczęsny. Boję się dziedziców po mnie, a moja żona jest niepłodna: daruj mi więc od siebie następcę, który odziedziczy po mnie i odziedziczy po rodzinie Yaquba, i uczyń, żeby był Tobie miły.

O Zakariyo, obwieszczamy ci syna, którego imię jest Yahya: nie daliśmy mu wcześniej podobnego. Powiedział: o mój Panu, jak miałbym syna, kiedy moja żona jest niepłodna i ja osiągnąłem skrajną starość? Powiedział: tak będzie: twój Pan powiedział: to jest dla Mnie łatwe; i stworzyłem cię wcześniej, kiedy nie byłeś niczym. Powiedział: o mój Panu, daj mi znak.

Powiedział: twoim znakiem jest to, że nie będziesz mówił do ludzi inaczej niż gestami przez trzy noce. Wyszedł wtedy ze swojej modlowni do swojego ludu i dał im znak, żeby uwielbiali Allaha o poranku i o wieczorze. O Yahyo, trzymaj mocno Księgę. Daliśmy mu mądrość, kiedy był dzieckiem, i czułość od Naszej strony i czystość; był pobożny, dobroczynny wobec swoich rodziców, i nie był ani tyranem, ani buntownikiem.

Pokój niech będzie nad nim w dniu, w którym się narodził, w dniu, w którym umrze, i w dniu, w którym będzie powstany żywy » (Maryam, 1-15).

I Najwyższy powiedział: « A Zakariya miał swoją opiekę. Za każdym razem, kiedy Zakariya wchodził do swojej modlowni, znajdował przy niej pokarm. Powiedział: o Maryamie, skąd tobie to pochodzi? Powiedziała: pochodzi to od Allaha: Allah zaopatruje, kogo chce, bez liczenia. Wtedy Zakariya pomodlił się do swojego Pana: o mój Panu, daruj mi od siebie czyste potomstwo: Ty jesteś Słyszącym wezwania. Aniołowie go więc zawołali, kiedy stał na modlitwie w swojej modlowni: Allah obwieszcza ci Yahyę, która potwierdzi słowo od Allaha, mistrza, czystego, i proroka spośród prawych. Powiedział: o mój Panu, jak miałbym syna, kiedy starość mnie dosięgła i moja żona jest niepłodna? Powiedział: tak będzie: Allah czyni, co chce. Powiedział: o mój Panu, daj mi znak. Powiedział: twoim znakiem jest to, że nie będziesz mówił do ludzi inaczej niż gestami przez trzy dni; i wspominaj dużo swojego Pana, i uwielbiaj Go o wieczorze i o świcie » (Al Imran, 37-41).

Najwyższy powiedział w surze al-Anbiya: « A Zakariya, kiedy zawołał swojego Pana: o mój Panu, nie zostawiaj mnie samego: Ty jesteś najlepszym z dziedziców. Odpowiedzieliśmy mu, daliśmy mu Yahyę i uczyniliśmy zdrową jego żonę dla niego. Spieszli się w czynach dobrych, wzywali Nas z pożądaniem i ze strachem, i byli pokorni przed Nami » (al-Anbiya, 89-90). I Najwyższy powiedział: « A Zakariya, i Yahya, i Issa, i Ilyas: wszyscy spośród prawych » (al-An'am, 85).

Rodowód Zakariyi i jego modlitwa o syna

Hafiz Abu al-Kasim ibn Asakir powiedział, w swojej słynnej i bogatej Księdze Historii: Zakariya ibn Hana, zwany też Zakariya ibn Dan, albo Zakariya ibn Adan ibn Muslim ibn Saduq ibn Mahman ibn Dawud ibn Sulajman ibn Muslim ibn Sadiq ibn Barihya ibn Malqatiya ibn Nahur ibn Salum ibn Bahafanya ibn Hash ibn Ani ibn Khath'am ibn Sulajman ibn Dawud, ojciec Yahyi proroka (niech pokój będzie z nim), był spośród synów Izraela; wszedł do Bataniyyi, wśród okręgów Damaszku, na poszukiwanie swojego syna Yahyi. Powiedziono: był w Damaszku, kiedy jego syn Yahya został zabity. A Allah najlepiej wie. Powiedziono coś innego o jego rodowodzie.

Powie się jego imię Zakariyya, wydłużone albo skrócone, i Zakariyy też.

Chodzi o to, że Allah Najwyższy nakazał swojemu posłańcowi (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) opowiedzieć ludziom historię Zakariyi (niech pokój będzie z nim) i to, co zaszło w jego sprawie, kiedy Allah dał mu dziecko mimo starości, kiedy jego żona była niepłodna w swoim wieku siwizny, ona też stawszy się bardzo starą; żeby nikt nie rozpaczał po łasce Allaha i Jego miłosierdziu, i żeby nikt nie rozpaczał po łasce Najwyższego i Uświęconego. Dlatego powiedział: « Opowiadanie o miłosierdziu twojego Pana wobec swojego sługi Zakariyi, kiedy zawołał swojego Pana wezwaniem tajnym. » Katada powiedział, wykładając to: Allah zna serce czyste i słyszy głos ukryty. Niektórzy spośród salafu powiedzieli: wstał nocą i zawołał swojego Pana wezwaniem, które ukrył przed tymi, którzy znajdowali się przy nim, przez ostrożność, i powiedział: o Panie, o Panie, o Panie.

