Balqis, królowa Saby, i tron przed Sulajmanem

Dudek wrócił do Sulajmana z pewną nowiną: Balqis panowała w Sabie, posiadała ogromny tron, a jej lud pokłon składał słońcu poza Allahem. Sulajman napisał jej, by przyszła pokorna; po naradzie ze swoimi dostojnikami i po odesłaniu odrzuconego podarunku przyszła. Ten, który posiadał wiedzę o Księdze, przyniósł jej tron w chwili, uczyniwszy go niepoznawalnym. Potem, w szklanym pałacu, który wzięła za wodę, oświadczyła: « Panie, wyrządziłam krzywdę samej sobie i poddaję się z Sulajmanem Allahu, Panu światów ».

Dudek i nowina o Sabie

Przypatrywał się ptakom i powiedział: « Czemu nie widzę dudka? Czy jest wśród nieobecnych? Na pewno ukarzę go surową karą, albo go zakoszę, albo też przyniesie mi jasny dowód. Potem nie zająkał się długo i powiedział: Objąłem wiedzą to, czego ty nie objąłeś: przybywam z Saby z pewną nowiną.

Znalazłem kobietę, która nad nimi panuje, której wszystko zostało dane, i która posiada ogromny tron. Znalazłem, że ona i jej lud pokłon składają słońcu poza Allahem, a szatan upiękrzał im ich czyny i odwracał ich od drogi: nie są więc prowadzeni. Czyż nie pokłon składają Allahowi, który wyprowadza to, co ukryte w niebiosach i na ziemi, i który wie, co ukrywacie i co jawnie czynicie? Allah: nie ma bóstwa poza Nim: Pan Tronu ogromnego.

Powiedział: zobaczymy, czy powiedziałeś prawdę, czy też jesteś spośród kłamców. Zanieś ten list ode mnie, rzuć go do nich, potem odwróć się od nich: spójrz, co przyniosą. Powiedziała: o zgromadzenie, szlachetny list został rzucony do mnie. Przychodzi od Sulajmana, i jest on w imię Allaha, Miłosiernego, Litościwego: nie wynoście się nade mnie, i przyjdźcie do mnie poddani.

Powiedziała: o zgromadzenie, doradźcie mi w mojej sprawie: nigdy nie rozstrzygałam sprawy, żebyście nie byli świadkami. Powiedzieli: posiadamy siłę, posiadamy gwałtowność mocną: a sprawa należy do ciebie: spójrz więc, co rozkazujesz. Powiedziała: królowie, kiedy wchodzą do miasta, psują je i czynią jego mieszkańców najpotężniejszych najbardziej poniżonymi: i tak postępują. A ja wyślę im podarunek i zobaczę, co przynoszą posłańcy.

Kiedy Sulajmanowi przyszedł [posłaniec], powiedział: Czy chcecie mnie obdarzyć majątkiem? To, co dał mi Allah, jest lepsze od tego, co wam dał: ale to wy cieszycie się swoim podarunkiem. Wracaj do nich: na pewno przyjdziemy do nich z armiami, którym nie będą mogli nic, i wygnamy ich stamtąd, poniżonych i wzgardzonych. »

Najwyższy wspomina, co stało się w sprawie Sulajmana i dudka. Ptaki miały, dla każdego gatunku, wyznaczonych, którzy wykonywali to, czego od nich wymagano, i stawiali się przed nim na zmianę, jak to w zwyczaju armii u królów. A obowiązkiem dudka, według Ibn Abbasa i innych: kiedy brakowało im wody na pustyniach podczas podróży, on przychodził obejrzeć za nich, czy jest woda w tych krainach: i miał, spośród siły, którą Allah Najwyższy złożył w nim, widzieć wodę pod skorupą ziemi: kiedy ich tam poprowadził, kopali i wybijali ją, i czerpali ją, i używali jej do swoich potrzeb. Kiedy Sulajman (pokój z nim) go zażądał jednego dnia: gdzie jest nieobecny spośród was, albo kto zniknął z mojego wzroku, żebym go nie widział na mojej obecności?

