Διαβάστε το Ρουκού 466 του Κορανίου

ٱلرَّحْمَـٰنُ ﴿١﴾

O Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας).

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿٢﴾

Έχει διδάξει (σε ​​σας, ω, άνθρωποι) το Κορ’άν (με το έλεός Του).

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ ﴿٣﴾

Έπλασε τον άνθρωπο,

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿٤﴾

τον δίδαξε πως να μιλήσει (και την κατανόηση και πως να διαχωρίζει το επιτρεπτό από το απαγορευμένο).

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿٥﴾

Ο ήλιος και το φεγγάρι τρέχουν με τέλειο υπολογισμό σε ακριβείς πορείες.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿٦﴾

Τα αστέρια (-ή τα αναρριχώμενα φυτά-) και τα δέντρα, πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (ενώπιον του Αλλάχ). [Δηλ. οι σκιές των δέντρων και των βουνών κλπ. κλίνουν δεξιά και αριστερά σε Σιτζούντ στάση με κάθε ταπείνωση].

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿٧﴾

Ανύψωσε τον ουρανό (ως στέγη πάνω από τη γη) και διέταξε τη δικαιοσύνη (στη γη),

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿٨﴾

ώστε να μην παραβιάζετε τα όρια της δικαιοσύνης (και της ζύγισης).

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿٩﴾

Ζυγίστε με δικαιοσύνη (όταν πουλάτε κάτι) και μη μειώνετε τίποτα από τη ζύγιση.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿١٠﴾

Τη γη την προετοίμασε για (να εγκατασταθούν) τα δημιουργήματά (Του).

فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿١١﴾

Στην οποία (γη) υπάρχουν φρούτα, και χουρμαδιές που έχουν θήκες (από τις οποίες προέρχονται οι χουρμάδες).

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿١٢﴾

και (υπάρχουν) σιτηρά που έχουν φλοιό (που είναι ως αγαθά για σας και για τα βοοειδή σας) και (υπάρχουν) αρωματικά φυτά.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾

Ποια, λοιπόν, από τις χάρες του Κυρίου σας θα διαψεύσετε;

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِن صَلْصَـٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿١٤﴾

Δημιούργησε τον άνθρωπο (τον Αδάμ) από ξηρό πηλό που είναι σαν τα κεραμικά.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿١٥﴾

Και δημιούργησε το Τζινν από φλόγα φωτιάς.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٦﴾

Ποια, λοιπόν, από τις χάρες του Κυρίου σας θα διαψεύσετε;

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿١٧﴾

Είναι ο Κύριος των δύο ανατολών (του χειμώνα και του καλοκαιριού) και ο Κύριος των δύο δύσεων (του χειμώνα και του καλοκαιριού).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٨﴾

Ποια, λοιπόν, από τις χάρες του Κυρίου σας θα διαψεύσετε;

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿١٩﴾

Ελευθέρωσε τα δύο νερά (είτε του ποταμού και της θάλασσας, είτε των δύο ποταμών, είτε των δύο θαλασσών), ώστε να συναντηθούν.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿٢٠﴾

Μεταξύ τους υπάρχει ένα φράγμα, ώστε να μην παραβιάσει το ένα το άλλο. [Και έτσι το νερό του ποταμού ή της θάλασσας, όταν εισχωρεί σε μία άλλη θάλασσα, δεν αλλάζει την αλμυρότατα και τις περιγραφές αυτής στην οποία εισχωρεί, αλλά αποκτά τις περιγραφές της].

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾

Ποια, λοιπόν, από τις χάρες του Κυρίου σας θα διαψεύσετε;

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿٢٢﴾

Απ' αυτά (τα νερά) βγαίνουν τα μαργαριτάρια και τα κοράλλια [-ή τα μεγάλα και τα μικρά μαργαριτάρια-].

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٣﴾

Ποια, λοιπόν, από τις χάρες του Κυρίου σας θα διαψεύσετε;

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَـٰمِ ﴿٢٤﴾

Σε Αυτόν ανήκουν τα πλοία με τα υψωμένα πανιά στη θάλασσα σαν τα βουνά.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٥﴾

Ποια, λοιπόν, από τις χάρες του Κυρίου σας θα διαψεύσετε;