Home > Moslim worden > Terugkeren naar de islam
Terugkeren naar de islam na een periode van verlaten of afvalligheid: geen ceremonie, geen tribunaal, een geloofsgetuigenis met oprechtheid uitgesproken, en een verleden dat zich opnieuw uitwist.
Terugkeren naar de islam is eenvoudig: de shahada opnieuw met oprechtheid uitspreken volstaat, zonder ceremonie of tussenpersoon, en de islam wist wat hem voorafging (Sahih Muslim 121). De Profeet (vrede zij met hem) ontving zonder voorbehoud wie vertrokken waren en terugkwamen. De schaamte, de blik van de anderen en de huwelijksvragen worden geval per geval behandeld, maar de deur staat altijd open.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijdVelen die de islam verlaten hebben, uit ontgoocheling, uit verzet, uit moeheid of om te trouwen, geloven dat de terugkeer langs publieke excuses verloopt, een proces ten overstaan van een gemeenschap of een speciaal ritueel. Dat is niet zo: de terugkeer is precies even eenvoudig als het binnentreden. U gelooft opnieuw oprecht, u spreekt de shahada uit, en dat is alles.
De Profeet (vrede zij met hem) ontving bij de verovering van Mekka mannen die de islam jarenlang bestreden hadden, zonder gestelde voorwaarde, zonder vernedering, zonder tegenprestatie: de terugkeer van afvalligen werd er ontvangen als gewone intredes in de islam (sira van de Profeet).
Als die gevallen zonder formaliteit verliepen, dan die van u ook.
"De islam wist wat hem voorafging" (Sahih Muslim 121): deze hadith is opnieuw op elke terugkeer van toepassing. De daden begaan tijdens de verwijdering worden uitgewist, zoals die van vóór de eerste bekering uitgewist werden. De regel van de rechten van de personen blijft dezelfde: een schuld, een genomen goed, een verbintenis tegenover een ander wordt hersteld, maar de rechten van Allah worden door uw geloofsgetuigenis gedekt.
En niets verplicht uw periode van verwijdering te verhalen, noch aan de imam, noch aan de familie, noch aan wie dan ook.
Het werkelijke beletsel van de terugkeer is zelden doctrinair: het is de schaamte. "Wat zullen zij zeggen?", "Ik heb te veel gezondigd", "Zij zullen mij verwerpen".
Drie antwoorden: eerst, Allah ontvangt wie terugkomt met meer vreugde dan de familie haar verloren dier terugvindt, en Zijn barmhartigheid overtreft elke fout;
vervolgens is niemand verplicht zijn verwijdering aan wie dan ook te verantwoorden, en menige "terugkeer" wordt in stilte beleefd, zonder aankondiging.
ten slotte telt de gemeenschap zelf tientallen terugkeerders, en de imam ziet elk jaar zulke gevallen: uw geval zal niemand verwonderen.
Drie situaties verdienen een imam, zonder ooit uw terugkeer zelf te blokkeren: een huwelijk gesloten tijdens de verwijdering buiten de regels van de islam (de geleerden onderzoeken de situatie van het koppel met rechtvaardigheid);
een publieke afvalligheid die uw omgeving op de hoogte bracht (de discretie van de terugkeer is toegestaan, de aankondiging wordt geregeld als bij een eerste bekering); en het psychologische gewicht van het verlaten (een welwillende begeleiding helpt meer dan de verwijten). In alle gevallen spreek eerst uw shahada uit: de pagina de shahada stap voor stap is het juiste vertrekpunt, en de volledige gids neemt de weg vanaf het begin weer op.
Ja: zoals bij een eerste bekering volstaan het oprechte geloof en de uitspraak. De imam en het certificaat zijn praktische opties, nooit voorwaarden.
Ja: het beginsel is hetzelfde als bij de eerste bekering, de islam wist wat hem voorafging (Sahih Muslim 121). Alleen de rechten van de personen (schulden, goederen) blijven te herstellen.
Nee. Er bestaat geen enkele verplichting te vertellen wat Allah bedekt heeft: uw terugkeer is een nieuw begin, en u alleen beslist wat u erover zegt en tegen wie.