Home > Religies en overtuigingen > Het atheïsme gezien door de islam > Wie heeft God geschapen?
Waarom de vraag "wie heeft God geschapen?" zelftegensprekend is: de onmogelijke oneindige regressie, de Eeuwige zonder oorzaak (Koran 57:3), en de echte vraag die achter het bezwaar schuilgaat.
De vraag "wie heeft God geschapen?" veronderstelt dat alles een oorzaak moet hebben. Maar het argument van de gelovige heeft dat nooit gezegd: het zegt dat alles wat begint een oorzaak heeft. Allah is per definitie niet begonnen: "Hij is de eerste en de laatste" (Koran 57:3).
Vragen wie de Eeuwige heeft geschapen komt neer op vragen wie heeft geschapen die niet geschapen hoeft te worden: de vraag lost zichzelf op, en het atheïstische alternatief (een begin zonder oorzaak of een oneindige regressie) spreekt de rede tegen die het zelf opeist.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijd"Als alles een oorzaak heeft, wie heeft dan God geschapen?" Het bezwaar lijkt onweerlegbaar, en het is effectief het meest populaire van de atheïstische bezwaren. Het rust op een misleidende toeschrijving: het schrijft de gelovige een stelling toe die hij niet aanhoudt. De gelovige zegt niet "alles heeft een oorzaak".
hij zegt "alles wat begint heeft een oorzaak". Het verschil is de hele discussie: een eeuwig wezen, zonder begin, hoeft niet toe te treden tot de keten van oorzaken, want er is niets vóór hem te verklaren.
Neem de vraag ernstig en duw ze door: als God een schepper nodig had, zou zijn schepper er ook één nodig hebben, en zo verder tot in het oneindige. Maar een oneindige regressie van oorzaken, zonder eerste term, voltooit nooit iets: een oneindige rij dominostenen, zonder eerste steen, doet geen enkele steen vallen. Er is dus een wezen nodig wiens bestaan geen vraag is maar een gegeven: zonder begin, zonder oorzaak, "Hij is de eerste en de laatste" (Koran 57:3), hij die "Hij heeft niet verwerkt, noch is Hij verwekt." (Koran 112:3).
Vragen "wie heeft de eeuwige geschapen" komt neer op vragen "wie heeft geschapen die niet geschapen hoeft te worden": de vraag lost zichzelf op.
En het atheïstische alternatief is niet comfortabeler: een universum uit het niets gekomen zonder oorzaak, of een reeds doorlopen oneindige regressie, zijn onmogelijkheden die de rede nergens anders aanvaardt. De pagina het bestaan van God: de bewijzen van de islam ontwikkelt het argument van het begin.
Vaak maskeert het bezwaar een diepere en persoonlijkere vraag: "wie heeft dit alles geschapen, en waarom ik?" Het is precies de vraag die de Koran stelt: "Of zijn zij door niets geschapen, of zijn zij zelf de scheppers? Of hebben zij de hemelen en de aarde geschapen?" (Koran 52:35-36). De vraag is geen filosofisch raadseltje: zij betreft u, uw oorsprong, uw einde, uw verantwoordelijkheid.
Allah verbergt Zijn antwoord niet: één boodschap, één Schepper, één weg.
Een laatste, beslissend detail: wie vraagt "wie heeft God geschapen?" veronderstelt dat niets kan bestaan zonder uitwendige oorzaak, dus het universum evenmin. Goed gezien: het is precies de islamitische positie.
Het universum, dat begonnen is, heeft een oorzaak;
de Eeuwige, die niet begonnen is, is die oorzaak.
Het bezwaar, eerlijk doorgeduwd, brengt dus terug naar het antwoord. Als het u overtuigt, staat de deur open: het dossier moslim worden antwoordt op alle praktische vragen die volgen.
Het is geen voorrecht, het is de definitie van wat eeuwig is: alleen wat begint heeft een oorzaak nodig. Een eeuwig wezen, zonder begin, valt buiten de keten van oorzaken. De eerste oorzaak moet eerste zijn, anders zou er nooit iets bestaan: een reeds voltooide oneindige rij oorzaken is een logische onmogelijkheid.
Nee: de vraag lost op in één zin (de eeuwige heeft geen schepper nodig, Koran 57:3), en zij maskeert vaak een echte vraag, persoonlijker: wie heeft mij geschapen, en waarom? Het is die vraag die de Koran rechtstreeks stelt (Koran 52:35).