Historia Dhul-Kifla

Dhul-Kifl jest wspomniany w Koranie wśród cierpliwych i wybranych. Znany pogląd czyni go prorokiem; inni, jak Ibn Dżarir, widzą w nim prawego męża, który poręczył za sprawy swojego ludu i sądził między nimi z sprawiedliwością, skąd jego imię. al-Jasa', postarzały, miał go wyznaczyć za przyjęcie trzech zobowiązań: « pości w dzień, modli się nocą i nie okazuje gniewu », a sam Iblis nie zdołał go rozgniewać. Według hadisu ocenionego jako bardzo dziwny inny mąż tego imienia odesłał kobietę z jej pieniędzmi i tej nocy umarł: na jego drzwiach znaleziono napisane: « Allah na pewno przebaczył Dhul-Kiflowi ».

« I Ismaila i Idrisa i Dhul-Kifla: wszystkich cierpliwych: i wprowadziliśmy ich do Naszego miłosierdzia: oni są spośród prawych. » « I wspomnij Naszych sług Ibrahima: i Izaaka: i Yaquba: ludzi silnych ramion i przenikliwych spojrzeń: oczysciliśmy ich oczyszczeniem: przez wspomnienie Domy Ostatecznej: i oni są przy Nas: wybranymi: najlepszymi: i wspomnij Ismaila: i al-Jasa': i Dhul-Kifla: i wszystkich najlepszych.

» To, co widoczne z jego wspomnienia w wspaniałym Koranie, to wychwalanie go razem z tymi mistrzami proroctwa: świadczy to o tym, że był prorokiem, niech modlitwa i zbawienie jego Pana będą nad nim, i to jest pogląd znany. Inni twierdzili jednak, że nie był prorokiem, lecz mężczyzną prawym, sędzią i wodzem sprawiedliwym oraz bezstronnym. Ibn Dżarir wstrzymał się od rozstrzygnięcia w tej sprawie, a Allah najlepiej wie. Ibn Dżarir i Ibn Abi Nadżih przekazali, że nie był prorokiem, lecz mężczyzną prawym, który poręczył za synów swojego ludu pilnowanie ich spraw i sądzenie między nimi z sprawiedliwością; uczynił to i dlatego nazwano go Dhul-Kiflem. Ibn Dżarir i Ibn Abi Hatim przekazali drogą Dawuda ibn Abi Hinda, że kiedy al-Jasa' postarzał się, powiedział: gdybym tylko wyznaczył nad ludem mężczyznę, który będzie działał wśród nich za mojego życia, aż zobaczę, jak działa. Zgromadził więc ludzi i zapytał: « Kto przyjmie dla mnie trzy rzeczy, tego wyznaczę: czy będzie pościł w dzień, modlił się nocą i nie okazywał gniewu?

» Wstał mężczyzna, którego oko wzgardza: « Ja. » « Będziesz pościł w dzień, modlił się nocą i nie okazywał gniewu? » « Tak. » Odesłał więc tego dnia ludzi i powiedział to samo następnego; ludzie zamilkli, a wstał ten mężczyzna: « Ja.

» Wyznaczył go więc. Iblis zaczął wtedy podpuszczać diabły: « Zabierajcie się do takiego. » Zuli się więc i powiedzieli: « Zostaw nas i jego »; przyszedł więc do niego w postaci wielkiego, ubogiego szajcha. Przyszedł do niego, kiedy położył się spać na noc, bo nie spał ani nocą, ani dniem poza tą drzemką. Zapukał do drzwi: « Kto tam? » « Wielki szajch uciśniony. » Wstał więc, otworzył drzwi, a tamten zaczął mu opowiadać: « Między mną a moim ludem toczy się spór, i uciskali mnie, i robili mi to, i tamto »: i rozprawiał przed nim, aż nadeszła pora snu i minęła noc. « Kiedy odejdę, pójdź za mną: zabiorę twoje prawo.

» Poszedł więc. Dhul-Kifl przebywał w swojej radzie i wypatrywał, czy ujrzy szajcha; nie ujrzał go, wstał i ruszył jego śladem. Kiedy nadszedł następny dzień, zaczął sądzić między ludźmi, wypatrując go, ale nie widział go. Kiedy wrócił nocą i położył się spać, tamten przyszedł do niego i zapukał: « Kto tam? » « Wielki szajch uciśniony. » Otworzył mu: « Czy nie mówiłem ci: kiedy zajmiesz swoje miejsce, przyjdź do mnie? » « To najbardziej uparty z ludów: oddadzą ci twoje prawo, a kiedy wstaniesz, zaprzeczą. Odejdź więc, a kiedy odejdziesz, przyjdź do mnie.