Allah powiedział: oto jestem, oto jestem, oto jestem. « Moje kości osłabły », to znaczy: osłabły i się wygięły ze starości; « moja głowa rozpłonęła się siwizną »: metafora zaczerpnięta z rozpalenia ognia w drewnie, to znaczy: białość zwyciężyła czerń jego włosów, jak powiedział Ibn Durajd w swoim wierszu: « Może widzisz moją głowę naśladującą barwę ostrza brzasku pod smugami nocy; biel rozpłonęła się w czerni, jak rozpala się ogień w suchym drewnie; a ogród rozkoszy uschł, zwiędł, po tym jak był tłustą ziemią. » To znaczy, że słabość zawładnęła nim od wewnątrz i od zewnątrz. Tak mówi Zakariya: moje kości osłabły i moja głowa rozpłonęła się siwizną.

A Jego słowo: « nigdy, w swoim wzywaniu ku Tobie, nie byłem nieszczęsny », to znaczy: nie przyzwyczaiłeś mnie, w tym, o co Cię proszę, do niczego innego niż odpowiedź. Co go popchnęło do tej prośby, to że, kiedy wziął w opiekę Maryam bint Imran ibn Mathan, za każdym razem, kiedy wchodził do swojej modlowni, znajdował przy niej owoc poza sezonem jak w sezonie, i to należy do karamat sprzymierzeńców Allaha: wiedział więc, że Ten, kto zaopatruje w owoc poza sezonem, jest zdolny udzielić mu dziecka, choćby był wtedy bardzo stary. Wtedy Zakariya pomodlił się do swojego Pana: o mój Panu, daruj mi od siebie czyste potomstwo: Ty jesteś Słyszącym wezwania. A Jego słowo: « boję się dziedziców po mnie, a moja żona jest niepłodna »: powiedziono, że dziedzice oznaczają klan, i jakby bał się, po sobie, ich manewrów wśród Bani Izraela w tym, co nie zgadza się z prawem Allaha i Jego posłuszeństwem.

Poprosił więc o istnienie syna ze swoich lędźwi, który byłby dobroczynny, pobożny i miły; dlatego powiedział: « daruj mi więc od siebie », to znaczy od Ciebie, przez Twoją moc i Twoją siłę, « następcę, który odziedziczy po mnie », to znaczy w proroctwie i w sądzeniu wśród Bani Izraela, « i odziedziczy po rodzinie Yaquba, i uczyń, żeby był Tobie miły »: jak jego przodkowie i jego przodowie, z potomstwa Yaquba, byli prorokami, uczyń go podobnym do nich w szlachetności, którą im obdarzyłeś, proroctwie i objawieniu. Nie chodzi tutaj o dziedziczenie majątków, jak twierdził ten, kto je twierdził wśród szyitów, a Ibn Dżarir poszedł za nimi tutaj, przekazując to od Abu Saliha wśród salafu.

Z powodów: pierwszy jest ten, co przytoczyliśmy przy Jego słowie: « i Sulajman odziedziczył po Dawudzie » (an-Naml, 16), to znaczy w proroctwie i w królestwie, jak wspomnieliśmy w hadisie muttafaq, przyjętym przez uczonych, przekazanym w Sahihach, Musnadach, Sunanach i innych, drogami grupy towarzyszy: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « nie zostawiamy dziedzictwa: to, co zostawiamy, jest jałmużną. » To jest więc tekst jawny, że Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) nie zostawia dziedzictwa; dlatego as-Siddiq odmówił, żeby to, co było jego własnością za jego życia, zostało przekazane jednemu z jego dziedziców, którzy bez tego tekstu by je otrzymali: jego córka Fatima, jego dziewięć żon i jego wuj Abbas, niech modlitwy Allaha będą nad nim.

As-Siddiq argumentował przeciwko nim ich odmowę tym hadisem, i Omar ibn al-Chattab, Usman ibn Affan, Ali ibn Abu Talib, Abbas ibn Abd al-Muttalib, Abd ar-Rahman ibn Awf, Talha, az-Zubajr, Abu Hurajra i inni przyłączyli się do niego w jego przekazywaniu od Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim). Drugi powód: at-Tirmidhi przekazał go w słowach uogólniających innych proroków: « my, grupa proroków, nie zostawiamy dziedzictwa », i uznał go za autentyczny. Trzeci: świat był zbyt pogardliwy w oczach proroków, żeby dla niego gromadzić, się do niego zwracać albo się nim przejmować, aż do proszenia o dzieci, żeby go posiadać po sobie: ten, kto nie osiąga części siedzib ich ascezy, nie przejmuje się proszeniem o dziecko dziedzica dla siebie.

Czwarty: Zakariya (niech pokój będzie z nim) był stolarzem, pracował swoimi rękami i jadł ze swojego zysku, jak Dawud (niech pokój będzie z nim) jadł z pracy swoich rąk; a zwykłą rzeczą, zwłaszcza dla tego, kto jest podobny w stanie do proroków, jest nie męczyć się w pracy aż do wyciągnięcia z niej bogactwa zgromadzonego, zostawionego w dziedzictwie po sobie. I to jest rzecz jasna i oczywista dla każdego, kto ją rozważa z namysłem i zrozumieniem, jeśli Allah zechce.

