Yahya syn Zakariyi

Yahya syn Zakariyi (niech pokój będzie z nim) otrzymał pięć słów do wprowadzenia i do nakazania synom Izraela: czcić Allaha, nie dodając Mu niczego do partnerów, modlitwę, post, jałmużnę i wielkie wspominanie Allaha. Ogłosił je przy Bajt al-Maqdis, prowadząc samotną ascezę i płacząc ze strachu przed Allahem. Zabity na żądanie kobiety, której małżeństwo zakazał królowi Damaszku, został ścięty w modlitwie w swojej modlowni. Opowiadanie podaje zabójstwo Zakariyi i rozbieżność co do miejsca, gdzie zabito Yahyę: meczet al-Aksa albo Damaszek, gdzie jego krew wrzała aż do przybycia Bucht Nasara.

Pięć słów nakazanych Yahyi

« Allah nakazał Yahyi ibn Zakariyi pięć słów do wprowadzenia i do nakazania synom Izraela ich wprowadzania; niewiele zabrakło, by zwlekał. Issa (niech pokój będzie z nim) powiedział do niego: otrzymałeś rozkaz pięciu słów do wprowadzenia i do nakazania synom Izraela ich wprowadzania: albo je przekażesz, albo ja je przekażę. Powiedział: o mój bracie, boję się, jeśli mnie wyprzedzisz, że zostanę ukarany albo pochłonięty. Yahya zgromadził więc synów Izraela przy Bajt al-Maqdis, aż meczet się zapełnił; usiadł na wzniesieniu, wychwalił Allaha i go uwielbił, potem powiedział: Allah nakazał mi pięć słów do wprowadzenia i nakazuje wam ich wprowadzanie: pierwsza jest ta, że czcicie Allaha, nie dodając Mu niczego do partnerów: przykładem jest ten, kto kupuje niewolnika za swoje czyste pieniądze, w srebrze albo w złocie, potem każe mu pracować i każe mu wypłacać jego zapłatę komuś innemu niż jego pan: który z was chciałby, żeby jego niewolnik tak zrobił?

Allah was stworzył i wyżywił was: czcijcie więc Jego i nie dodawajcie Mu niczego do partnerów. I nakazuję wam modlitwę: Allah zwraca swoje oblicze ku swojemu słudze, dopóki ten się nie odwróci; kiedy się modlicie, nie odwracajcie się więc. I nakazuję wam post: przykładem jest mężczyzna niosący flakonik miosku w swojej kieszeni: wszyscy czują jego zapach; a oddech pościącego jest milejszy u Allaha niż zapach miosku. I nakazuję wam jałmużnę: przykładem jest mężczyzna wzięty do niewoli przez wroga: zawiązują jego rękę przy jego szyi i prowadzą go, żeby ściąć mu kark, a on mówi: chcielibyście, żebym wykupił swoje życie?

Zaczyna je wykupować, w małym i w wielkim, aż uwolni swoje życie. I nakazuję wam wielkie wspominanie Allaha: przykładem jest mężczyzna, którego wróg szybko goni po jego śladach, który osiąga niedostępną twierdzę i chroni się w niej: a sługa jest najlepiej chroniony przed diabłem, kiedy jest we wspomnieniu Allaha. » I Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: « i nakazuję wam pięć rzeczy, które Allah mi nakazał: wspólnotę, słuchanie, posłuszeństwo, emigrację i dżihad na drodze Allaha: kto oddzieli się od wspólnoty o łokieć, zawiązał na swojej szyi węzeł islamu, chyba że wróci; a kto wzywa do wezwania Dżahilijji, jest wśród kucających w Gehennie. » Powiedzieli: o Posło Allaha, nawet jeśli pości i się modli?

Powiedział: « nawet jeśli pości, modli się i podaje się za muzułmanina: zwczajcie muzułmanów imionami, którymi nazwał ich Allah: muzułmanie, wierzący, sługi Allaha. »

Raportował Ahmad, Abu Ja'la, at-Tirmidhi, Ibn Madżah i al-Hakim

Tak przekazali Abu Ja'la, od Hudby ibn Khalida, od Abana ibn Jazida, od Yahyi ibn Abu Kathira; tak at-Tirmidhi, w hadisie Abu Dawuda at-Tajalisiego i Musy ibn Ismaila, obaj od Abana ibn Jazida al-Attara; tak Ibn Madżah, od Hiszama ibn Ammara, od Muhammada ibn Szuaiba ibn Sabura, od Muawiji ibn Salama, od jego brata Zajda ibn Salama, od Abu Salama, od al-Harisa al-Asz'ariego; tak al-Hakim, drogą Marwana ibn Mohameda at-Tatariego, od Muawiji ibn Salama, od jego brata; potem powiedział: sam Marwan at-Tatari przekazał go od Muawiji ibn Salama. Powiem: nie tak, jak powiedział. A at-Tabarani przekazał go, od Muhammada ibn Abda, od Abu Tawby ar-Rabiego ibn Nafiego, od Muawiji ibn Salama, od Abu Salama, od al-Harisa al-Asz'ariego, wspominając podobne słowa: wspomnienie Zajda ibn Salama wypada w tym przekazie.

