Złote cielę za nieobecności Musy

Gdy Musa przebywał na spotkaniu ze swoim Panem, as-Samiri ulepił ze zwojów Bani Izrael cielę, które ryczało, rzucił w nie garść śladu konia Dżibrila, a lud zaczął je czcić, mówiąc: « to jest wasze bóstwo i bóstwo Musy, on zapomniał ». Harun bezskutecznie ich tego powstrzymywał; wróciwszy w gniewie, Musa rzucił tablice, spalił cielę i rzucił je w morze. Nawrócenie czcicieli zostało przyjęte tylko przez zabicie, siedemdziesiąt tysięcy zabitych w jedne przedpołudnie, a spośród siedemdziesięciu dostojników ci, którzy żądali oglądania Allaha jawnie, zostali rażeni piorunem; potem Allah przyjął nawrócenie i gniew Musy ucichł.

A lud Musy wziął po nim ze swoich ozdób cielę, ciało mające ryczenie: czy nie widzą, że mu nie mówi ani nie prowadzi ich ku drodze? Wzięli je i byli niesprawiedliwymi. Kiedy wpadło w ich ręce, i zobaczyli, że zbłądzili, powiedzieli: jeśli nasz Pan nie okaże nam miłosierdzia i nie przebaczy nam, będziemy na pewno przegrani. A kiedy Musa wrócił do swojego ludu, w gniewie, rozczarowany, powiedział: obrzydliwe to, co uczyniliście po mnie, czy chcecie przyśpieszyć rozkaz waszego Pana?

A rzucił tablice, i uchwycił swojego brata za głowę i ciągnął go ku sobie. On powiedział: synu mojej matki, lud osłabił mnie i omal mnie nie zabili, nie czyń więc, by cieszyli się ze mnie moi wrogowie, i nie stawiaj mnie wśród ludu niesprawiedliwego. On powiedział: Panie, przebacz mi i mojemu bratu, i wprowadź nas do Twojego miłosierdzia, a Ty jesteś najmiłosierniejszym z miłosiernych. Ci, którzy wzięli cielę, dosięgnie gniew ich Pana i upokorzenie w życiu doczesnym, i tak nagradzamy zmyślających.

A ci, którzy uczynili złe czyny, potem nawrócili się po niej i uwierzyli: twój Pan po niej jest na pewno Przebaczającym, Miłosiernym. A kiedy gniew ucichł od Musy, wziął tablice, i w ich odpisie prowadzenie i miłosierdzie dla tych, którzy są wobec swojego Pana bojaźliwi. » (al-A'raf, 148-154)

« "A co cię skłoniło do pospiesznego oddalenia się od twego ludu, o Mojżeszu!" Powiedział: "Oni idą moimi śladami. Ja się spieszyłem do Ciebie, mój Panie, abyś był zadowolony." Powiedział Bóg: "Zaprawdę, wystawiliśmy na próbę twój lud, po twoim odejściu, i wprowadził go w błąd As-Samiri. " » Sura 20, 83-85

« I wybrał Mojżesz ze swego ludu siedemdziesięciu mężów na wyznaczony przez Nas czas. A kiedy pochwyciło ich trzęsienie ziemi, on powiedział: "Parne mój. Gdybyś był chciał, to zniszczyłbyś ich przedtem i mnie razem z nimi. Czy Ty nas zgubisz za to, co uczynili ci głupcy spośród nas? To jest przecież tylko Twoja próba, przez którą Ty sprowadzasz z drogi, kogo chcesz, prowadzisz drogą prostą, kogo chcesz. Ty jesteś naszym opiekunem. Przebacz nam więc i okaż miłosierdzie! Ty jesteś najlepszym z przebaczających!

Zapisz nam to, co jest piękne w życiu na tym świecie i w życiu ostatecznym! ”Oto nawróciliśmy się ku Tobie!" Powiedział: "Ja dosięgam Moją karą, kogo chcę, a Moje miłosierdzie obejmuje każdą rzecz. Ja zapiszę to tym, którzy są bogobojni, tym, którzy dają jałmużnę, tym, którzy wierzą w Nasze znaki"