Imam Ahmad powiedział: Jazid, to znaczy ibn Harun, nas powiadomił: Hammad ibn Salama nas powiadomił, od Sabita, od Abu Rafiego, od Abu Hurajry: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « Zakariya był stolarzem. » Tak przekazał Muslim, i Ibn Madżah inną drogą, od Hammada ibn Salamy. A Jego słowo: « O Zakariyo, obwieszczamy ci syna, którego imię jest Yahya: nie daliśmy mu wcześniej podobnego » jest wyjaśnione przez Jego słowo: « o nasz Panu, Ty jesteś Tym, który zgromadzi ludzi na dzień, w którym nie ma wątpliwości: Allah nie zawodzi swojej obietnicy. » Kiedy otrzymał radosną wieść o dziecku i się ona potwierdziła, zaczął pytać, ze zdumienia, jak dziecko mogłoby istnieć, widząc jego stan: « o mój Panu, jak miałbym syna, kiedy moja żona jest niepłodna i ja osiągnąłem skrajną starość?

» To znaczy: jak dziecko narodziłoby się z bardzo starego starca? Powiedziono: jego wiek wynosił wtedy siedemdziesiąt siedem lat. A co bardziej prawdopodobne, i Allah najlepiej wie, to że był starszy niż to. « Kiedy moja żona jest niepłodna », to znaczy: moja żona, w swoim wieku siwizny, była niepłodna, bez dziecka.

A Allah najlepiej wie. Jak mówi al-Khalil: « czy dajecie mi radosną wieść, kiedy starość mnie dosięgła? Czym więc mnie obwieszczacie? » A Sara powiedziała: « biada mnie!

Czy rodziłabym, kiedy jestem stara, a mój mąż jest starcem? To na pewno rzecz dziwna! » Powiedzieli: dziwisz się rozkazowi Allaha? Niech miłosierdzie Allaha i Jego błogosławieństwa będą nad wami, ludu domu: On jest Godny chwały, Wspaniały (Houd, 72-73).

I tak została udzielona odpowiedź Zakariyi (niech pokój będzie z nim): anioł, który mu powiadamiał rozkaz swojego Pana, powiedział mu: « tak będzie: twój Pan powiedział: to jest dla Mnie łatwe », to znaczy: to jest dla niego lekkie i łatwe. « I stworzyłem cię wcześniej, kiedy nie byłeś niczym »: Jego moc sprawiła, że istniałeś po tym, jak nie byłeś niczym wspomnianym; czyż nie sprawi więc z ciebie dziecka, choćbyś był bardzo starym starcem? Najwyższy powiedział: « Odpowiedzieliśmy mu, daliśmy mu Yahyę i uczyniliśmy zdrową jego żonę dla niego. Spieszli się w czynach dobrych, wzywali Nas z pożądaniem i ze strachem, i byli pokorni przed Nami » (al-Anbiya, 90).

Sens « uczyniliśmy zdrową jego żonę », to że ona nie miesiączkowała, potem miesiączkowała. Powiedziono: było w jej języku coś, to znaczy grubiaństwo, które zostało usunięte. « O mój Panu, daj mi znak », to znaczy: wskaźnik chwili, kiedy żona pocnie ze mnie obwieszczone dziecko. Powiedział: « twoim znakiem jest to, że nie będziesz mówił do ludzi inaczej niż gestami przez trzy noce »: wskaźnikiem tego jest to, że chwyci cię milczenie, bez słowa, trzy dni, poza znakami, kiedy jesteś wtedy doskonały z stworzenia, zdrowy z usposobienia, równoważny z budowy.

I otrzymał rozkaz, w tym stanie, wielkiego wspomnienia sercem, noszenia go w swoim wnętrzu o wieczorze i o świcie. Kiedy otrzymał tę radosną wieść, wyszedł radosny do swojego ludu ze swojej modlowni i dał im znak: « uwielbiajcie Allaha o poranku i o wieczorze. » Natchnienie tutaj to rozkaz ukryty: albo przez pisanie, jak powiedzieli Mudżahid i as-Suddi, albo przez znaki, jak powiedzieli też Mudżahid, Wahb i Katada. Mudżahid, Ikrima, Wahb, as-Suddi i Katada powiedzieli: jego język został zatrzymany bez choroby.

Znak milczenia danego Zakariyi

Ibn Zajd powiedział: recytował i uwielbiał, ale nie mógł przemówić do nikogo. A Jego słowo: « O Yahyo, trzymaj mocno Księgę. Daliśmy mu mądrość, kiedy był dzieckiem » powiadamia, że dziecko narodziło się według boskiej radosnej wieści danej jego ojcu Zakariyi (niech pokój będzie z nim), i że Allah nauczył go Księgi i mądrości, kiedy był mały. Abdallah ibn al-Mubarak powiedział: Ma'mar powiedział: dzieci powiedziały Yahyi ibn Zakariyi: chodź z nami się bawić.

Powiedział: nie dla zabawy zostaliśmy stworzeni. To jest Jego słowo: « Daliśmy mu mądrość, kiedy był dzieckiem. » Co do Jego słowa: « i czułość od Naszej strony », Ibn Dżarir przekazał, od Amra ibn Dinara, od Ikrimy, od Ibn Abbasa, że powiedział: nie wiem, czym jest czułość (al-hanan). A od Ibn Abbasa, Mudżahida, Ikrimy, Katady i ad-Dahhaka: « i czułość od Naszej strony », to znaczy: miłosierdzie od Naszej strony, przez które zlitowaliśmy się nad Zakariyą i daliśmy mu to dziecko.