Potem hafiz Ibn Asakir przekazał, drogą Abdallaha ibn Abu Dżafara ar-Raziego, od jego ojca, od ar-Rabiego ibn Anasa, który powiedział: wspomniano nam, od towarzyszy Posłańca Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), to, co słyszeli od uczonych synów Izraela: Yahya ibn Zakariya został posłany z pięcioma słowami. I wspomniał słowa podobne do powyższych.

Asceza i uwielbienie Yahyi

Wspomnieli, że Yahya (niech pokój będzie z nim) był często samotny, z dala od ludzi: oddawał się tylko pustkowiom, jadł liście drzew, pił wodę z rzek, karmił się szarańczą w niektórych porach i mówił: kto jest bardziej obdarowany niż ja, o Yahya. Ibn Asakir przekazał, że jego rodzice wyszli na jego poszukiwanie i znaleźli go przy jeziorze Jordanu; kiedy się z nim spotkali, rozpłakał ich intensywnym płaczem, przez to, co było w nim z uwielbienia i bojaźni Allaha. Ibn Wahb powiedział, od Malika, od Humajda ibn Kajsa, od Mudżahida: pokarmem Yahyi ibn Zakariyi były zioła, a płakał ze strachu przed Allahem, do tego stopnia, że gdyby na jego oczach była smoła, spaliłaby je. Muhammad ibn Yahya adh-Dhuhli powiedział: Abu Salih przekazał nam, al-Layth przekazał nam, Ukajl przekazał mi, od Ibn Szihaba, który powiedział: usiadłem raz obok Abu Idrisa al-Khawlaniego, kiedy opowiadał, i powiedział: czyż nie mam wam powiadomić o mężczyźnie, który miał najdelikatniejszy pokarm?

Kiedy zobaczył, że ludzie na niego patrzą, powiedział: Yahya ibn Zakariya miał najdelikatniejszy pokarm: jadł tylko z dzikimi zwierzętami, ze wstrętu do mieszania się z ludźmi w ich pożywieniach. Ibn al-Mubarak powiedział, od Wuhajba ibn al-Warda, który powiedział: Zakariya zgubił swojego syna Yahyę na trzy dni, wyszedł szukać go w stepie, a oto ten wykopał grób i stał w nim, płacząc nad sobą. Powiedział: o mój synu, szukam cię od trzech dni, a ty jesteś w grobie, który wykopałeś, stojąc i płacząc w nim? Powiedział: o mój ojcze, czy to nie ty powiedziałeś mi, że między Rajem a Ogniem znajduje się step, który przebywają tylko łzy płaczących?

Powiedział mu: płacz więc, o mój synu. I oboje zapłakali. Wahb ibn Munabbih i Mudżahid przekazali podobne słowa. Ibn Asakir przekazał go od niego: ludzie Raju nie śpią, ze słodyczy tego, co czują z błogości; tak powinno być z prawdomównymi: nie spać, z powodu tego, co ich serca zawierają z błogości w miłości Allaha.

Potem powiedział: jakże dużo między dwiema błogościami, i jakże dużo między nimi dwiema. Wspomnieli, że dużo płakał, do tego stopnia, że płacz zostawił ślady na jego policzkach, z mnogości jego łez.

Zabójstwo Yahyi i Zakariyi

Wykład przyczyn zabójstwa Yahyi (niech pokój będzie z nim). Wspomnieli przy nim przyczyny liczne; najbardziej znana jest ta, że jeden z królów tamtych czasów, w Damaszku, chciał poślubić jedną ze swoich mahram, albo kobietę, której małżeństwo nie było mu dozwolone: Yahya (niech pokój będzie z nim) go za to powstrzymał, a ona zachowała do niego urazę. Kiedy zdobyła łaski króla, poprosiła go w darze o krew Yahyi, i on jej ją udzielił. Posłała tego, kto go zabił, i przyszedł z jego głową i jego krwią w misie aż do niej; mówi się, że umarła w tej samej chwili. Powiedziono: raczej kobieta tego króla go kochała i pisała do niego, ale on odmówił; kiedy zrozpalała się nad nim, wymyśliła, żeby poprosić króla o danie jej go; król odmówił, potem przystał; posłała tego, kto go zabił, i kazała przynieść sobie jego głowę i jego krew w misie.