« Na pewno ukarzę go surową karą »: zagroził mu rodzajem kary, co do którego komentatorzy się rozbiegli: a cel zostaje osiągnięty tak czy owak. « Albo go zakoszę, albo też przyniesie mi jasny dowód »: to znaczy dowód, który go od tej sytuacji ocali. « Potem nie zająkał się długo »: dudek opóźnił się krótko, potem do niego wrócił i powiedział Sulajmanowi: « Objąłem wiedzą to, czego ty nie objąłeś »: to znaczy: dowiedziałem się o tym, o czym nie wiedziałeś, « z wiarygodnego przekazu ».

« Znalazłem kobietę, która nad nimi panuje, której wszystko zostało dane, i która posiada ogromny tron. » On wspomina, jacy byli królowie Saby, w ziemi Jemenu, jako wielka królewskość i Tubba' ukoronowani: a królewskość przeszła w tym czasie na kobietę spośród nich, córkę ich króla, która nie miała innej dziedziczki: ukoronowali ją więc nad sobą. At-Tha'alibi i inni wspomnieli, że jej lud ukoronował po jej ojcu mężczyznę: zepsucie rozprzestrzeniło się przez niego: napisała więc do niego, by prosić go o małżeństwo, i wyszła za niego: kiedy weszła do niego, napoiła go winem, potem ucięła mu głowę i położyła ją na swojej bramie: ludzie zwrócili się ku niej i ukoronowali ją nad sobą. To jest Balqis, córka al-Bachracha, który jest al-Hadhadem: Szarahil ibn Zu Jadane ibn al-Bachrach ibn al-Harith ibn Qays ibn Sayfi ibn Saba ibn Yaszjub ibn Ya'rub ibn Qahtan.

Jej ojciec był spośród wielkich królów: poślubił kobietę z dżinów, nazwaną Rajhana córką asz-Szakra: urodziła ona tę kobietę, Balqis. At-Tha'alibi przekazał, drogą Sa'ida ibn Baszira, od Qatady, od an-Nadra ibn Anasa, od Baszira ibn Nahika, od Abu Hurajry, od Proroka (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim), że « jeden z obojga rodziców Balqis był z dżinów »: i jest to hadis dziwny, ze słabością w jego łańcuchu.

Abu Abdallah ibn Qahuna powiadomił nas: Abu Bakr ibn Jurja przekazał nam: Ibn Abi al-Layth przekazał nam: Abu Kurayb przekazał nam: Abu Mu'awiya przekazał nam, od Ismaila ibn Muslima, od al-Hasana: Balqis była wspomniana przed Posłańcem Allaha (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim): powiedział: « Żaden lud nigdy nie odniósł powodzenia, który powierzył swoją sprawę kobiecie. » Ismail ibn Muslim, to jest al-Makki: słaby.

Ustaliło się w Sahihu al-Buchari, z hadisu 'Awfa, od al-Hasana, od Abu Bakry, że Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim), kiedy doszło go, że ludzie Persji ukoronowali nad sobą córkę Chozroesa, powiedział: « Żaden lud nigdy nie odniósł powodzenia, który powierzył swoją sprawę kobiecie. » At-Tirmidhi i an-Nasa'i przekazali z hadisu Humayda, od al-Hasana, od Abu Bakry, od Proroka (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim): dobry i wiarygodny. « Której wszystko zostało dane »: z tego, czym królowie ją obdarzali. « I która posiada ogromny tron »: siedziba jej królestwa, oprawiona wszelkimi rodzajami klejnotów, pereł, złota i lśniących ozdób. Potem on wspomina ich niewiarę w Allaha i ich czczenie słońca poza Allahem: Tego, który zna tajemnice i jawności, rzeczy zmysłowe i duchowe rzeczywistości: « Allah: nie ma bóstwa poza Nim: Pan Tronu ogromnego »: do Niego należy Tron ogromny, spośród stworzeń nic nie jest większym.