A od Ikrimy: « i czułość », to znaczy: miłość na nim. I możliwe, że to jest opis czułości Yahyi wobec ludzi, zwłaszcza wobec jego rodziców: ich miłości, opieki nad nimi i jego dobroczynności wobec nich. Co do czystości (az-zakat), to czystość charakteru i zachowanie przed wadami i przywarami. A pobożność to posłuszeństwo Allahowi przez spełnianie Jego rozkazów i porzucanie Jego zakazów.

Potem wspomniał jego dobroczynność wobec jego rodziców i jego posłuszeństwo wobec nich w rozkazie i zakazie, i porzucenie ich nieposłuszeństwa w słowie i w czynie: « był dobroczynny wobec swoich rodziców, i nie był ani tyranem, ani buntownikiem. » Potem powiedział: « pokój niech będzie nad nim w dniu, w którym się narodził, w dniu, w którym umrze, i w dniu, w którym będzie powstany żywy.

» Te trzy chwile są tym, co najtrudniejsze dla człowieka: w każdej przechodzi z jednego świata do drugiego, tracąc pierwszy po tym, jak się do niego przyzwyczaił i go poznał, i przechodzi do drugiego, nie wiedząc, co go czeka; dlatego wchodzi krzycząc, kiedy wychodzi z macierzystego brzucha i opuszcza jego słodycz i jego łono; przechodzi w ten świat, żeby znosić jego troski i smutki; i podobnie kiedy opuszcza ten świat i przechodzi do świata barzachu między nim a siedzibą siedzib, i idzie, po siedzibach i pałacach, do dziedzińca zmarłych, mieszkańców grobów, i tam czeka zadęcia w trąbach na dzień zmartwychwstania i wyjścia: jeden jest radosny i ucieszony, drugi zasmucony i przygnębiony; jeden potężny, drugi złamany; i grupa w Raju i grupa w Piekle. Poeta dobrze powiedział: « Twoja matka urodziła cię płaczącego i krzyczącego, kiedy ludzie wokół ciebie śmiali się z radości. Staraj się być, w dniu twojej śmierci, kiedy będą płakać, śmiejącym się i ucieszonym. »

A te trzy siedziby będąc tym, co najbardziej uciążliwe dla syna Adama, Allah posłał pokój na Yahyę w każdej z nich: « pokój niech będzie nad nim w dniu, w którym się narodził, w dniu, w którym umrze, i w dniu, w którym będzie powstany żywy. » Sa'id ibn Abu Aruba przekazał, od Katady, że al-Hasan powiedział: Yahya i Issa się spotkali, i Issa powiedział mu: proś o przebaczenie dla mnie: jesteś lepszy ode mnie. Tamten powiedział mu: proś o przebaczenie dla mnie: jesteś lepszy ode mnie. Issa powiedział mu: jesteś lepszy ode mnie: pozdrowiłem swoją duszę, a Allah ciebie pozdrowił. Na Allaha, ona poznała łaskę. Co do Jego słowa w drugim ajacie: « mistrza, czystego, i proroka spośród prawych »: powiedziono, że czysty to ten, kto nie chodzi do kobiet. Powiedziono coś innego, i to jest bardziej prawdopodobne widząc Jego słowo: « daruj mi od siebie czyste potomstwo ».

Śmierć Zakariyi

Imam Ahmad powiedział: Affan przekazał nam, Hammad przekazał nam: Ali ibn Zajd nas powiadomił, od Jusufa ibn Mihrana, od Ibn Abbasa: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « nie ma nikogo spośród synów Adama, kto by nie popełnił winy albo nie miał zamiaru winy, poza Yahyą ibn Zakariyą; i nie przystoi nikomu mówić: jestem lepszy niż Yunus ibn Matta. » Ali ibn Zajd ibn Jud'an: więcej niż jeden imam skrytykował jego hadis, i jest munkar; Ibn Khuzajma i ad-Darakutni przekazali go drogą Abu Asima al-Abbadi, od Alego ibn Zajda ibn Jud'ana, w wersji długiej; potem Ibn Khuzajma powiedział: nie jest według naszego warunku.

Ibn Wahb powiedział: Ibn Lahi'a przekazał mi, od Ukajla, od Ibn Szihaba, który powiedział: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) przyszedł raz do swoich towarzyszy, kiedy wspominali zasługi proroków. Jeden powiedział: Musa jest tym, do kogo Allah przemówił. Drugi powiedział: Issa jest duchem Allaha i Jego słowem. Inny mówił: Ibrahim jest przyjacielem Allaha. Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) wyszedł do nich, kiedy o tym mówili, i powiedział: « gdzie jest męczennik? Gdzie jest męczennik ubrany wełną, jedzący z drzew, ze strachu przed grzechem? » Ibn Wahb powiedział: miał na myśli Yahyę ibn Zakariyę.

Muhammad ibn Iszak, który jest mudallis, przekazał go, od Yahyi ibn Sa'ida al-Ansariego, od Sa'ida ibn al-Musajjab: Ibn al-As opowiedział mi, że słyszał Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) mówiącego: « każdy syn Adama przyjdzie w Dniu Zmartwychwstania niosąc winę, poza Yahyą ibn Zakariyą. » To należy do przekazu Ibn Iszaka, który jest wśród mudallisów, i uczynił tutaj 'an'ana. Potem Abd ar-Razzak przekazał go, od Ma'mara, od Katady, od Sa'ida ibn al-Musajjab, jako mursal. Potem zobaczyłem, że Ibn Asakir przekazał go drogą Abu Usamy, od Yahyi ibn Sa'ida al-Ansariego.

