İslam kılıçla yayıldı

"Kılıç ayetleri" (9:5, 9:29, 8:12), savaş zamanında bozulan anlaşmalara ve kesin saldırılara aittir. 9:5 ayeti, pactlarını bozan ve Müslümanlarla savaşan putperest kabilelere yöneliktir, dört aylık süre ve sığınan herkesi koruma emriyle (9:6); 9:29, genç devleti tehdit eden iki imparatorluğa aittir.

8:12, Bedir'de savaşçılara verilen bir güvenceyi anlatır. Hiçbiri Müslüman olmayanlara karşı genel kural değildir ve Kur'an'ın genel kuralı 2:190'dır: "aşırı gitmeyin".

9:5 ayeti: bozulan bir pact, dört aylık süre, bir sıgınma kapısı

Ayet kendi bağlamıyla açılır: "Allah'tan ve Peygamberinden, kendileriyle andlaşma yaptığınız müşriklere ihtardır" (Kuran 9:1): bazı putperest grupların dürüst, korunan bir anlaşması vardı; diğerleri bozmuş ve düşmanı desteklemişti. Dört kutsal ayın süresi verilir, sonra savaş ayeti, sonra hemen ters emir: "Puta tapanlardan biri sana sığınırsa, onu güvene al; ta ki Allah'ın sözünü dinlesin. Sonra onu güven içinde olacağı yere ulaştır." (Kuran 9:6).

Müslüman olmayanların genel katline çağıran, aynı nefeste yalnız kalmış müşriğin silahlı korunmasını emreden bir metin: bağlam genelleştirici okumayı yasaklar ve bu tartışmaya özgü olan şey onu yok saymaktır.

9:29 ayeti: genc devleti tehdit eden iki imparatorluk

"Kitap verilenlerden, Allah'a, ahiret gününe inanmayan ... boyunlarını büküp kendi elleriyle cizye verene kadar savaşın" (Kuran 9:29): belgelenmiş tarihsel bağlam, orduları Arabistan'a ilerleyen Bizans İmparatorluğuna karşı seferdir (Tabuk).

Ayet, İslam devletine savaşan kitap ehli devletlerini hedefler ve cizye ile sonuçlanır: silah hizmetinden muafiyet vergisi, yetenekli erkekler tarafından, devletin koruması karşılığında: sistemi cizye ve zimmi sayfası ayrıntısıyla inceler, "imha" okumasını geçersiz kılan muafiyetlerle (kadınlar, çocuklar, yaşlılar, rahipler, yoksullar).

8:12 ayeti: savas guvencesi, doktrin degil

"Ben sizinleyim, inananları destekleyin" diye vahyetti. "Ben inkar edenlerin kalblerine korku salacağım" (Kuran 8:12): bağlam, Bedir savaşıdır (2. yıl), 300 Müslüman, sürülen topluluğu ezmeye gelen bin kişilik bir orduyla karşılaşır.

Anlatılan "korku", orduya yönelik doğaüstü caydırıcılıktır: aynı ayet ordunun güçlerini vurarak devam eder ve affetmeyle biter (8:52, geçmiş kavimler hakkında). Sivil yaşam kuralı bir savaşın ateşi içinde yazılmaz: genel birliktelik kuralını Kur'an'ın kendisi sabitler ve 2:190'da verilir: savaşanlarla savaşmak, asla sınır aşmadan.

Genel kural, savas bittiginde kalan

Savaş ayetleri kendi metinleriyle sınırlandırılmıştır;

genel ayetler kalır: "Allah, din uğrunda sizinle savaşmayan, sizi yurdunuzdan çıkarmayan kimselere iyilik yapmanızı ve onlara karşı adil davranmanızı yasak kılmaz" (Kuran 60:8), "Dinde zorlama yoktur" (Kuran 2:256), ""Sizin dininiz size, benim dinim banadır."" (Kuran 109:6). Yorum sırası Kur'an'ın kendisiyle verilir: bağlamsal ayetler genel kuralın altında okunur, asla tersi: ve bu dossier her suçlamaya tam olarak bunu uygular, bir bir.