Ana sayfa > Reddiyeler ve islama yöneltilen suçlamalara cevaplar > Kuran Talmud'u ve apokrifleri kopyalıyor mu?
Paylaşılan anlatılar vardır: Kuran onları peygamberi süreklilik olarak üstlenir, önceki sürümlerin ayrıştığı yerlerde onları düzeltir ve "intihal" teorisi ne düzeltmeleri ne de Kuran'ın anlatmayı reddettiği şeyi açıklar.
Hayır: Kuran önceki yazılarla sürekliliği alenen üstlenir: "Senin için söylenenler, senden önceki peygamberler için de söylenmişti" (Kuran 41:43) ve "Kuran uydurulabilen bir söz değildir. Fakat kendinden önceki Kitapları tasdik eden" (Kuran 12:111) der. Paylaşılan anlatılar vardır, önceki sürümlerin ayrıştığı yerlerde düzeltilmiştir (Adem'in günahı elde edilen bağışlanmaya dönüşür, Davud'un suçu Kuran'da yoktur) ve kopya teorisi ne düzeltmeleri ne de Kuran'ın almayı reddettiği metni açıklar.
İçindekiler:
18 Ekim 2026 tarihinde 13h28 saatinde güncellendi
📖 2 dk okumaKuran önceki yazılarla akrabalığını gizlemez: onu ilan eder. "Senin için söylenenler, senden önceki peygamberler için de söylenmişti" (Kuran 41:43) ve peygamberlerin kıssaları hakkında: "Kuran uydurulabilen bir söz değildir. Fakat kendinden önceki Kitapları tasdik eden, inanan millete her şeyi açıklayan" (Kuran 12:111) der.
Gizlenen bir intihal özgünlük ilan eder; Musa ve İsa ile sürekliliği savunan bir peygamber tek bir vahyedilmiş tarihin sürekliliğini ilan eder: bu, metnin bizzat aksiyomudur, metnin içinde beyan edilmiştir.
Kopya teorisi dizgesel ayrılıklarda çöker: Talmud ve Hıristiyan ilahiyatı Adem'i kalıtsal bir düşüşle yükümlü kılar, Kuran hata eden, tevbe eden ve bağışlanma elde eden bir Adem anlatır: "Her ikisi, "Rabbimiz! Kendimize yazık ettik; bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen biz kaybedenlerden oluruz" dediler." (Kuran 7:23), ardından kabul: "Rabb'i de bunun üzerine tevbesini kabul etti" (Kuran 2:37).
Bibliyalık anlatılarda ağır bir suç taşıyan Davud, Kuran'da yargılanan bir sapmadan bağışlanmış bir peygamberdir, Uri'nin öldürülmesi yoktur. Kopya ettiği metnin teolojisini, katı bir tevhid yönünde her ayrılıkta düzelten bir kopyalayıcı, bir müelliftir, ödünç alan değil.
Klasik tefsirciler yorumlarında Yahudi ve Hıristiyan kökenli anlatılar aktardı ve gelenek onlar için adlandırılmış bir kategori geliştirdi: israiliyat, üçlü kurala tabidir: vahiy tarafından teyit edilen tutulur; karşı gelen reddedilir; nötr olan güvence taşımadan aktarılır.
Bu, kendi kültürel mirasının bilincinde bir ilmin davranışıdır: insan sohbetinden aldığını adlandırır ve vahyinden tuttuğunu ayırır. Kuran kendisi belgesel sürekliliği teyit eder: "O, daha öncekilerin kitabında da zikredilmiştir." (Kuran 26:196). Kuran İncil'den kopyalandı mı? sayfası intihalin genel dosyasını işler.
Üstlenilen peygamberi süreklilikle: Kuran kendisini, önceki peygamberlere anlatılan aynı tarihin vahyi olarak sunar ve bunu bizzat beyan eder (Kuran 41:43). Eski kavimlerin anlatıları sözlü olarak dolaşımdaydı; Kuran onları doğru olduklarında alır, çarpıtıldıklarında düzeltir ve katkı sunmadıklarında anlatmaz: yöntem bir kopyalayıcının değil, bir düzelticinin yöntemidir.
En çok alıntılanan paralellikler (çamurdan kuş, konuşan beşik) Kuran'ın tarihlendirip dönüştürdüğü anlatılardan gelir: Kuran anlatının özünü korur, teolojisini değiştirir (İsa, Allah'ın izniyle yaratan biri olarak, çocuk tanrı olarak değil) ve apokriflerin İsa inancını asla almaz. Kopya ettiğini iddia ettiği şeyi dizgesel biçimde düzelten bir intihal intihal değildir: üstlenilmiş bir yeniden yazımdır.
Çünkü Yahudi ve Hıristiyan kökenli mühtediler anlatılar getiriyordu (israiliyat) ve tefsir âlimleri onları ayıklamak için bir yöntem geliştirdi: Kuran veya Sünnet tarafından teyit edilen tutulur, onlara aykırı olan reddedilir, kalanı güvence taşımayan bir anlatı olarak aktarılır. Bu, 12 asırdır belgelenen bir yöntem birikiminin işidir: gelenek, kendi vahyini kendi kültürel mirasından ayırt etmeyi her zaman bilmiştir.