I tym, którzy idą za Posłańcem, Prorokiem rodzimym, którego oni znajdują wspomnianego w Torze i Ewangelii; on im nakazuje to, co jest słuszne, a zakazuje tego, co niesłuszne; i zezwala im na rzeczy dobre, a zakazuje im rzeczy brzydkich; i zdejmuje z nich brzemię i okowy, które im ciążyły. A ci, którzy w niego wierzą, podtrzymują go i pomagają mu, i idą za światłem, które zostało z nim zesłane. 0ni będą szczęśliwi, » Sura 7, 155-157

as-Suddi i Ibn Abbas i inni wspomnieli, że tych siedemdziesięciu było uczonymi Bani Izrael, a z nimi Musa, i Harun, i Yusza', i Nadab, i Abihu: poszli z Musą, by przeprosić przed Allahem Bani Izrael za czczenie tego, który czcił z nich cielę, i było im rozkazane, by się namaszczać wonnościami i oczyszczać się i kąpać. Kiedy poszli z nim i przybliżali się do góry, a na niej chmura i słup światła lśniącego, i wszedł Musa na górę: i wspomnieli Bani Izrael, że usłyszeli mowę Allaha, i to pochwaliło w nim grupa komentatorów. A była część z nich słuchająca mowy Allaha, potem ją przekręcająca po jej pojęciu, a wiedzieli: « Dałem mu więc słyszeć, aż słucha mowy Allaha » to znaczy: z bliska, i tak ci usłyszeli z bliska Musy.

A twierdzili też, że siedemdziesięciu zobaczyło Allaha: « i kiedy powiedzieliście: o Musa, nie uwierzymy tobie, dopóki nie zobaczymy Allaha jawnie, piorun więc was pochwycił, kiedy patrzyliście. Potem wskrzesiliśmy was po waszej śmierci, może będziecie wdzięcznymi. » (al-Baqara, 55-56)

Musa wybrał z Bani Izrael siedemdziesięciu mężczyzn: poszli ku Allahu: nawróćcie się więc do Niego z tego, co uczyniliście, i proście za nim przebaczenia nad tymi, których zostawiliście za sobą z waszego ludu: pośćcie, i namaszczcie się wonnościami, i oczyśćcie swoje szaty. Wyruszył z nimi ku Turowi Synaj na spotkanie swojego czasu u swojego Pana, i nie przychodził tam tylko z Jego pozwoleniem i Jego wiedzą. Siedemdziesięciu poprosiło go o usłyszenie mowy Allaha: uczyń to. Kiedy Musa przybliżył się do góry, spadła na nią kolumna chmury, aż przykryła całą górę, i przybliżył się Musa i wszedł do chmury: przybliżcie się.

A Musa, kiedy Allah do niego mówił, spadało na jego czoło światło lśniące, i nikt z synów Adama nie mógł na niego patrzeć: zasłonił się więc wobec nich zasłoną. A przybliżył się lud, aż kiedy weszli do chmury, upadli na pokłon, i usłyszeli go, kiedy mówi do Musy, rozkazując mu i zakazując mu: czyń, i nie czyń. Kiedy Allah skończył swojego rozkazu: « nie uwierzymy tobie, dopóki nie zobaczymy Allaha jawnie »: pochwyciła ich trwoga, która jest piorunem, i rozwiązały się ich dusze, i umarli wszyscy. A wstał Musa pytając swojego Pana, i wzywając Go, i zwracając się do Niego: « Panie, jeśli chciałeś, zniszczyłbyś ich wcześniej, a mnie, czy niszczysz nas za to, co uczynili głupcy z nas?

» to znaczy: nie karz nas za to, co uczynili głupcy, którzy czcili cielę z nas, albowiem zaprzeczamy temu, co uczynili. A Ibn Abbas i Mudżahid i Qatada powiedzieli: pochwyciła ich trwoga tylko dlatego, że nie zakazali swojemu ludowi czczenia cielęcia. « To jest tylko Twoja próba » to znaczy: Twoje poddanie próbie, i Twoje poddanie próbie, i Twoje badanie. Powiedział Ibn Abbas i Sa'id ibn Dżubajr i Abu al-'Alija i ar-Rabi' ibn Anas i więcej niż jeden z uczonych dawnych i nowoczesnych: Ty, który to wyznaczyłeś, i stworzyłeś to, co było ze sprawy cielęcia, jako test, którym ich doświadczasz: « o mój ludu, jesteście na pewno doświadczeni przez niego » to znaczy: doświadczeni przez niego: « wprowadzasz w błąd nim tego, kogo chcesz, i prowadzisz tego, kogo chcesz » to znaczy: tego, kogo chcesz, wprowadzasz w błąd swoim testem jego, i tego, kogo chcesz, prowadzisz: do Ciebie należy osąd i wola, nikt nie powstrzymuje ani nie odwraca tego, co wyznaczyłeś i osądziłeś: « Ty jesteś naszym opiekunem: przebacz nam więc, i okaż nam miłosierdzie, Ty jesteś najlepszym z przebaczających.