Potem Ibn Asakir przekazał go drogą Ibrahima ibn Yaquba al-Dżuzdżaniego, kaznodziei Damaszku: Muhammad ibn al-Asbahani przekazał nam, Abu Khalid al-Ahmar przekazał nam, od Yahyi ibn Sa'ida, od Sa'ida ibn al-Musajjab, od Abdallaha ibn Amra, który powiedział: « nikt nie spotka Allaha bez winy, poza Yahyą ibn Zakariyą. » Potem zrecytował: « mistrza, czystego », potem podniósł garść ziemi i powiedział: « miał tylko to, potem został ofiarowany. » A to opowiadanie, tą drogą, jest mawquf; i jego charakter mawquf jest słuszniejszy niż jego przypisanie Prorokowi. A Allah najlepiej wie.

Ibn Asakir przekazał go drogami, od Ma'mara, w tym to, co przekazał z hadisu Iszaka ibn Biszra, który jest słaby: od Usmana ibn Sadża, od Sawra ibn Jazida, od Khalida ibn Ma'dana, od Mu'adha, od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), w słowach podobnych.

Przekazano go drogą Abu Dawuda at-Tajalisiego i innych, od al-Hakama ibn Abd ar-Rahmana ibn Abu Nu'ma, od jego ojca, od Abu Sa'ida: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « al-Hasan i al-Husajn są mistrzami młodych ludzi Raju, poza dwoma synami ciotki matczynnej: Yahyą i Issą, niech Allah ich przyjmie. »

Hafiz Abu Nu'ajm al-Isfahani powiedział: Iszak ibn Ahmad przekazał nam, Ibrahim ibn Jusuf przekazał nam, Ahmad ibn Abu al-Hawari przekazał nam: słyszałem Abu Sulajmana mówiącego: Issa ibn Maryam i Yahya ibn Zakariya szli ramię w ramię, a Yahya potrącił kobietę. Issa powiedział mu: o synu mojej ciotki matczynnej, popełniłeś dziś winę, o której nie sądzę, żeby ci kiedykolwiek została wybaczona. Powiedział: a która, o synu mojej ciotki matczynnej? Powiedział: kobieta, którą potrąciłeś.

Powiedział: na Allaha, nie poczułem jej. Powiedział: Chwała Allahowi! Twoje ciało jest ze mną: gdzie jest twój duch? Powiedział: zawieszony przy Tronie; a gdyby moje serce spoczęło na Dżibrilu, sądziłbym, że nie znałem Allaha przez czas mrugnięcia oka.

To zawiera dziwności i należy do relacji izraelskich. A Israil przekazał, od Abu Hasina, od Khajthamy, który powiedział: Issa ibn Maryam i Yahya ibn Zakariya byli braćmi rodzonimi od strony matki; Issa ubierał się wełną, Yahya futrem; żaden z nich nie miał dinara ani dirhama, ani niewolnika ani niewolnicy, ani schronienia: gdzie noc ich zaskakiwała, tam się zatrzymywali. Kiedy chcieli się rozstać, Yahya powiedział mu: doradź mi. Powiedział: nie rozgniewaj się.

Powiedział: nie mogę tylko się nie gniewać. Powiedział: wtedy nie gromadź majątków. Powiedział: co do tego, może.

Przekaz Wahba ibn Munabbiha rozeszedł się: czy Zakariya (niech pokój będzie z nim) umarł śmiercią naturalną, czy został zabity? Dwie narracje. Abd al-Mun'im ibn Idris ibn Sinan przekazał, od swojego ojca, od Wahba ibn Munabbiha, że powiedział: uciekł przed swoim ludem i wszedł w drzewo; przyszli, położyli na nim piłę; kiedy piła dosięgła jego żeber, wydał jęk, i Allah objawił mu: jeśli twój jęk nie zamilknie, wywrócę ziemię i tych, którzy się na niej znajdują. Jego jęk ucichł, i został przepiłowany na dwoje. I to zostało przekazane w hadisie przypisanym Prorokowi, który przytoczymy później, jeśli Allah zechce. A Iszak ibn Biszr przekazał, od Idrisa ibn Sinana, od Wahba, że powiedział: drzewem, które się rozszczepiło, jest drzewo Asziji (Izajasza); co do Zakariyi, umarł śmiercią naturalną. A Allah najlepiej wie.

Imam Ahmad powiedział: Affan przekazał nam, Abu Khalif Musa ibn Khalif, który był liczony wśród Budala, przekazał nam, Yahya ibn Abu Kathir przekazał nam, od Zajda ibn Salama, od jego dziadka Mamtura, od al-Harisa al-Asz'ariego, że Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział:

Pięć słów nakazanych Yahyi

« Allah nakazał Yahyi ibn Zakariyi pięć słów do wprowadzenia i do nakazania synom Izraela ich wprowadzania; niewiele zabrakło, by zwlekał. Issa (niech pokój będzie z nim) powiedział do niego: otrzymałeś rozkaz pięciu słów do wprowadzenia i do nakazania synom Izraela ich wprowadzania: albo je przekażesz, albo ja je przekażę. Powiedział: o mój bracie, boję się, jeśli mnie wyprzedzisz, że zostanę ukarany albo pochłonięty. Yahya zgromadził więc synów Izraela przy Bajt al-Maqdis, aż meczet się zapełnił; usiadł na wzniesieniu, wychwalił Allaha i go uwielbił, potem powiedział: Allah nakazał mi pięć słów do wprowadzenia i nakazuje wam ich wprowadzanie: pierwsza jest ta, że czcicie Allaha, nie dodając Mu niczego do partnerów: przykładem jest ten, kto kupuje niewolnika za swoje czyste pieniądze, w srebrze albo w złocie, potem każe mu pracować i każe mu wypłacać jego zapłatę komuś innemu niż jego pan: który z was chciałby, żeby jego niewolnik tak zrobił?