Sulajman (pokój z nim) wysłał wtedy z nim swój list, zawierający jego wezwanie do posłuszeństwa Allaha i Jego Posłańca: « Nie wynoście się nade mnie »: to znaczy: nie nadymajcie się pychą przeciwko mojemu posłuszeństwu i wykonywaniu moich rozkazów, « i przyjdźcie do mnie poddani »: stawcie się przede mną słuchającymi i posłusznymi, bez powrotu ani oporu. Kiedy list doszedł do królowej z ptakiem: stąd ludzie wzięli gołębie pocztowe: ale cóż jest Plejada wobec pyłu? Ten list był z ptakiem słuchającym, posłusznym, pojmującym, znającym to, co mówi, i to, co mu się mówi. Więcej niż jeden komentator i inni wspomnieli, że dudek zaniósł list, przyszedł do jej pałacu, rzucił go jej, kiedy była w swojej samotności, potem usunął się na bok, oczekując tego, co stanie się z jej odpowiedzią na list.

« Przychodzi od Sulajmana », potem go przeczytała: « i jest on w imię Allaha, Miłosiernego, Litościwego: nie wynoście się nade mnie, i przyjdźcie do mnie poddani. » Potem ich poradziła w swojej sprawie i w tym, co ją dosięgło, z grzecznością wobec nich: « O zgromadzenie, doradźcie mi w mojej sprawie: nigdy nie rozstrzygałam sprawy, żebyście nie byli świadkami »: to znaczy: nigdy nie rozstrzygałam sprawy, żebyście nie byli obecni.

Powiedzieli: « Posiadamy siłę, posiadamy gwałtowność mocną »: chcieli powiedzieć: mamy siłę i moc nad ostrością w boju i oporem wobec bohaterów: jeśli tego od nas chcesz, jesteśmy tego zdolni; « a sprawa należy do ciebie: spójrz więc, co rozkazujesz »: ofiarowali jej słuchanie i posłuszeństwo, poinformowali ją o tym, co mieli jako zdolność, i powierzyli jej tę sprawę: żeby zobaczyła, co jest najlepiej prowadzące dla niej i dla nich: a jej opinia była pełniejsza i twardsza niż ich: wiedziała, że posiadacz tego listu nie może być zwyciężony, ani powstrzymany, ani skontrowany, ani oszukany: « Jeśli ten król zwycięży to królestwo, sprawa nie zostanie ocalona spośród was chyba tylko ku mnie, a gwałtowna ostrość i przenikliwy szturm będą tylko u mnie. A ja wyślę im podarunek i zobaczę, co przynoszą posłańcy.

» Chciała się zabezpieczyć podarunkiem, który by wysłała, i darami, które by ofiarowała, nie wiedząc, że Sulajman (pokój z nim) nie przyjmie od nich, w tej sytuacji, ani odwrócenia ani sprawiedliwości: albowiem są niewiernymi, a on i jego armie są nad nimi zdolni: dlatego, kiedy [posłaniec] przyszedł do Sulajmana, powiedział: « Czy chcecie mnie obdarzyć majątkiem? To, co dał mi Allah, jest lepsze od tego, co wam dał: ale to wy cieszycie się swoim podarunkiem. » Te podarunki obejmowały rzeczy ogromne, jak wspomnieli komentatorzy. Potem powiedział swojemu posłańcowi, i delegacji Balqis przybyłej do niego: « Wracaj do nich: na pewno przyjdziemy do nich z armiami, którym nie będą mogli nic, i wygnamy ich stamtąd, poniżonych i wzgardzonych.

» On powiedział: wracaj ze swoim podarunkiem, z którym przyszłaś, do tego, kto uczynił z niego dobrodziejstwo: albowiem mam u siebie, spośród tego, co Allah mi udzielił i doprowadził z majątków, darów i ludzi, to, co jest wielokrotnością tego i lepsze od tego, z czego się cieszycie i z czego się wynosicie wobec swoich podobnych. Wyślę więc do nich armie, których nie będą mogli ani obronić, ani stawić im czoła, ani powstrzymać, ani zwalczać, i wygnam ich z ich kraju, z ich dziedziny, z ich administracji i z ich państwa, poniżonych i wzgardzonych: nad nimi poniżenie, hańba i zagłada. Kiedy to do nich doszło od proroka Allaha, nie mieli innej ujścia jak słuchanie i posłuszeństwo: pospieszyli więc odpowiedzieć w tej godzinie, i przyszli wszyscy, w towarzystwie królowej, słuchający, posłuszni i poddani. Kiedy dowiedział się ich przyjścia do niego i ich przybycia, powiedział tym, którzy stali przed nim, spośród tych, którzy mu byli poddani z dżinów:

« I powiedział: "O starszyzno! Kto z was przyniesie mi jej tron, zanim oni przyjdą do mnie poddani całkowicie?" Powiedział Ifrit spośród dżinów: "Ja ci go przyniosę, zanim powstaniesz ze swego miejsca; jestem dość silny, by to uczynić, i godny zaufania."