» Noc mu więc umknęła. Poszedł i zaczął czekać, ale nie widział go. Drzemka stała się dla niego ciężka, więc powiedział niektórym ze swoich: « Nie wpuszczajcie nikogo do tych drzwi, aż zaśnę, bo drzemka stała się dla mnie uciążliwa. » Kiedy nadeszła ta godzina, tamten przyszedł: « Zakazane, zakazane! » « Przybyłem wczoraj i przedstawiłem ci swoją sprawę. » « Nie, na Allaha: nakazał nam, by nikogo nie dopuszczać do niego.

» Kiedy wielokrotnie go odprawiono, spojrzał i ujrzał szczelinę w domu: wszedł przez nią do środka. Mężczyzna się obudził: « O ty: czyż cię tego nie zakazałem? » « Co do mnie, na Allaha: nie obsłużono cię: spójrz więc, czym cię obsłużono? » Wstał w stronę drzwi: były zamknięte, tak jak je zamknął, a tamten był z nim w domu. Poznał go: « Wrogu Allaha? » « Tak.

» « Zmęczyłeś mnie na wszystkie sposoby: i zrobiłem to, co widzisz, żeby cię rozgniewać. » Allah nazwał go więc Dhul-Kiflem, ponieważ poręczył za pewną sprawę i ją wypełnił. Ibn Abi Hatim przekazał też, od Ibn Abbasa, blisko tego kontekstu, i podobnie przekazano to od Abdallaha ibn al-Harisa, Muhammada ibn Kajsa, Ibn Hudżajry starszego i innych spośród poprzedników, jako że: ojciec nasz przekazał, Abu al-Dżamahir przekazał, Sa'id ibn Baszir nas powiadomił, Katada przekazał: słyszałem al-Asz'ariego, to znaczy Abu Musę: « Dhul-Kifl nie był prorokiem, lecz był mężczyzną prawym, który modlił się każdego dnia sto modlitw, a Dhul-Kifl poręczył potem, że będzie się modlił każdego dnia sto modlitw: nazwano go więc Dhul-Kiflem.

» Ibn Dżarir przekazał to drogą Abd ar-Razzaka, od Ma'mara: Abu Musa al-Asz'ari powiedział, i wspomniał to jako przerwany łańcuch: Asbat ibn Mohamed przekazał, al-A'masz przekazał od Abdallaha ibn Abdallaha, od Sa'da, mawli Talhy: słyszałem od Posłańca Allaha hadis, i choćbym słyszał go tylko raz lub dwa razy, aż policzyłbym siedem razy: « Dhul-Kifl należał do synów Izraela i nie strzegł się grzechu, który popełniał. Przyszła więc do niego kobieta i dała mu sześćdziesiąt dynarów pod warunkiem, że ją pojmie. Kiedy usiadł z nią, jak siada mężczyzna ze swoją żoną, zadrżała i zapłakała. Powiedział jej: co sprawia, że płaczesz, czy zmusiłem cię? » « Nie: ale to jest czyn, którego nigdy nie popełniłam, i to potrzeba mnie do niej poprowadziła. » « Czy robisz to, a nigdy tego nie robiłaś? » Potem odsunął się od niej: « Idź z dynarami: na Allaha, Dhul-Kifl nigdy nie będzie posłuszny Allahowi przeciwko Niemu.

» Umarł więc tej nocy, a rano na jego drzwiach było napisane: Allah na pewno przebaczył Dhul-Kiflowi. At-Tirmidhi przekazał go w hadisie al-A'masza i powiedział: dobry, i wspomniał, że niektórzy przekazali go, zatrzymując się na Ibn Omarze. Jest to hadis bardzo dziwny: znam go tylko z tego jednego hadisu. Ibn Hibban uznał go za wiarygodny, a od tego tylko Abdallaha ibn Abdallaha ar-Raziego coś przekazano. Allah najlepiej wie: jeśli jest wiarygodny, to nie jest to Dhul-Kifl, o którym mowa w szlachetnym Koranie, lecz słowa hadisu Proroka bez przydawki: jest więc innym mężczyzną niż ten wspomniany w Koranie. A Allah najlepiej zna to, co prawe.