Allah was stworzył i wyżywił was: czcijcie więc Jego i nie dodawajcie Mu niczego do partnerów. I nakazuję wam modlitwę: Allah zwraca swoje oblicze ku swojemu słudze, dopóki ten się nie odwróci; kiedy się modlicie, nie odwracajcie się więc. I nakazuję wam post: przykładem jest mężczyzna niosący flakonik miosku w swojej kieszeni: wszyscy czują jego zapach; a oddech pościącego jest milejszy u Allaha niż zapach miosku. I nakazuję wam jałmużnę: przykładem jest mężczyzna wzięty do niewoli przez wroga: zawiązują jego rękę przy jego szyi i prowadzą go, żeby ściąć mu kark, a on mówi: chcielibyście, żebym wykupił swoje życie?

Zaczyna je wykupować, w małym i w wielkim, aż uwolni swoje życie. I nakazuję wam wielkie wspominanie Allaha: przykładem jest mężczyzna, którego wróg szybko goni po jego śladach, który osiąga niedostępną twierdzę i chroni się w niej: a sługa jest najlepiej chroniony przed diabłem, kiedy jest we wspomnieniu Allaha. » I Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « i nakazuję wam pięć rzeczy, które Allah mi nakazał: wspólnotę, słuchanie, posłuszeństwo, emigrację i dżihad na drodze Allaha: kto oddzieli się od wspólnoty o łokieć, zawiązał na swojej szyi węzeł islamu, chyba że wróci; a kto wzywa do wezwania Dżahilijji, jest wśród kucających w Gehennie. » Powiedzieli: o Posło Allaha, nawet jeśli pości i się modli?

Powiedział: « nawet jeśli pości, modli się i podaje się za muzułmanina: zwczajcie muzułmanów imionami, którymi nazwał ich Allah: muzułmanie, wierzący, sługi Allaha. »

Raportował Ahmad, Abu Ja'la, at-Tirmidhi, Ibn Madżah i al-Hakim

Tak przekazali Abu Ja'la, od Hudby ibn Khalida, od Abana ibn Jazida, od Yahyi ibn Abu Kathira; tak at-Tirmidhi, w hadisie Abu Dawuda at-Tajalisiego i Musy ibn Ismaila, obaj od Abana ibn Jazida al-Attara; tak Ibn Madżah, od Hiszama ibn Ammara, od Muhammada ibn Szuaiba ibn Sabura, od Muawiji ibn Salama, od jego brata Zajda ibn Salama, od Abu Salama, od al-Harisa al-Asz'ariego; tak al-Hakim, drogą Marwana ibn Mohameda at-Tatariego, od Muawiji ibn Salama, od jego brata; potem powiedział: sam Marwan at-Tatari przekazał go od Muawiji ibn Salama. Powiem: nie tak, jak powiedział. A at-Tabarani przekazał go, od Muhammada ibn Abda, od Abu Tawby ar-Rabiego ibn Nafiego, od Muawiji ibn Salama, od Abu Salama, od al-Harisa al-Asz'ariego, wspominając podobne słowa: wspomnienie Zajda ibn Salama wypada w tym przekazie.

Potem hafiz Ibn Asakir przekazał, drogą Abdallaha ibn Abu Dżafara ar-Raziego, od jego ojca, od ar-Rabiego ibn Anasa, który powiedział: wspomniano nam, od towarzyszy Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), to, co słyszeli od uczonych synów Izraela: Yahya ibn Zakariya został posłany z pięcioma słowami. I wspomniał słowa podobne do powyższych.

Asceza i uwielbienie Yahyi

Wspomnieli, że Yahya (niech pokój będzie z nim) był często samotny, z dala od ludzi: oddawał się tylko pustkowiom, jadł liście drzew, pił wodę z rzek, karmił się szarańczą w niektórych porach i mówił: kto jest bardziej obdarowany niż ja, o Yahya. Ibn Asakir przekazał, że jego rodzice wyszli na jego poszukiwanie i znaleźli go przy jeziorze Jordanu; kiedy się z nim spotkali, rozpłakał ich intensywnym płaczem, przez to, co było w nim z uwielbienia i bojaźni Allaha. Ibn Wahb powiedział, od Malika, od Humajda ibn Kajsa, od Mudżahida: pokarmem Yahyi ibn Zakariyi były zioła, a płakał ze strachu przed Allahem, do tego stopnia, że gdyby na jego oczach była smoła, spaliłaby je. Muhammad ibn Yahya adh-Dhuhli powiedział: Abu Salih przekazał nam, al-Layth przekazał nam, Ukajl przekazał mi, od Ibn Szihaba, który powiedział: usiadłem raz obok Abu Idrisa al-Khawlaniego, kiedy opowiadał, i powiedział: czyż nie mam wam powiadomić o mężczyźnie, który miał najdelikatniejszy pokarm?