Powiedział ten, który posiadał wiedzę z Księgi: "Ja ci go przyniosę, zanim powróci do ciebie twoje spojrzenie." A kiedy Salomon zobaczył go stojącego solidnie przed nim, powiedział: "To jest z łaski mego Pana, aby mnie doświadczyć, czy będę wdzięczny czy niewdzięczny." Kto jest wdzięczny, jest wdzięczny dla siebie samego; a kto jest niewdzięczny... - zaprawdę, mój Pan jest Bogaty, Szlachetny! Powiedział: "Zamaskujcie ten jej tron, abyśmy mogli zobaczyć, czy ona jest prowadzona drogą prostą czy też jest spośród tych, którzy nie idą drogą prostą."

Tak więc, kiedy ona przybyła, powiedziano jej: "Czy taki jest twój tron?" Ona powiedziała: "Zdaje się, że to on." "I nam bowiem została dana wiedza przed nią, i my poddaliśmy się całkowicie." Ją odsunęło z drogi to, co czciła poza Bogiem; ona przecież była z ludu niewiernych. Powiedziano jej: "Wejdź do pałacu!" Kiedy ona go zobaczyła, sądziła, że to jest tafla wody, i odsłoniła swoje nogi. On powiedział: "To jest pałac wyłożony taflami z kryształu." Ona powiedziała: "Panie mój! Uczyniłam sobie niesprawiedliwość; razem z Salomonem poddaję się całkowicie Bogu, Panu światów!" » Sura 27, 38-44

Tron Balqis i pałac ze szkła

Kiedy Sulajman poprosił dżinów, by przedstawili mu tron Balqis, który jest siedzibą jej królestwa, na którym siadała w chwili swojego sądu, zanim nie została ukończona twoja sesja sądu: ifrit powiedział: « przyniosę ci go, zanim się nie wstaniesz ze swojego miejsca: jestem na tym silny, godny zaufania »: to znaczy: mam siłę, by ci go przynieść, i zaufanie w tym, co jest w nim z cennych klejnotów u ciebie. « Ten, który miał wiedzę o Księdze »: sławny to jest Asaf ibn Barkhija: i jest on synem ciotki Sulajmana: jest to człowiek spośród wierzących dżinów, który, jak się mówi, strzegł największego Imienia; i mówi się: człowiek spośród Bani Izrael, spośród ich uczonych; i mówi się: to jest sam Sulajman: i jest to bardzo dziwne: a as-Suhayli go osłabił w tym, że to się nie broni w toku mowy. I powiedziano o tym czwartą rzecz: że to był Dżibril.

« Zanim twoje oko ci nie powróci » znaczy: zanim nie wyślesz posłańca aż do najdalszego miejsca, do którego sięga twój wzrok, potem on ci powróci; zanim nie przyjdzie do ciebie najdalszy z ludzi, których widzisz; zanim twój wzrok się nie zmęczy, jeśli przedłużasz przypatrywanie; zanim twoja powieka się nie zamknie; zanim twoje oko ci nie powróci, jeśli patrzysz nim na najdalsze od siebie, potem je zamykasz: i to jest najbliższe z tego, co powiedziano. Kiedy ujrzał tron Balqis ustanowiony przed nim w tym krótkim terminie, od ziemi Jemenu aż do Bayt al-Maqdis: « To jest z łaski Allaha nad mną i z Jego łaski nad Swoimi sługami: by nas wypróbować w dziękczynieniu albo w jego przeciwieństwie: korzyść z tego powraca tylko do mnie: Bogaty z wdzięczności wdzięcznych, bez bycia skrzywdzonym przez niewiarę niewiernych. » Potem Sulajman (pokój z nim) rozkazał, by ozdoba tego tronu została zmieniona i uczyniona niepoznawalną: « Uczyńcie go niepoznawalnym: zobaczymy, czy się prowadzi, czy też jest spośród tych, którzy się nie prowadzą.