»

« i wyznacz nam na tym doczesnym dobro, a w życiu ostatecznym: do Ciebie powracamy » to znaczy: powracamy do Ciebie i odwracamy się, i tam się wyznajemy. Powiedział Ibn Abbas i Mudżahid i Sa'id ibn Dżubajr i Abu al-'Alija i Ibrahim at-Tajmi i ad-Dahhak i as-Suddi i Qatada i więcej niż jeden: i to jest także w języku. « On powiedział: Karę Moją Ja spadam na tego, na kogo chcę, a Moje miłosierdzie objęło wszystko » to znaczy: Karzę tego, kogo chcę, tym, czym chcę ze spraw, które stwarzam i wyznaczam, a Moje miłosierdzie objęło wszystko: jak ustaliło się w hadisie Posłańca Allaha (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim): Allah, kiedy skończył stwarzać niebiosa i ziemię, napisał księgę: Moje miłosierdzie zwycięża Mój gniew. « Ja je wyznaczę więc dla tych, którzy są bogobojni i dają zakat, i tych, którzy w Naszych znakach wierzą » to znaczy: Ja je na pewno nałożę na tego, kto przyodziewa się w te cechy: « ci, którzy idą za posłańcem, prorokiem niepiśmiennym »: ajat.

A to zawiera zwrócenie uwagi na wzmiankę o Mohammadzie i jego ummie ze strony Allaha Najwyższego wobec Musy, spośród tego, czym Go w sekrecie wziął i powiadomił go i dał mu poznać: i mówiliśmy o tym ajacie i o tym, co po nim następuje, w jego komentarzu dostatecznie i przekonująco, a Allahowi chwała i łaska. Powiedział Musa: o Panie, znajduję w tablicach ummę, najlepszą ummę wydaną dla ludzi: rozkazują dobro i zakazują naganne: Panie, uczyń ich moją ummą. To jest umma Ahmada. O Panie, znajduję w tablicach ummę: są oni ostatnimi w stwarzaniu i pierwszymi w wejściu do Raju: Panie, uczyń ich moją ummą.

To jest umma Ahmada. O Panie, znajduję w tablicach ummę: ich ewangelie w ich piersiach, oni je recytują, a przed nimi recytowano ich księgę z zewnątrz, do tego stopnia, że kiedy ją podnieśli, nic nie zapamiętali ani jej nie poznali. A Allah wam dał, o ummo, z zapamiętywania coś, czego nie dał nikomu z narodów: Panie, uczyń ich moją ummą. To jest umma Ahmada.

O Panie, znajduję w tablicach ummę: wierzą w księgę pierwszą i w księgę ostatnią, i walczą z nadmiarem błądzenia, aż walczą z jednookim kłamcą: uczyń ich więc moją ummą. To jest umma Ahmada. O Panie, znajduję w tablicach ummę: ich jałmużny, oni je jedzą w ich brzuchach, i zbierają z nich nagrodę: a przed nimi, kiedy czynił jałmużnę i była ona przyjęta od niego, Allah zsyłał na nią ogień i ją pożerał, a jeśli mu wracała, ją zostawiał, a pożerały ją zwierzęta drapieżne i ptaki: Panie, uczyń ich więc moją ummą. To jest umma Ahmada.

O Panie, znajduję w tablicach ummę: kiedy jeden z nich ma dobry czyn, potem go nie dokonuje, Ja mu zapisuję dobry czyn: jeśli go dokonuje, Ja mu zapisuję dziesięć podobnych aż do siedmiuset razy: Panie, uczyń ich moją ummą. To jest umma Ahmada. O Panie, znajduję w tablicach ummę: oni są wstawiennikami i tymi, za których się wstawia: uczyń ich więc moją ummą. On powiedział: to jest umma Ahmada.

Powiadomił nas więc, że Musa mówił: o Allahie, uczyń mnie z ummy Ahmada. Wielu ludzi wspomniło to, co było z tajnego dialogu Musy, i przekazało wiele rzeczy bez podstawy: a wspomnimy to, co jest możliwe wspomnieć z hadisów i atharów, z pomocą Allaha i Jego wsparciem, i Jego pięknym prowadzeniem, i Jego pomocą i Jego poparciem.

