Διαβάστε τη Σελίδα 595 του Κορανίου

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα τον ήλιο και τη λαμπρότητά του!

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

Και μα το φεγγάρι καθώς ακολουθεί αυτόν (τον ήλιο)!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

Και μα την ημέρα καθώς εμφανίζει τη λαμπρότητα του (ήλιου)!

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

Και μα τη νύχτα όταν τον καλύπτει (τον ήλιο, σκεπάζοντας με το σκοτάδι της ένα μέρος της Γης από τις ακτίνες του ήλιου)!

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

Και μα τον ουρανό και Αυτόν που τον οικοδόμησε!

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

Και μα τη Γη και Αυτόν που την έστρωσε!

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

Και μα την ψυχή (δηλ. τον άνθρωπο) και Αυτόν που την έπλασε και την τελειοποίησε σε αναλογίες!

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

Και ενέπνευσε σ' αυτήν τι είναι ασέβεια γι' αυτήν, και τι είναι ευσέβεια γι' αυτήν (ώστε να ξεχωρίζει τον κακό δρόμο από τον καλό δρόμο).

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

Ότι πράγματι, πετυχημένος είναι αυτός που την εξαγνίζει (την ψυχή του, μέσω του καλού),

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

Και αποτυχημένος είναι αυτός που την χαμηλώνει (την ψυχή του) κρύβοντάς την (ανάμεσα στις αμαρτίες).

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

Οι Θαμούντ διέψευσαν (τον Προφήτη τους, τον Σάλιχ) μέσω της παραβίασης των ορίων τους (και της αδικίας, παρακοής και αλαζονείας τους),

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

Όταν ο πιο άθλιος απ' αυτούς έσπευσε (για να σκοτώσει την καμήλα, που ο Αλλάχ την έκανε ως θαύμα γι’ αυτούς, αφού ζήτησαν από τον Προφήτη Σάλιχ απόδειξη ότι είναι Προφήτης. Έτσι, ο Αλλάχ όρισε για την καμήλα μια μέρα να πιει, ενώ εκείνοι όχι, και την άλλη μέρα να πιουν ενώ εκείνη όχι, και γι' αυτό ήθελαν να τη σκοτώσουν).

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿١٣﴾

Μα ο Απεσταλμένος του Αλλάχ (ο Σάλιχ) τούς είπε: «(Προσέξτε, μην σκοτώσετε) την καμήλα του Αλλάχ, και (ούτε να την αποτρέψετε από) το μερίδιό της στο νερό (την ημέρα της).»

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

Αλλά αυτοί τον διέψευσαν και τη σκότωσαν. Έτσι, εξαιτίας της αμαρτίας τους, ο Κύριός τους οργίστηκε μαζί τους και έφερε την καταστροφή πάνω σ' όλους τους.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿١٥﴾

Και δεν φοβάται (ο Αλλάχ) τη συνέπεια αυτού που έκανε (δηλ. δεν μπορούν να βλάψουν τον Αλλάχ σε τίποτε).

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα τη νύχτα καθώς καλύπτει (με το σκοτάδι της, ένα μέρος της Γης)!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿٢﴾

Και μα την ημέρα καθώς εμφανίζεται (με το φως της)!

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣﴾

Και μα Εκείνον που δημιούργησε το αρσενικό και το θηλυκό!

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾

Ότι πράγματι, οι πράξεις σας διαφέρουν (κάποιοι από σας πράττουν καλές πράξεις για να λάβουν την αμοιβή του Αλλάχ, ενώ άλλοι διαπράττουν το κακό, που είναι ένας λόγος για να εισέλθουν στη Φωτιά).

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾

Μα, όσον αφορά αυτόν που δίνει (από τον πλούτο του σε φιλανθρωπία) και φυλάσσεται από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις Εντολές Του),

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٦﴾

Και πιστεύει στην Αλ-Χούσνα (ότι ο Αλλάχ θα τον αποζημιώσει για ό,τι ξόδεψε σε φιλανθρωπία, και ότι θα τον ανταμείψει για τα καλά έργα του),

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾

Θα του διευκολύνουμε να φτάσει στο εύκολο μονοπάτι (του καλού).

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾

Αλλά, όσον αφορά εκείνον που είναι φιλάργυρος και αδιαφορεί για την ανταμοιβή του Αλλάχ,

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٩﴾

Και διέψευδε την Αλ-Χούσνα (ότι ο Αλλάχ θα τον αποζημιώσει για ό,τι ξόδεψε σε φιλανθρωπία, και ότι θα τον ανταμείψει για τα καλά έργα του),

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾

Θα του διευκολύνουμε να φτάσει στο δύσκολο μονοπάτι (του κακού και κάθε δυσκολίας, και έτσι να πέσει πάνω του η τιμωρία του Αλλάχ).

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾

Και δεν θα τον ωφελήσουν τα πλούτη του όταν θα πέσει (στην Κόλαση).

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾

Στ’ αλήθεια, Εμείς είμαστε που καθοδηγούμε.

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾

Και σ' Εμάς ανήκουν η τελευταία (δηλ. η Μέλλουσα Ζωή) και η πρώτη (δηλ. η εγκόσμια ζωή).

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾

Γι’ αυτό σας προειδοποίησα για μια πυρακτωμένη Φωτιά,