Śmierć Musy

Anioł śmierci został posłany do Musy (niech pokój będzie z nim), który uderzył go i wyłuskał mu oko, według relacji Abu Hurajry przekazanej przez al-Buchariego i Muslima. Allah przywrócił mu oko i zaproponował przedłużenie jego życia o tyle lat, ile włosów pokryłaby jego ręka na grzbiecie wołu; pytany « co będzie potem? », Musa wybrał śmierć i poprosił, « aby przybliżono go do Ziemi Świętej », gdzie umarł na odległość rzutu kamieniem, nie wchodząc do niej. Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział, że pokazałby jego grób przy czerwonej wydmie, gdzie Anas widział go « modlącego się w jego grobie ».

Powiedział al-Buchari (o śmierci Musy): Yahya ibn Musa przekazał nam: Abd ar-Razzaq przekazał nam: Ma'mar podał nam, od Ibn Tawusa, od jego ojca, od Abu Hurajry: anioł śmierci został posłany do Musy (niech pokój będzie z nim); kiedy przyszedł do niego, ten uderzył go w twarz. Anioł powrócił do swojego Pana: posłałeś mnie do sługi, który nie chce śmierci; wróć do niego i powiedz mu, aby położył rękę na grzbiecie wołu; za każdy włos, który pokryje jego ręka, będzie miał rok. Panie, a potem? Potem śmierć. Teraz. Poprosił więc Allaha, aby przybliżył go do Ziemi Świętej, na odległość rzutu kamieniem. A Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: gdybym tam był, pokazałbym wam jego grób, na skraju drogi, przy czerwonej wydmie.

A Ma'mar podał nam, od Hammama, od Abu Hurajry, od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) podobnie, a Muslim przekazał pierwszą drogę tego hadisu, od Abd ar-Razzaqa, od niego, i przekazał go imam Ahmad w hadisie od Hammada ibn Salamy, od Ammara ibn Abi Ammara, od Abu Hurajry: podniesiony: a on przyjdzie.

Al-Hasan przekazał nam: Ibn Lahi'a przekazał nam: Abu Junus przekazał nam, to jest Sulajm ibn Dżubajr, od Abu Hurajry, bez podniesienia: przyszedł anioł śmierci do Musy (niech pokój będzie z nim): odpowiedz swojemu Panu. Musa uderzył więc anioła śmierci w oko i wyłuskał je. Anioł powrócił do Allaha: posłałeś mnie do Twojego sługi, który nie chce śmierci, a on wyłuskał mi oko. Allah przywrócił mu oko: wróć do Mojego sługi: czy chcesz życia? Jeśli chcesz życia, połóż rękę na grzbiecie wołu; to, co twoja ręka pokryje włosami, będzie dla ciebie rokiem życia. Panie, a potem? Potem śmierć. Teraz. Panie, z bliska. Ahmad sam przekazał ten hadis, i jest on wstrzymany w tym brzmieniu.

Ibn Hibban przekazał go w swoim Sahihu, drogą Ma'mara, od Ibn Tawusa, od jego ojca, od Abu Hurajry: podał mi ten, kto usłyszał al-Hasana [mówiącego] od Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), i wspomniał go. Ibn Hibban dostrzegł potem w nim trudność: anioł śmierci, gdy powiedział mu to, nie rozpoznał go, ze względu na swoje przyjście do niego w postaci, której Musa (niech pokój będzie z nim) nie rozpoznawał, tak jak przyszedł Dżibril w postaci beduina i jak przyszli aniołowie do Ibrahima w postaci młodzieńców; ani Ibrahim ich nie rozpoznał, ani najpierw Lut. I tak może Musa nie rozpoznał go z tego powodu, i uderzył go, wyłuskując mu oko, ponieważ wszedł do jego siedziby bez jego pozwolenia, a to jest zgodne z naszym prawem co do dozwoloności wyłuskania oka temu, kto patrzy do twej siedziby bez pozwolenia. Następnie umieścił hadis drogą Abd ar-Razzaqa, od Ma'mara, od Hammama, od Abu Hurajry: Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: przyszedł anioł śmierci do Musy, aby zabrać jego duszę: odpowiedz swojemu Panu. Musa uderzył więc anioła śmierci w oko i wyłuskał mu oko, a [Ibn Hibban] wspomniał hadis w całości, jak na to wskazał al-Buchari: odpowiedz swojemu Panu.