Kiedy zobaczył, że ludzie na niego patrzą, powiedział: Yahya ibn Zakariya miał najdelikatniejszy pokarm: jadł tylko z dzikimi zwierzętami, ze wstrętu do mieszania się z ludźmi w ich pożywieniach. Ibn al-Mubarak powiedział, od Wuhajba ibn al-Warda, który powiedział: Zakariya zgubił swojego syna Yahyę na trzy dni, wyszedł szukać go w stepie, a oto ten wykopał grób i stał w nim, płacząc nad sobą. Powiedział: o mój synu, szukam cię od trzech dni, a ty jesteś w grobie, który wykopałeś, stojąc i płacząc w nim? Powiedział: o mój ojcze, czy to nie ty powiedziałeś mi, że między Rajem a Ogniem znajduje się step, który przebywają tylko łzy płaczących?

Powiedział mu: płacz więc, o mój synu. I oboje zapłakali. Wahb ibn Munabbih i Mudżahid przekazali podobne słowa. Ibn Asakir przekazał go od niego: ludzie Raju nie śpią, ze słodyczy tego, co czują z błogości; tak powinno być z prawdomównymi: nie spać, z powodu tego, co ich serca zawierają z błogości w miłości Allaha.

Potem powiedział: jakże dużo między dwiema błogościami, i jakże dużo między nimi dwiema. Wspomnieli, że dużo płakał, do tego stopnia, że płacz zostawił ślady na jego policzkach, z mnogości jego łez.

Zabójstwo Yahyi i Zakariyi

Wykład przyczyn zabójstwa Yahyi (niech pokój będzie z nim). Wspomnieli przy nim przyczyny liczne; najbardziej znana jest ta, że jeden z królów tamtych czasów, w Damaszku, chciał poślubić jedną ze swoich mahram, albo kobietę, której małżeństwo nie było mu dozwolone: Yahya (niech pokój będzie z nim) go za to powstrzymał, a ona zachowała do niego urazę. Kiedy zdobyła łaski króla, poprosiła go w darze o krew Yahyi, i on jej ją udzielił. Posłała tego, kto go zabił, i przyszedł z jego głową i jego krwią w misie aż do niej; mówi się, że umarła w tej samej chwili. Powiedziono: raczej kobieta tego króla go kochała i pisała do niego, ale on odmówił; kiedy zrozpalała się nad nim, wymyśliła, żeby poprosić króla o danie jej go; król odmówił, potem przystał; posłała tego, kto go zabił, i kazała przynieść sobie jego głowę i jego krew w misie.

Jej sens przyszedł w hadisie przekazanym przez Iszaka ibn Biszra w jego Księdze al-Mubtada, gdzie powiedział: Yaqub al-Kufi nas powiadomił, od Amra ibn Majmuna, od jego ojca, od Ibn Abbasa: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), w noc Wniebowstąpienia, zobaczył Zakariyę na niebie, pozdrowił go i powiedział mu: o Abu Yahya, powiadom mnie o twoim zabójstwie: jakim ono było, i dlaczego synowie Izraela cię zabili? Powiedział: o Mohamedzie, powiadam cię, że Yahya był najlepszym swojej epoki, najpiękniejszym spośród nich, o najjaśniejszej twarzy, i że był taki, jak powiedział Allah Najwyższy: mistrz i czysty; nie potrzebował kobiet. Żona króla synów Izraela go pożądała; była prostytutką; posłała mu wiadomość, ale Allah go ochronił, a Yahya się wstrzymał i odmówił. Rozpostarła zabójstwo Yahyi.

Mieli święto, na które się zbierali każdego roku, a zwyczajem króla było obiecywać bez uchybienia i bez kłamstwa. Król wyszedł na święto, a jego żona wstała, żeby się z nim pożegnać, czego nigdy wcześniej nie robiła i czym był pochlecony. Kiedy mu się pożegnała, król powiedział: proś mnie: o cokolwiek mnie poprosisz, ci to udzielę. Powiedziała: chcę krwi Yahyi ibn Zakariyi.

Powiedział jej: proś mnie o coś innego. Powiedziała: to jest to. Powiedział: należy do ciebie. Posłała swoich strażników do Yahyi, który był w swojej modlowni na modlitwie, ja modlący się obok niego.

Został ofiarowany w misie, i jego głowa i jego krew zostały poniesione aż do niej. Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: jak daleko doszło twoje wytrwanie? Powiedział: nigdy się nie rozpadłem w swojej modlitwie. Kiedy jego głowa została poniesiona aż do niej i położona przed nią, i kiedy przepędzili noc, Allah pochłonął króla, ludzi jego domu i jego armię.

Rano synowie Izraela powiedzieli: bóg Zakariyi rozgniewał się za Zakariyę: chodź, rozgniewajmy się za naszego króla i zabijmy Zakariyę. Wyszli na moje poszukiwanie, żeby mnie zabić; przyszedł do mnie Ostrzegacz, uciekłem od nich, a Iblis szedł przed nimi, pokazując mi ich. Kiedy obawiałem się, że nie zdołam od nich uciec, stanął przede mną drzewo i zawołało mnie: do mnie, do mnie; rozstąpiło się dla mnie i wszedłem w nie. Iblis przyszedł aż do uchwycenia kawałka mojego ubrania, a drzewo się zamknęło, kawałek mego ubrania pozostając poza drzewem.

Synowie Izraela przyszli, a Iblis powiedział: czy nie widzieliście, jak wszedł w to drzewo? Oto kawałek jego ubrania: wszedł w nie swoją magią. Powiedzieli: spalmy to drzewo. Iblis powiedział: przepiłujcie je piłą.