Jej sens przyszedł w hadisie przekazanym przez Iszaka ibn Biszra w jego Księdze al-Mubtada, gdzie powiedział: Yaqub al-Kufi nas powiadomił, od Amra ibn Majmuna, od jego ojca, od Ibn Abbasa: Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim), w noc Wniebowstąpienia, zobaczył Zakariyę na niebie, pozdrowił go i powiedział mu: o Abu Yahya, powiadom mnie o twoim zabójstwie: jakim ono było, i dlaczego synowie Izraela cię zabili? Powiedział: o Mohamedzie, powiadam cię, że Yahya był najlepszym swojej epoki, najpiękniejszym spośród nich, o najjaśniejszej twarzy, i że był taki, jak powiedział Allah Najwyższy: mistrz i czysty; nie potrzebował kobiet. Żona króla synów Izraela go pożądała; była prostytutką; posłała mu wiadomość, ale Allah go ochronił, a Yahya się wstrzymał i odmówił. Rozpostarła zabójstwo Yahyi.

Mieli święto, na które się zbierali każdego roku, a zwyczajem króla było obiecywać bez uchybienia i bez kłamstwa. Król wyszedł na święto, a jego żona wstała, żeby się z nim pożegnać, czego nigdy wcześniej nie robiła i czym był pochlecony. Kiedy mu się pożegnała, król powiedział: proś mnie: o cokolwiek mnie poprosisz, ci to udzielę. Powiedziała: chcę krwi Yahyi ibn Zakariyi.

Powiedział jej: proś mnie o coś innego. Powiedziała: to jest to. Powiedział: należy do ciebie. Posłała swoich strażników do Yahyi, który był w swojej modlowni na modlitwie, ja modlący się obok niego.

Został ofiarowany w misie, i jego głowa i jego krew zostały poniesione aż do niej. Poseł Allaha (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział: jak daleko doszło twoje wytrwanie? Powiedział: nigdy się nie rozpadłem w swojej modlitwie. Kiedy jego głowa została poniesiona aż do niej i położona przed nią, i kiedy przepędzili noc, Allah pochłonął króla, ludzi jego domu i jego armię.

Rano synowie Izraela powiedzieli: bóg Zakariyi rozgniewał się za Zakariyę: chodź, rozgniewajmy się za naszego króla i zabijmy Zakariyę. Wyszli na moje poszukiwanie, żeby mnie zabić; przyszedł do mnie Ostrzegacz, uciekłem od nich, a Iblis szedł przed nimi, pokazując mi ich. Kiedy obawiałem się, że nie zdołam od nich uciec, stanął przede mną drzewo i zawołało mnie: do mnie, do mnie; rozstąpiło się dla mnie i wszedłem w nie. Iblis przyszedł aż do uchwycenia kawałka mojego ubrania, a drzewo się zamknęło, kawałek mego ubrania pozostając poza drzewem.

Synowie Izraela przyszli, a Iblis powiedział: czy nie widzieliście, jak wszedł w to drzewo? Oto kawałek jego ubrania: wszedł w nie swoją magią. Powiedzieli: spalmy to drzewo. Iblis powiedział: przepiłujcie je piłą.

Zostałem więc przepiłowany z drzewem piłą. Prorok (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą nad nim) powiedział mu: czy poczułeś dotyk albo ból? Powiedział: nie; tylko drzewo to poczuło: Allah umieścił mojego ducha w nim. To jest kontekst dziwny, hadis zdumiewający, i jego przypisanie Prorokowi jest naganne, i zawiera to, co naganne w każdym razie.

Nie widzieliśmy, w żadnym z hadisów Wniebowstąpienia, wspomnienia Zakariyi (niech pokój będzie z nim) poza tym hadisem. To, co zachowane, w niektórych sformułowaniach Sahihu, w hadisie Wniebowstąpienia, brzmi: « minąłem dwóch synów ciotki matczynnej: Yahyę i Issę », którzy są kuzynami od strony matki według większości, jak pokazuje hadis: matka Yahyi, Aszija' bint Imran, jest siostrą Maryam bint Imran. Powiedziono: raczej Aszija', żona Zakariyi i matka Yahyi, jest siostrą Hanny, żony Imrana i matki Maryam, co czyniłoby Yahyę kuzynem od strony matki Maryam. A Allah najlepiej wie.