Powiedział al-Hafiz Abu Hatim, Mohammad ibn Hatim ibn Hibban w swoim Sahihu: wzmianka o pytaniu rozmówcy Allaha wobec swojego Pana o najniższych z ludzi Raju i najwyższych w stopniu: Omar ibn Sa'id at-Ta'i powiadomił nas w Manbidżu: Hammad ibn Yahya al-Balkhi powiadomił nas: Sufjan powiadomił nas: Mutrif ibn Tarif i Abd al-Malik ibn Abjar, dwaj dawni cnotliwi: usłyszałem al-Mughirę ibn Szu'bę mówiącego na minbarze: Musa zapytał swojego Pana: który z ludzi Raju jest najniższy w stopniu? Mężczyzna, który przychodzi, kiedy ludzie Raju weszli do Raju: wejdę do Raju: jak wejdę do Raju, kiedy ludzie wzięli swoje siedziby i wzięli swoje udziały? Czy chciałbyś mieć z Raju tak, jak miał król spośród królów doczesnych? Tak, o Panie: do ciebie to, i jego podobieństwo, i jego podobieństwo: tak, o Panie, jestem zadowolony: do ciebie to, i dziesięciokrotne jego podobieństwo: o Panie, jestem zadowolony: do ciebie z tym wszystko, czego pożąda twoja dusza i rozkoszuje się twoje oko: o ludu Raju, najwyższy w stopniu?

Powiem ci o nich: Ja zasadziłem ich szlachetność Swoją ręką, i przypieczętowałem nad nią: żadne oko nie widziało, ani nie słyszało ucho, ani nie przeszedł przez serce ludzki: a jego odpowiednik w księdze Allaha Najwyższego: « żadna dusza nie wie, co Ukrył im z rozkoszy oczu » (as-Sajda, 17): a tak go przekazali Muslim i at-Tirmidhi, obaj od Ibn Abi Omara, od Sufjana, który jest ibn Ujajną, tak: będzie mu powiedziane: czy daje ci satysfakcję mieć tak, jak miał król spośród królów doczesnych? Jestem zadowolony, Panie: do ciebie to, i jego podobieństwo, i jego podobieństwo, i jego podobieństwo, i jego podobieństwo: jestem zadowolony, Panie: to do ciebie, i dziesięciokrotne jego podobieństwo, i do ciebie wszystko, czego pożąda twoja dusza i rozkoszuje się twoje oko: jestem zadowolony, Panie: Panie, więc najwyższy z nich w stopniu?

Do tych, ku którym Ja zechciałem: Ja zasadziłem ich szlachetność Swoją ręką, i przypieczętowałem nad nią: nie widziało oko, ani nie słyszało ucho: a jego odpowiednik z księgi Allaha: « żadna dusza nie wie, co Ukrył im z rozkoszy oczu w nagrodę za to, co działali » (as-Sajda, 16-17): a powiedział at-Tirmidhi: hassan, sahih. A przekazał go niektórzy z asz-Szabiego od al-Mughiry, i nie ułożyli go w formie marfou': a forma marfou' jest bardziej prawidłowa.

Wzmianka o pytaniu rozmówcy wobec swojego Pana o siedem cech: Abdallah ibn Mohammad ibn Salm przekazał nam w Bayt al-Maqdis: Hurmala ibn Yahya przekazał nam: Ibn Wahb przekazał nam: powiadomił mnie Amr ibn al-Harith: że Abu as-Samh przekazał mu od Ibn Hudżajry, od Abu Hurajry, od Proroka (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim): Musa wypytał swojego Pana (wywyższony niech będzie On) o sześć cech, o których sądził, że są dla niego wyłączne: o Panie, który z Twoich sług jest najbogobojniejszy? Ten, który Mnie wspomina, nie zapominając Mnie. A który z Twoich sług jest najlepiej prowadzony? Ten, który idzie za prowadzeniem.

A który z Twoich sług jest najsprawiedliwszy w osądzie? Ten, który osądza dla ludzi tak, jak osądza dla samego siebie. A który z Twoich sług jest najbardziej uczony? Uczony, który nie najada się wiedzą, i dodaje naukę ludzi do swojej nauki.

