Home > Religies en overtuigingen > Het christendom gezien vanuit de islam > Jezus of Mohammed
De vraag veronderstelt een keuze tussen twee rivalen. De islam antwoordt: er is geen keuze, er is een continuiteit. Isa en Muhammad (vrede zij met hen) zijn twee broers van dezelfde profetische keten, dragers van een zelfde bericht: God alleen aanbidden.
Niet de een of de ander: de twee, in eenzelfde continuiteit.
De Koran gebiedt in alle boodschappers te geloven, "Wij maken geen onderscheid tussen hen" (Koran 2:136), en de religie die zij dragen is één en dezelfde: God alleen aanbidden (Koran 42:13).
Isa (vrede zij met hem) heeft Muhammad (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) aangekondigd (Koran 61:6), Muhammad eert Isa, in hem geloven maakt deel uit van het geloof van de moslim (al-Boechari 3435), en de Profeet (vrede zij met hem) zei over de profeten dat zij "broeders zijn wiens moeders verschillen, maar wiens religie één is" (overgeleverd door al-Boechari en Muslim).
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 4 min leestijdDe vraag "Jezus of Mohammed?" stelt zich zoals men een team kiest: men moet de goede nemen en de andere laten. De islam verwerpt de vraag zelf. De Koran gebiedt in God en in alle boodschappers te geloven, "Wij maken geen onderscheid tussen hen" (Koran 2:136): Noach, Abraham (vrede zij met hem), Mozes (vrede zij met hem), Isa (vrede zij met hem), Muhammad (vrede zij met hem), één keten, één roep.
En de Koran preciseert dat de religie één is van het begin tot het einde van de geschiedenis: "Hij heeft voor jullie een (wetgevende) godsdienst voorgeschreven zoals Hij het (allereerst aan) Noeh heeft opgelegd, en net zoals Wij die aan jou (Mohammed) geopenbaard hebben. En zoals Wij dit aan Ibrahiem, Moesa en Isa hebben opgelegd, Namelijk om het geloof na te leven en zonder onderlinge verdeeldheid. Onverdraagzaam voor de afgodenaanbidders is datgene waartoe jij (O Mohammed) oproept. Allah koos voor zichzelf wie hij wil en leidt tot zichzelf wie zich tot Hem in berouw en gehoorzaamheid keert" (Koran 42:13).
Isa en Muhammad zijn geen twee kampen: zij zijn twee schakels van één overlevering, twee broers van hetzelfde huis. De Profeet (vrede zij met hem) heeft het gezegd in een beroemd geworden formule: "De profeten zijn broeders wiens moeders verschillen, maar wiens religie één is" (overgeleverd door al-Boechari en Muslim).
De continuiteit is geen vrome gedachte: zij staat geschreven in de teksten aan beide kanten. Isa heeft volgens de Koran hem aangekondigd die na hem zou komen: "geef het goede nieuws van een boodschapper na mij, wiens naam Ahmad zal zijn" (Koran 61:6). Muhammad heeft van zijn kant het gebod ontvangen Isa lief te hebben en in hem te geloven: niemand is moslim zonder te getuigen dat Isa "de dienaar van God en Zijn boodschapper" is (al-Boechari 3435), en tijdens de nachtelijke reis hebben de twee mannen elkaar ontmoet, broeders tegenover elkaar (overgeleverd door al-Boechari).
De moslim die de shahada uitspreekt, eert Isa elke dag, aangezien hij uitdrukkelijk zijn profetie aanvaardt; en hij verwacht zijn terugkeer, aangezien zijn levende verheffing (Koran 4:158) zijn afdaling van het einde der tijden aankondigt.
Muhammad volgen is letterlijk het pad volgen waarlangs Isa terugkomt.
Verschillen bestaan, en het zijn complementariteiten, geen rivaliteiten. De zending: Isa werd gezonden tot de zonen van Israël (Koran 3:49), Muhammad tot de hele mensheid (Koran 34:28).
De wet: Isa bevestigde de Thora en ontving het Evangelie (Koran 5:46);
Muhammad ontving de definitieve wet die alle aspecten van het leven dekt.
De slotrol: Isa komt terug, en zijn terugkeer zelf gebeurt in de continuiteit, aangezien hij zal neerdalen om de wet van Muhammad te volgen, te bidden achter een islamitische gemeenschap en te leven als een dienaar van God (overgeleverd door al-Boechari en Muslim): zelfs in de laatste akte van de geschiedenis eert de jongere broer het zegel, en eert het zegel de broer. Niets van dit alles maakt de een een rivaal van de ander: het is één verhaal, geschreven met één goddelijke hand, waarvan de twee mannen verschillende hoofdstukken dragen.
Voor de moslim is de vraag al opgelost: hij houdt van de twee, gelooft in de twee, volgt de twee, in de orde van de continuiteit: hij volgt Muhammad die Isa bevestigde, en hij volgt Isa in wat hij werkelijk onderwees, de aanbidding van God alleen (Koran 3:51). Isa vergoddelijken is niet te veel van hem houden: het is hem miskennen, hij die op de Dag des Oordeels zal zeggen dat hij nooit de aanbidding van iets anders dan Allah geboden heeft (Koran 5:116-117). Hem werkelijk eren is hem volgen waarheen hij wil leiden: naar God alleen.
En voor de christelijke lezer die zich afvraagt of hij moet kiezen: de Koran stelt een gemeenschappelijk woord voor eerder dan een duel, "dat wij geen ander aanbidden dan Allah en dat wij Hem geen deelgenoten toekennen" (Koran 3:64).
De continuiteit begint precies daar. Om dieper te graven: de pagina Jezus in de islam, de pagina Muhammad aangekondigd in de Bijbel, en het silo moslim worden om de stap te zetten.
De islam stelt geen rangschikking op om te eren en te betwisten: elke profeet is groot door zijn zending, en de moslim houdt van hen allen zonder onderscheid (Koran 2:136). Muhammad (vrede zij met hem) is de laatste en het zegel, Isa (vrede zij met hem) is onder allen geëerd en komt terug aan het einde der tijden: de twee titels bestaan naast elkaar zonder rivaliteit.
Ja: Isa (vrede zij met hem) volgen is voor een moslim hem volgen in wat hij werkelijk onderwees, de aanbidding van God alleen (Koran 3:51). Hem vergoddelijken zou hem verraden; hem liefhebben als dienaar en boodschapper van God is hem eren.
Omdat elk eerder bericht bestemd was voor een volk en een tijd, en teksten vervalst werden (Koran 2:79). Het laatste bericht dan is universeel en bewaard: het bevestigt de vorige en oordeelt ze (Koran 5:48), als een laatste testament dat alle erfgoederen beschermt.