Miejsce śmierci Yahyi ibn Zakariyi

Potem rozeszły się zdania co do miejsca zabójstwa Yahyi ibn Zakariyi: czy było ono w meczecie al-Aksa, czy gdzie indziej? Dwa poglądy. As-Sawri powiedział, od al-A'masza, od Szimra ibn Atijji: zabito na skale Bajt al-Maqdis siedemdziesięciu proroków, wśród nich Yahyę ibn Zakariyę (niech pokój będzie z nim). Abu Ubajd al-Kasim ibn Sallam powiedział: Abdallah ibn Salih przekazał nam, od al-Laytha, od Yahyi ibn Sa'ida, od Sa'ida ibn al-Musajjab, który powiedział: Bucht Nasar przybył do Damaszku i znalazł krew Yahyi ibn Zakariyi we wrzeniu; wypytywał, powiadomiono go, i zabił na tej krwi siedemdziesiąt tysięcy osób: wtedy ucichła. To jest łańcuch autentyczny aż do Sa'ida ibn al-Musajjab, i to sugeruje, że został zabity w Damaszku, i że historia Bucht Nasara była po Mesjaszu, jak powiedzieli Ata' i al-Hasan al-Basri. A Allah najlepiej wie.

Hafiz Ibn Asakir przekazał, drogą al-Walida ibn Muslima, od Zajda ibn Wakida, który powiedział: widziałem głowę Yahyi ibn Zakariyi, kiedy chcieli budować meczet Damaszku: została wyjęta spod jednego z filarów strony kibli, tego, który sąsiaduje z mihrabem, od strony wschodu; a jego skóra i jego włosy były w swoim stanie, niezmienione. W jednej narracji: jakby został zabity o tej samej porze. Wspomniano, przy budowie meczetu Damaszku, że została umieszczona pod kolumną znaną jako kolumna Sakasiki. A Allah najlepiej wie.

Hafiz Ibn Asakir przekazał, w swojej Księdze zbioru zasług al-Aksy, drogą Abbasa ibn Subha, od Marwana, od Sa'ida ibn Abd al-Aziza, od Kasima, wyzwoleńca Muawiji, który powiedział: królem tej cytadeli, to znaczy Damaszku, był Hadad ibn Hadad, który ożenił swojego syna z jego kuzynką Arilą, królową Sydonu. Powiem: wśród jego władców był bazar królów w Damaszku, dawna mennica. Przysiągł, na swój potrójny rozwód, że jej nie weźmie, potem chciał ją wziąć: skonsultował Yahyę ibn Zakariyę, który powiedział: ona nie staje się dla ciebie dozwolona inaczej niż po poślubieniu innego męża. Zachowała do niego urazę i poprosiła króla o głowę Yahyi ibn Zakariyi, na wskazanie swojej matki.

Odmówił, potem przystał, i posłał do niego, kiedy stał na modlitwie w meczecie Dżajrun, tego, który przyszedł z jego głową w miednicy; a głowa zaczęła mówić: ona nie staje się dla niego dozwolona, ona nie staje się dla niego dozwolona, inaczej niż po poślubieniu innego męża. Kobieta wzięła naczynie, poniosła je na swojej głowie do swojej matki, głowa mówiąc to jeszcze; kiedy zostało położone przed jej matką, ziemia pochłonęła ją aż do stóp, potem aż do łydek; jej matka zaczęła krzyczeć, a służące wyć i bić się w twarze; potem została pochłonięta aż do ramion. Jej matka rozkazała oprawcy ściąć jej kark, żeby się pocieszyć jej głową; uczynił to, a ziemia wyrzuciła jej zwłoki. Popadli wtedy w upokorzenie i zagładę, a krew Yahyi nie przestała wrzeć, aż Bucht Nasar przyszedł i zabił na niej siedemdziesiąt pięć tysięcy osób.

Sa'id ibn Abd al-Aziz powiedział: to jest krew każdego proroka. Nie przestała wrzeć, aż Armiya (niech pokój będzie z nim) stanął obok niej i powiedział: o krwi, zniszczyłaś synów Izraela: zamilcznij, na zezwolenie Allaha. Wtedy ucichła. Miecz został podniesiony, a ci z ludzi Damaszku, którzy uciekli, poszli do Bajt al-Maqdis; ścigał ich tam, zabił mnóstwo nieliczalne, wziął ich do niewoli, potem się odwrócił.