A który z Twoich sług jest najmocniejszy? Ten, który, kiedy jest zdolny, przebacza. A który z Twoich sług jest najbogatszy? Ten, który jest zadowolony z tego, co otrzymuje.

A który z Twoich sług jest najbiedniejszy? Posiadacz braku. Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim) powiedział: bogactwo nie polega na majątkach, bogactwo jest tylko bogactwem duszy: kiedy Allah chce dobra słudze, czyni jego bogactwo w jego duszy, i strzeże go w jego sercu: a kiedy chce słudze zła, kładzie jego biedę między jego dwa oczy. Jego słowa: posiadacz braku: chce przez niego tego, którego sytuacja jest zredukowana, który gardzi tym, co mu dano, i prosi o nadwyżkę.

A przekazał go Ibn Jarir w swoim tafsirze, od Ibn Humajda, od Yaquba al-Qumiego, od Haruna ibn Antary, od swojego ojca, od Ibn Abbasa: Musa wypytał swojego Pana, i wspomniał podobnie. On powiedział: o Panie, który z Twoich sług jest najbardziej uczony? Ten, który szuka naukę ludzi ku swojej nauce: może dosięgnie go słowo, która go prowadzi ku prowadzeniu, albo odwraca go od nieszczęścia. O Panie, czy jest na ziemi ktoś bardziej uczony ode mnie? Tak: al-Khidr. Musa poprosił więc o drogę ku niemu, i będzie to, co wspomnimy potem, jeśli Allah Najwyższy zechce: i w zaufaniu.

Wzmianka o innym hadisie w sensie tego, co wspomnił Ibn Hibban: Yahya ibn Ishak przekazał nam: Ibn Lah'a przekazał nam: od Durradża, od Abu al-Hajthama, od Abu Sa'ida al-Khudriego, od Proroka (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim): Musa powiedział: o Panie, Twój sługa wierzący jest przymuszony w doczesności. Otworzył mu więc drzwi Raju, i spojrzał ku nim: o Musa, oto to, co Przygotowałem dla niego. O Panie, a na Twoją moc i Twoją majestatyczność, jeśli ucięto by mu ręce i stopy, i by go ciągnięto po jego twarzy od dnia, kiedy go Stworzyłem, aż do Dnia Zmartwychwstania, i by to był jego los, nigdy nie widział by nędzy. Potem powiedział: o Panie, Twój sługa niewierny, daje mu się swobodę w doczesności.

Otworzył mu więc drzwi ku Ogniu: o Musa, oto to, co Przygotowałem dla niego. O Panie, a na Twoją moc i Twoją majestatyczność, gdyby miał doczesność od dnia, kiedy go Stworzyłem, aż do Dnia Zmartwychwstania, i by to był jego los, nigdy nie widział by dobra. Al-Ahmad jest sam w jego przekazaniu od tego punktu: a w jego prawdziwości badanie, a Allah wie lepiej.

Wzmianka o pytaniu rozmówcy Allaha wobec swojego Pana, chwała Niech Mu będzie i wywyższony niech będzie, by dał mu poznać rzecz, przez którą Go wspomina: Ibn Salm przekazał nam: Hurmala ibn Yahya przekazał nam: Ibn Wahb przekazał nam: powiadomił mnie Amr ibn al-Harith: że Durradż przekazał mu od Abu al-Hajthama, od Abu Sa'ida, od Proroka (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim): powiedział Musa: o Panie, naucz mnie rzeczy, przez którą Cię wspomina i wzywam Ciebie. Powiedz: o Musa, nie ma bóstwa tylko Allah. O Panie, wszyscy Twoi sługowie to mówią. Powiedz: nie ma bóstwa tylko Allah.

Chcę raczej rzecz, przez którą mnie wyróżnisz. O Musa, gdyby ludzie siedmiu niebios i siedmiu ziem byli na szali, i nie ma bóstwa tylko Allah na szali, przechyliłoby ku nim nie ma bóstwa tylko Allah. A poświadcza za tym hadis hadis tablicy: a to, co najbardziej zbliżone do jego sensu, hadis przekazany w Sahihu Proroka (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim), że powiedział: najlepszym wezwaniem jest wezwanie dnia Arafy: nie ma bóstwa tylko Allah sam bez wspólnika, do Niego królewskość, i do Niego chwała, i On nad każdą rzeczą jest mocny.

