Opowieść o zastawionym stole

Po trzydziestu dniach postu nakazanego przez Issę (niech pokój będzie z nim) jego uczniowie poprosili swojego Pana, aby zstąpił « z nieba zastawiony stół », który byłby dla nich świętem i znakiem. Issa długo się modlił, i stół zstąpił między dwoma chmurami: siedem ryb i siedem chlebów, które jako pierwsi jedli blisko tysiąca trzystu ubogich i chorych, i każdy, kto miał kalectwo, został uzdrowiony. Potem, gdy ludzie gromadzili zapasy, a ich obłudnicy źle o nim mówili, został całkowicie uniesiony i « zostali przemienieni w małpy i świnie ». Większość uczonych uważa, że zstąpił, podczas gdy niektórzy z dawnych powiedzieli, że nie zstąpił.

« Powiedzieli apostołowie: "O Jezusie, synu Marii! Czyż twój Pan może zesłać na nas z nieba stół zastawiony?" On powiedział: "Bójcie się Boga, jeśli jesteście wierzącymi!" Oni powiedzieli: "My chcemy z niego jeść, aby się uspokoiły nasze serca i abyśmy wiedzieli, że ty nam powiedziałeś prawdę, i abyśmy mogli o niej świadczyć." Powiedział Jezus, syn Marii "O Boże; Panie nasz! Ześlij nam z nieba stół zastawiony! To będzie dla nas święto - dla pierwszego z nas i dla ostatniego - i będzie znakiem od Ciebie. Daj nam zaopatrzenie, bo Ty jesteś najlepszym z zaopatrujących!"

Powiedział Bóg: "Zaprawdę, Ja go wam ześlę. A kto z was potem pozostanie niewiernym, to Ja, zaprawdę, ukarzę go taką karą, jaką nie ukarałem nikogo z żadnego ze światów." » Sura 5, 112-115

Wspomnieliśmy w tafsirze athary, które dotarły o zstąpieniu stołu, według Ibn Abbasa, Salmana al-Farisiego, Ammara ibn Jasira i innych spośród dawnych: ich treść polega na tym, że Issa nakazał uczniom pościć trzydzieści dni; a gdy je wypełnili, poprosili Issę, aby zstąpił z nieba zastawiony stół, żeby z niego jeść i żeby ich serca się przy nim uspokoiły, wiedząc, że Allah przyjął ich post i wysłuchał ich prośby: i aby był dla nich świętem, w którym by przerywali post w dniu jego przerwania: i aby wystarczył pierwszemu z nich i ostatniemu, bogatemu jak i ubogiemu. Issa napomniał ich więc w tej sprawie i obawiał się o nich, że nie oddadzą wdzięczności i nie wypełnią warunków prawa: nalegali więc na niego, aby prosił o niego za nich u swojego Pana.

Gdy nie zrezygnowali, wstał w kierunku swojego miejsca modlitwy, okryty wełnianą narzutą, wyprostowany na swoich dwóch stopach, z pochyloną głową, z oczami płynącymi łzami, uniżając się przed Allahem we wzywaniu i proszeniu, aby zostały wysłuchane w tym, o co prosili: Allah Najwyższy zstąpił więc zastawiony stół z nieba, a ludzie patrzyli, jak zstępuje między dwoma chmurami: przybliżał się stopniowo, i za każdym razem, gdy się przybliżał, Issa prosił swojego Pana, aby uczynił z niego miłosierdzie, a nie karę, i aby uczynił z niego błogosławieństwo i zbawienie. Nie przestawał się przybliżać, aż ustawił się przed Issą, przykryty chustą. Issa wstał i go odkrył: w imię Allaha, najlepszego z zaopatrujących. Było na nim siedem ryb, i siedem chlebów, i ocet, i granaty, i owoce: a miał bardzo wielką woń.

Powiedział: bądź: i stała się: potem nakazał im z niego jeść: nie jemy, dopóki ty nie jesz: to wyście pierwsi, którzy go poprosili. Odmówili jedzenia z niego pierwsi: nakazał więc ubogim, potrzebującym, chorym i sparaliżowanym, których było blisko tysiąca trzystu: jedli z niego, i uzdrowił się każdy, kto miał kalectwo, albo przekleństwo, albo chorobę przewlekłą. Ludzie pożałowali, że nie jedli z niego: widząc uzdrowienie stanu tamtych. Zstępował każdego dnia raz: ludzie jedli z niego: ostatni z nich jadł tak, jak jadł pierwszy: karmił około siedmiu tysięcy.

Potem zstępował co drugi dzień, jak wielbłądzica Saliha, z której pili mleko co drugi dzień. Potem Allah nakazał Issi ograniczyć go do ubogich albo potrzebujących, na wyłączenie bogatych: było to trudne dla wielu ludzi, a ich obłudnicy o tym mówili: został więc całkowicie uniesiony, a ci, którzy o nim mówili, zostali przemienieni w świnie.

Ibn Abi Hatim i Ibn Dżarir przekazali to razem: al-Hasan ibn Kazaa al-Bahili przekazał nam: Sufjan ibn Habib przekazał nam: Sa'id ibn Abi Aruba przekazał nam: od Katady: od Chilasa: od Ammara ibn Jasira, który powiedział: zastawiony stół zstąpił z nieba: z chleba i mięsa: i nakazano im, aby nie zdradzali, ani nie gromadzili zapasów, ani nie odkładali na jutro: zdradzili, gromadzili zapasy i odkładali: zostali przemienieni w małpy i świnie. Potem Ibn Dżarir przekazał to: od Bundara: od Ibn Abi 'Adiego: od Sa'ida: od Katady: od Chilasa: od Ammara, w łańcuchu przerwanym; i to jest poprawniejsze: i podobnie przekazał to drogą Simaka: od mężczyzny spośród Bani 'Idjl: od Ammara, w łańcuchu przerwanym: i to jest sprawiedliwe. A Allah najlepiej wie. A Chilas, w sprawie Ammara, jest łańcuchem przerwanym: gdyby ten hadis był autentyczny, dochodzący do samej góry, byłby rozstrzygający w tej opowieści; ponieważ uczeni rozbiegli się w sprawie stołu: czy zstąpił, czy nie?

Większość uważa, że zstąpił, jak wskazują te athary, i jak wynika to z oczywistości kontekstu koranicznego: zaprawdę, zstąpię go wam: jak ustalił Ibn Dżarir. A Allah najlepiej wie. Ibn Dżarir przekazał, z łańcuchem autentycznym aż do Mudżahida i aż do al-Hasana ibn Abi al-Hasana al-Basri: nie zstąpił: nalegali na jego zstąpienie: kto z was potem nie uwierzy, ukarzę go karą, której nie ukarzę nikogo spośród światów.

Chrześcijanie nie znają opowieści o zastawionym stole: nie jest wymieniony w ich księdze, podczas gdy jego opowieść należy do tego, o czym motywy skłaniają do opowiadania. A Allah najlepiej wie. Szczegółowo wyłożyliśmy mowę w tej sprawie w tafsirze: niech będzie tam zapisana, a kto chce ją przejrzeć, niech tam na nią spojrzy. Allahowi należy chwała i łaska.