Zostałem więc przepiłowany z drzewem piłą. Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział mu: czy poczułeś dotyk albo ból? Powiedział: nie; tylko drzewo to poczuło: Allah umieścił mojego ducha w nim. To jest kontekst dziwny, hadis zdumiewający, i jego przypisanie Prorokowi jest naganne, i zawiera to, co naganne w każdym razie.

Nie widzieliśmy, w żadnym z hadisów Wniebowstąpienia, wspomnienia Zakariyi (niech pokój będzie z nim) poza tym hadisem. To, co zachowane, w niektórych sformułowaniach Sahihu, w hadisie Wniebowstąpienia, brzmi: « minąłem dwóch synów ciotki matczynnej: Yahyę i Issę », którzy są kuzynami od strony matki według większości, jak pokazuje hadis: matka Yahyi, Aszija' bint Imran, jest siostrą Maryam bint Imran. Powiedziono: raczej Aszija', żona Zakariyi i matka Yahyi, jest siostrą Hanny, żony Imrana i matki Maryam, co czyniłoby Yahyę kuzynem od strony matki Maryam. A Allah najlepiej wie.

Miejsce śmierci Yahyi ibn Zakariyi

Potem rozeszły się zdania co do miejsca zabójstwa Yahyi ibn Zakariyi: czy było ono w meczecie al-Aksa, czy gdzie indziej? Dwa poglądy. As-Sawri powiedział, od al-A'masza, od Szimra ibn Atijji: zabito na skale Bajt al-Maqdis siedemdziesięciu proroków, wśród nich Yahyę ibn Zakariyę (niech pokój będzie z nim). Abu Ubajd al-Kasim ibn Sallam powiedział: Abdallah ibn Salih przekazał nam, od al-Laytha, od Yahyi ibn Sa'ida, od Sa'ida ibn al-Musajjab, który powiedział: Bucht Nasar przybył do Damaszku i znalazł krew Yahyi ibn Zakariyi we wrzeniu; wypytywał, powiadomiono go, i zabił na tej krwi siedemdziesiąt tysięcy osób: wtedy ucichła. To jest łańcuch autentyczny aż do Sa'ida ibn al-Musajjab, i to sugeruje, że został zabity w Damaszku, i że historia Bucht Nasara była po Mesjaszu, jak powiedzieli Ata' i al-Hasan al-Basri. A Allah najlepiej wie.

Hafiz Ibn Asakir przekazał, drogą al-Walida ibn Muslima, od Zajda ibn Wakida, który powiedział: widziałem głowę Yahyi ibn Zakariyi, kiedy chcieli budować meczet Damaszku: została wyjęta spod jednego z filarów strony kibli, tego, który sąsiaduje z mihrabem, od strony wschodu; a jego skóra i jego włosy były w swoim stanie, niezmienione. W jednej narracji: jakby został zabity o tej samej porze. Wspomniano, przy budowie meczetu Damaszku, że została umieszczona pod kolumną znaną jako kolumna Sakasiki. A Allah najlepiej wie.

Hafiz Ibn Asakir przekazał, w swojej Księdze zbioru zasług al-Aksy, drogą Abbasa ibn Subha, od Marwana, od Sa'ida ibn Abd al-Aziza, od Kasima, wyzwoleńca Muawiji, który powiedział: królem tej cytadeli, to znaczy Damaszku, był Hadad ibn Hadad, który ożenił swojego syna z jego kuzynką Arilą, królową Sydonu. Powiem: wśród jego władców był bazar królów w Damaszku, dawna mennica. Przysiągł, na swój potrójny rozwód, że jej nie weźmie, potem chciał ją wziąć: skonsultował Yahyę ibn Zakariyę, który powiedział: ona nie staje się dla ciebie dozwolona inaczej niż po poślubieniu innego męża. Zachowała do niego urazę i poprosiła króla o głowę Yahyi ibn Zakariyi, na wskazanie swojej matki.

Odmówił, potem przystał, i posłał do niego, kiedy stał na modlitwie w meczecie Dżajrun, tego, który przyszedł z jego głową w miednicy; a głowa zaczęła mówić: ona nie staje się dla niego dozwolona, ona nie staje się dla niego dozwolona, inaczej niż po poślubieniu innego męża. Kobieta wzięła naczynie, poniosła je na swojej głowie do swojej matki, głowa mówiąc to jeszcze; kiedy zostało położone przed jej matką, ziemia pochłonęła ją aż do stóp, potem aż do łydek; jej matka zaczęła krzyczeć, a służące wyć i bić się w twarze; potem została pochłonięta aż do ramion. Jej matka rozkazała oprawcy ściąć jej kark, żeby się pocieszyć jej głową; uczynił to, a ziemia wyrzuciła jej zwłoki. Popadli wtedy w upokorzenie i zagładę, a krew Yahyi nie przestała wrzeć, aż Bucht Nasar przyszedł i zabił na niej siedemdziesiąt pięć tysięcy osób.

Sa'id ibn Abd al-Aziz powiedział: to jest krew każdego proroka. Nie przestała wrzeć, aż Armiya (niech pokój będzie z nim) stanął obok niej i powiedział: o krwi, zniszczyłaś synów Izraela: zamilcznij, na zezwolenie Allaha. Wtedy ucichła. Miecz został podniesiony, a ci z ludzi Damaszku, którzy uciekli, poszli do Bajt al-Maqdis; ścigał ich tam, zabił mnóstwo nieliczalne, wziął ich do niewoli, potem się odwrócił.