A powiedział Ibn Abi Hatim: Ahmad ibn al-Qasim ibn Atijja przekazał nam: Ahmad ibn Abd ar-Rahman ad-Dasztaki przekazał nam: mój ojciec powiadomił mnie od swojego ojca: Asz'ath ibn Ishak przekazał nam: od Ja'fara ibn Abi al-Mughiry, od Sa'ida ibn Dżubajra, od Ibn Abbasa: czy Twój Pan zasypia? Bójcie się Allaha. O Musa, wypytywali cię, czy Twój Pan zasypia: weź więc dwie fiolki w swoją rękę, i wstań nocą. Uczynił więc Musa: kiedy było z nocy trzecia część, przysnął i upadł na swoje dwa kolana, potem się otrząsnął:

i trzymał je, aż do końca nocy przysnął, i dwie fiolki spadły, i się stłukły. O Musa, jeśli spałbym, niebiosa i ziemia spadłyby, i zginęły jak zginęły dwie fiolki w twojej ręce. A Allah zesłał na swojego Posłańca ajat Tronu.

Ishak ibn Abi Isra'il przekazał nam: Hiszam ibn Yusuf przekazał nam: od Umajji ibn Szabla, od al-Hakama ibn Abana, od Ikrimy, od Abu Hurajry: usłyszałem Posłańca Allaha (pokój i błogosławieństwa Allaha nad nim) opowiadającego, na minbarze, o Musie: przeszło przez umysł Musy: czy Allah zasypia? Allah zesłał więc na niego anioła, który go trzykrotnie obudził, potem dał mu dwie butelki, w każdej ręce butelkę, i rozkazał mu je strzec. Zaczął więc zasypiać, i kiedy jego dwie ręce miały się złączyć, się budził, i trzymał jedną na drugiej, aż przysnął snem: jego dwie ręce więc się zderzyły. Allah przytoczył dla niego parabolę: że jeśli spałby, niebo i ziemia nie broniłyby się. A ten hadis jest gharib, marfou': bardziej prawdopodobne jest, że jest mawquf, i że jego pochodzenie jest izraelskie.

« i kiedy wzięliśmy wasze przymierze i wywyższyliśmy nad wami Tur: bierzcie to, co wam daliśmy z mocą, i pamiętajcie o tym, co zawiera, może będziecie bogobojni. Potem odwróciliście się po tym: bez łaski Allaha nad wami i Jego miłosierdzia, bylibyście przegranymi. » (al-Baqara, 63-64) « i kiedy podnieśliśmy górę nad nimi, jakby była zasłoną, i myśleli, że spadnie na nich: bierzcie to, co wam daliśmy z mocą, i pamiętajcie o tym, co zawiera, może będziecie bogobojni. » (al-Baqara, 93) Ibn Abbas powiedział: kiedy Musa przyszedł do nich z tablicami zawierającymi Torę, rozkazał im ją przyjąć i wziąć ją z mocą i stanowczością.

Rozłóż ją przed nami: jeśli jej rozkazy i jej zakazy są łatwe, ją przyjmiemy. Bierzcie ją raczej z tym, co zawiera. Odsyłali go więc kilka razy. Allah rozkazał więc aniołom podnieść górę nad ich głowami, aż była jak zasłona: to znaczy chmura nad ich głowami: jeśli jej nie przyjmiecie z tym, co zawiera, ta góra spadnie na was.

Przyjęli ją więc, i było im rozkazane pokłonu, i pokłon oddali, i zaczęli patrzeć na górę połową swoich twarzy: i to stało się praktyką dla żydów aż do dziś: mówią: żaden pokłon nie jest większy od pokłonu, w którym został od nas zdjęty kara. A powiedział Sanid ibn Dawud, od Hushajma ibn Mohammada, od Abu Bakra ibn Abdallaha: kiedy ją rozłożył, nie zostało na obliczu ziemi góra, ani drzewo, ani kamień, żeby to nie było drżące: nie ma więc na obliczu ziemi żadnego żyda, małego ani wielkiego, nad którym czyta się Torę bez tego, żeby nie drżał i nie trząsał swoją głową dla niej.

« potem odwróciliście się po tym » to znaczy: potem, po przestrzeganiu tego ogromnego przymierza i poważnym rozkazie, złamaliście swoje zobowiązania i swoje przymierza: bez łaski Allaha nad wami i Jego miłosierdzia, w dopadając was przez zesłanie ku wam i zejście Księgi na was, bylibyście przegranymi.