Ta interpretacja nie jest jednak zgodna z tym, przez co zaistniało brzmienie « odpowiedz swojemu Panu », a mianowicie przez jego uderzenie, a gdyby trwał przy pierwszej odpowiedzi, byłoby to zgodne. Jest tak, jakby nie rozpoznał go w tej postaci i nie skierował tych słów w to, co było zgodne, gdyż nie potwierdziło się w tym momencie, że jest to szlachetny anioł, ponieważ spodziewał się wielu spraw, które chciał zobaczyć za swojego życia: swojego wyjścia z pustyni i ich wejścia do Ziemi Świętej, a wcześniej zostało mu przeznaczone u Allaha, że umrze na pustyni po Harunie, swoim bracie, jak pokażemy, jeśli Allah Najwyższy zechce. Niektórzy twierdzili, że to Musa (niech pokój będzie z nim) wyprowadził ich z pustyni i wszedł z nimi do Ziemi Świętej, a to jest sprzeczne z tym, na czym stoją Ludzie Księgi i większość muzułmanów. Do tego, co na to wskazuje, należy: Panie, przybliż mnie do Ziemi Świętej, na odległość rzutu kamieniem; gdyby tam wszedł, nie prosiłby o to. A kiedy był ze swoim ludem na pustyni i nadeszła jego śmierć, pragnął przybliżyć się do ziemi, do której wyemigrował i do której wzywał swój lud, ale przeznaczenie nie pozwoliło mu jej osiągnąć, na odległość rzutu kamienia. I na to powiedział pan ludzi (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim):

gdybym tam był, pokazałbym wam jego grób przy czerwonej wydmie.

Affan przekazał nam: Hammad przekazał nam: Thabit i Sulajman at-Tajmi przekazali nam, od Anasa ibn Malika, że Posłaniec Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: kiedy zostałem przeniesiony w nocną podróż, minąłem Musę, a on stał, modląc się w swoim grobie, przy czerwonej wydmie. Muslim przekazał to w hadisie od Hammada ibn Salamy, od niego.

Powiedział as-Suddi, od Abu Malika i Abu Saliha, od Ibn Abbasa, i od Mury, od Ibn Mas'uda, i od ludzi z grona towarzyszy: Allah Najwyższy objawił potem Musie: spowoduję śmierć Haruna, przyprowadź go do takiej a takiej góry. Musa i Harun ruszyli więc ku tej górze. Oto drzewo, jakiego nigdy nie widziano, i dom zbudowany, i łoże, na którym materace, i w nim łagodna bryza. Kiedy Harun spojrzał na tę górę, na dom i na to, co w nim było, spodobało mu się to. Muso, chcę spać na tym łożu; śpij na nim. Boję się, że przyjdzie Pan tego domu i rozgniewa się na mnie. Nie bój się, wystarczę ci przeciwko Panu tego domu; śpij więc. Muso, raczej śpi ze mną; jeśli przyjdzie Pan tego domu, niech się gniewa na mnie, a nie na was obojga. Kiedy oboje zasnęli, śmierć zabrła Haruna, kiedy poczuł jej dotyk: Muso, oszukałeś mnie. Kiedy został zabrany, ten dom został wyniesiony, tamto drzewo odeszło, a łoże zostało wyniesione z nim do nieba. Kiedy Musa wrócił do swojego ludu: Muso, zabiłeś Haruna i zawydziłeś go z powodu miłości Bani Izraela do niego, a Harun był wobec nich bardziej ugodowy i łagodniejszy niż Musa, a w Musie była pewna surowość wobec nich: biada wam, to był mój brat.

