Strona główna > Religie i wyznania > Chrześcijaństwo oczami islamu > Czy Jezus jest Bogiem?
Pytanie, które dzieli islam i chrześcijaństwo, zbadane z tekstami obu tradycji: stanowisko chrześcijańskie, stanowisko islamskie oraz wersety obu stron.
Według islamu: nie. Jezus (Issa (pokój z nim)) jest prorokiem i posłańcem Boga, cudownie narodzonym z Marii, otoczonym czcią, wyniesionym do Boga, ale człowiekiem, który je, modli się i jest posłuszny (Koran 5:75, 43:59). Ewangelie przedstawiają go również jako odmiennego od Boga: "Ojciec większy jest ode Mnie" (Jana 14:28), "nie moja wola, ale Twoja niech się stanie" (Mateusza 26:39).
Bóstwo Jezusa to centralna różnica między dwiema religiami;
oto badanie z tekstami każdej z nich.
Spis treści:
Zaktualizowano 18 października 2026 o 13h28
📖 5 min czytaniaChrześcijanie wierzą, że Jezus jest Bogiem wcielonym: "prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem" według definicji soboru w Chalcedonie, podjętej przez Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK, par. 464). Bóg stał się człowiekiem, by zbawić ludzi z ich grzechów przez swoją śmierć i zmartwychwstanie. Ten dogmat nie jest przedstawiany jako późny wymysł, lecz jako pełny sens Pism, artykułowany na soborach IV i V wieku.
To stanowisko jest tu uczciwie przypomniane: nie jest to człowiek ze słomy.
Doktryna zjednoczenia została zresztą sformułowana z precyzją w tradycji chrześcijańskiej, a Ibn al-Kajjim ją omawia w al-I'lam (rozdział o zjednoczeniu i wcieleniu): pewne chrześcijańskie lektury czynią z trzech hipostaz imiona działań jednej i tej samej istoty, stworzenie przypisane Ojcu (Moc), napominanie Synowi (Słowo), życie Duchowi Świętemu (Wola), a tylko Słowo zjednoczyło się z ciałem Chrystusa, według Ewangelii: "Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas" (Jana 1:14).
Jego odpowiedź mieści się w jednym pytaniu z logiki: jeśli te trzy są jedną i tą samą niepodzielną istotą, dlaczego zjednoczenie dokonało się wyłącznie na Synie, a nie na Ojcu i Duchu? Zjednoczyć to, co niepodzielne, częściowo, a nie w całości, przeczy samej doktrynie (Ibn al-Kajjim, al-I'lam, rozdział o zjednoczeniu i wcieleniu).
Koran uczy, że Jezus jest sługą i posłańcem Boga: "On jest tylko sługą, którego obdarzyliśmy dobrocią i którego uczyniliśmy przykładem dla synów Izraela." (Koran 43:59).
Zaprzecza on ubóstwieniu Mesjasza (Koran 5:72) i daje proste kryterium człowieczeństwa: "Mesjasz, syn Marii, jest tylko posłańcem, tak jak już przed nim byli posłańcy, a jego Matka była kobietą świętą. Oni oboje przyjmowali pożywienie." (Koran 5:75): kto je, jest zależny, a Stwórca od niczego nie zależy. Dla islamu sama wiara Jezusa to monoteizm: on wzywa do czci samego Boga (Koran 3:51), a wiara w niego jako sługę i posłańca jest filarem wiary muzułmańskiej (al-Buchari 3435).
Ibn Tajmijja poświęca swoje wielkie dzieło porównawcze, al-Dżawab as-sahih li-man baddala din al-Masih, temu sporowi, a jego odpowiedź na werset 4:171 zasługuje na przytoczenie: chrześcijanie twierdzą, że werset potwierdza zjednoczenie bóstwa i człowieczeństwa w Chrystusie; on odpowiada, że werset mówi odwrotnie, o "człowieku takim jak my", nosicielu słowa Boga i ducha pochodzącego od Niego, "daleko od tego, by słowo Boga, które stwarza, było podobne do nas, stworzeń" (Ibn Tajmijja, al-Dżawab as-sahih, rozdział o słowie i duchu).
Jest ich licznie i pochodzą z tego samego Nowego Testamentu: "Ojciec większy jest ode Mnie" (Jana 14:28); "nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec" (Marka 13:32); "Czemu Mnie nazywasz dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg" (Mateusza 19:17).
"wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mojego i Boga waszego" (Jana 20:17); "aby znali Ciebie jako jedynego prawdziwego Boga oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa" (Jana 17:3); "nie moja wola, ale Twoja niech się stanie" (Mateusza 26:39).
Nawet Paweł pisze: "jedyny pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus" (1 Tymoteusza 2:5), a Piotr przedstawia Jezusa jako "człowieka upoważnionego przez Boga wśród was przez czyny mocne" (Dziejów Apostolskich 2:22).
Dla islamu ta linia tekstów zgadza się z monoteizmem: Jezus czcił swojego Pana i nigdy nie żądał, by czczono jego osobę.
Ponieważ wszystko inne z tego wynika: jeśli Jezus jest posłańcem, jego przesłanie to tawhid i nikt nie potrzebuje boskiego pośrednika, by być przebaczonym; jeśli się z niego czyni Boga, Trójca, krzyż i cześć oddawana jego osobie następują. Islam rozstrzyga przez Koran, który muzułmanie uważają za słowo Boga potwierdzające i strzegące wcześniejszych przesłań (Koran 5:48): werdykt koraniczny brzmi, że "Mesjasz, syn Marii, jest tylko posłańcem, tak jak już przed nim byli posłańcy" ten, którego niektórzy ubóstwili, a prowadzenie wraca do samego Boga.
Chrześcijanie zaś rozstrzygają przez lekturę swoich Kościołów.
Różnica jest doktrynalna i rzeczywista; szacunek natomiast nie podlega kwestii (Koran 5:82, 29:46).
Tak, i to jest obowiązkiem wiary: nikt nie jest muzułmaninem bez złożenia świadectwa, że Jezus jest sługą Boga i Jego posłańcem (al-Buchari 3435). Koran nazywa go Mesjaszem, Słowem Boga, otoczonym czcią w tym świecie i w przyszłym (Koran 3:45).
Nie. Tytuł "Jego Słowem, które złożył Marii" (Koran 4:171) oznacza jego cudowne stworzenie: Bóg stworzył go przez swoje słowo, bez ojca. Słowo króla nie czyni go królem: Koran używa tego tytułu, jednocześnie stwierdzając, że Jezus przyjmował pożywienie i był sługą (Koran 5:75).
Żadne zdanie tego typu nie figuruje w Ewangeliach. Koran każe Jezusowi (pokój z nim) mówić: "Zaprawdę, Bóg jest moim i waszym Panem! Przeto czcijcie Go! To jest droga prosta!" (Koran 3:51), a Ewangelie pokazują go modlącego się i posłusznego Bogu (Mateusza 26:39).