» Kiedy przyszła, powiedziano jej: czy tak jest twój tron? Powiedziała: jest on jak on: a to jest z jej subtelności i z rozległości jej pojmowania: albowiem uznała za mało prawdopodobne, żeby to był jej tron: skoro pozostawiła go za sobą w ziemi Jemenu, i nie wiedziała, żeby ktokolwiek był zdolny do takiego dziwnego cudu.

« A otrzymaliśmy wiedzę przed nią, i byliśmy poddani. A to, co czciła poza Allahem, ją odwracało: była z ludu niewiernego »: to znaczy: a powstrzymywało ją czczenie słońca, przed którym pokłon składała, ona i jej lud, poza Allahem, przez naśladowanie religii ich ojców i przodków, bez dowodu, który by ich do tego prowadził, ani przewodnika, który by ich tam zwracał. Sulajman rozkazał zbudować pałac ze szkła, i kazał puścić wodę w jego przejściu, i położyć na nim dach ze szkła, i umieścić w nim ryby i inne zwierzęta wodne. Dżinny chcieli rozprzestrzenić zamęt na jej wyglądzie przed Sulajmanem, i żeby odsłoniła swoje nogi, żeby zobaczył to, co miała z owłosienia: to by go zniechęciło do niej; i obawiali się, żeby jej nie poślubił: albowiem jej matka była dżinną: poddałaby więc go z nią.

Niektórzy wspomnieli, że wydrążenie jej stopy było jak kopyto zwierza: i jest to słabe: a także w pierwszym jest rzecz wymagająca badania: a Allah wie lepiej. Kiedy chciał ją wziąć, po rozstrzygnięciu jej poślubić, wypytał ludzi o jej wzięcie: wskazali mu pewne praktyki: odmówiła ich: wypytał dżinów: wyrobili mu nurę (pastę do usuwania owłosienia) i ustanowili mu kąpiel: i był pierwszym, który wszedł do kąpieli. at-Tabarani go przekazał wzniesiony do Proroka: a jest w tym rzecz wymagająca badania.

At-Tha'alibi i inni wspomnieli, że Sulajman, kiedy ją poślubił, ustanowił ją nad królestwem Jemenu i odesłał ją do niego: i odwiedzał ją raz w każdym miesiącu: przebywał przy niej trzy dni, potem wracał na dywanie: Ghumdan, Salhin i Bajnun: a Allah wie lepiej.

Ibn Ishak przekazał, od części ludzi nauki, od Wahba ibn Munabbih, że Sulajman jej nie poślubił: ale ją ożenił z królem Hamdanu, ustanowił ją nad królestwem Jemenu, i podporządkował Zub'abę, króla dżinów Jemenu: zbudował mu więc trzy pałace, które wspomnieliśmy w Jemenie: a pierwszy jest najbardziej sławny i najbardziej jawny: a Allah wie lepiej.

Najwyższy powiedział w surze Sad:

« Dawidowi darowaliśmy Salomona. Jakże wspaniały to sługa! Zaprawdę, on był pełen skruchy. Kiedy mu przedstawiono wieczorem lekko stąpające, szlachetne rumaki, On powiedział: "Zaprawdę, postawiłem wyżej miłość tego dobra aniżeli wspomnienie mego Pana; dopóki ono nie skryło się za zasłoną. Przyprowadźcie je do mnie!" I zaczął przecinać ich ścięgna i szyje. I doświadczyliśmy Salomona,. umieszczając na tronie jakąś postać. Wtedy on się nawrócił. Powiedział: "Panie mój! Przebacz mi! I daj mi królestwo takie, które nie będzie odpowiednie dla nikogo po mnie. Zaprawdę, Ty jesteś Obdarzający!"

I poddaliśmy jemu wiatr, który płynie, na jego rozkaz, lekko, tam gdzie on zamierzył; I szatanów, zarówno budujących, jak i nurkujących, I innych, parami spętanych. "Oto jest Nasz dar! Rozdzielaj go hojnie lub zachowaj, bez zdawania rachunku!" Zaprawdę, czeka go miejsce blisko Nas i piękna przystań! » Sura 38, 30-40