Czy myślelibyście, że go zabiłem? Kiedy go przytłoczyli, wstał, pomodlił się dwa rak'at, potem wezwał Allaha, i łoże zstąpiło, aż spojrzeli na nie między niebem a ziemią. A potem, gdy Musa (niech pokój będzie z nim) szedł, a z nim Yusha', jego sługa, zbliżył się czarny wiatr. Kiedy Yusha' go spojrzał, pomyślał, że to Godzina: powstanie Godzina, a ja jestem zatrzymany wobec Musy, proroka Allaha. Musa zdjął więc [płaszcz] spod swojej szaty i zostawił szatę w rękach Yusha': zabicie proroka Allaha?

Nie, na Allaha, nie zabiłem go; on sam ją zdjął. Nie uwierzyli mu więc i chcieli go zabić. Jeśli mi nie wierzycie, odłóżcie mnie na trzy dni. Wezwał więc Allaha, a każdy mężczyzna spośród tych, którzy pilnowali go we śnie, przyszedł i oznajmił, że Yusha' nie zabił Musy i że wynieśliśmy go ku Sobie. Odstawili go więc i nie pozostał nikt z tych, którzy odmówili wejścia z Musą do miasta tyranów, oprócz tego, że umarł i nie uczestniczył w podboju. W części tego opowiadania jest dziwność i dziwaczność, a Allah wie najlepiej.

A wspomnieliśmy już, że z pustyni, spośród tych, którzy byli z Musą, nie wyszedł nikt oprócz Yusha' ibn Nuna i Kaliba ibn Jufanny; on zaś jest mężem Maryam, siostry Musy, i Harun; i oni są dwoma mężczyznami wspomnianymi wcześniej, dwoma, którzy radzili zgromadzeniu Bani Izraela wejście na nich. Wahb ibn Munabbih wspomniał, że Musa (niech pokój będzie z nim) przechodził obok zgromadzenia aniołów kopiących grób; nie widział niczego piękniejszego, ani czystszego, ani radośniejszego. Aniołowie Allaha, dla kogo kopiecie ten grób? Dla jednego ze sług Allaha, szlachetnego. Jeśli chcesz być tym sługą, wejdź więc do tego grobu, połóż się w nim, zwróć się ku swojemu Panu i weź najłatwiejszy oddech. Uczynił to i umarł; modły Allaha i Jego pokój nad nim. Aniołowie pomodlili się nad nim i pogrzebali go. Ludzie Księgi i inni wspomnieli, że umarł w wieku stu dwudziestu lat.

Umajja ibn Chalid i Junus przekazali nam: Hammad ibn Salama przekazał nam, od Ammara ibn Abi Ammara, od Abu Hurajry, od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), podniósł ten hadis do Proroka, który powiedział: anioł śmierci przychodził do ludzi jawnie. Przyszedł więc do Musy (niech pokój będzie z nim) i uderzył go, i wyłuskał mu oko. Przyszedł do swojego Pana: Panie, Twój sługa Musa wyłuskał mi oko, i gdyby nie jego szlachetność przy Tobie, surowo bym go ukarał. Allah powiedział mu: idź do Mojego sługi, niech położy rękę na skórze albo na pysku wołu; za każdy włos, który pokryje jego ręka, będzie miał rok. Przyszedł do niego i powiedział mu: co będzie potem? Śmierć. Teraz. Allah przywrócił mu więc oko, a on zaczął przychodzić do ludzi skrycie. Tak przekazał Ibn Dżarir, od Abu Kurajba, od Mus'aba ibn al-Miqdama, od Hammada ibn Salamy, od niego, i podniósł go również, a Allah Najwyższy wie najlepiej.