Ana sayfa > Reddiyeler ve islama yöneltilen suçlamalara cevaplar > İslam kıyametin yakın olduğunu öngörüyor mu?
Kıyamet saatinin bilgisinin Allah'a saklanması, alametler ve onların ölçülü okunması, tarih ilan edenlerin kınanması ve dikilecek fidanın ahlakı.
İslam sonun var olduğunu öğretir ama tarihini yalnız Allah'a ait kılar: "Onu ancak Rabbim bilir, onun vaktini, O'ndan başka belirtecek yoktur." (Kuran 7:187). Peygamber (ona salat ve selam olsun) hiçbir tarih vermedi ve tam tersi bir ahlak öğretti: "Kıyamet saati kopmuşken elinizde bir fidan varsa, gücünüz yetiyorsa onu dikin" (Ahmet'ten). Dünyanın sonunu belli bir yıl için ilan etmek metni kelimesi kelimesine çürütür.
İçindekiler:
18 Ekim 2026 tarihinde 13h28 saatinde güncellendi
📖 2 dk okumaKuran soruyu kilitler: "Sana, kıyamet saatinin ne zaman gelip çatacağını soruyorlar, de ki: "Onu ancak Rabbim bilir, onun vaktini, O'ndan başka belirtecek yoktur." (Kuran 7:187). Peygamber (ona salat ve selam olsun) bin kez soruldu ve daima bu çerçevede cevap verdi: alametleri tasvir etti, tarihi asla. Sayılı her kehanet, dün de bugün de bu ayete çarpar: sonu 2030 için ilan eden, vahyden daha çok şey bilir ki bu, kınamasına yeten bir çelişkidir.
Eskatolojik külliyat, küçük alametleri (ahlaki, toplumsal) ve büyükleri (Deccal, İsa'nın dönüşü, güneşin batıdan doğması) tasvir eder, zaman ölçeği olmadan. Müslümanların her nesli, 8. yüzyıldan beri, kendi dönemini onlarda tanımıştır: ahlaki alametler döngüselidir ve tarihlendirilebilir olaylar yoktur. Doktrinin dersi sürekli uyanıklıktır, alarmcılık değil: İsa yeniden gelir mi? sayfası en iyi belgelenmiş büyük alameti işler.
Sona duyulan saplantıya peygamberi cevap bir tarım hareketidir: "Kıyamet saati kopmuşken elinizde bir fidan varsa, gücünüz yetiyorsa onu dikin" (Ahmet'ten). Müslüman dünyayı son nefesine kadar inşa eder: dikmek, eğitmek, doyurmak, yapmak.
Son talimatı hükmün dakikasında dikilen bir ağaç olan din, sonun kültü değildir: çalışmayı hiç bırakmadan sona bakan bir anlam kültürüdür. Cehennem ve Müslüman olmayanlar sayfası hükmün kendisini işler, nihai vaat de şudur: "O gün bir takım yüzler Rablerine bakıp parlayacaktır." (Kuran 75:22-23).
Alamet külliyatı mevcuttur (ahlaki ve olaya dair) ve her nesil kendi dönemini onlarda tanımıştır: hiçbir alametin tarihlendirilememesinin sebebi tam da budur. Doktrin, güncel okumadan çok sürekli uyanıklığı öğretir: yarın ölecekmişsin gibi hazırlan, dünya sürecekmiş gibi çalış.
Taşkınlık coşkusuyla ya da dinleyici cezbetme arzusuyla: tarihleri geçer, dinleyicileri döner, doktrin kalır. Her tarihli kehanet, bilgiyi Allah'a saklayan 7:187 ayetine ters düşer: metne uyan Müslüman ona bir şey eklemeyi reddeder.
Büyük alametler (Deccal, İsa'nın dönüşü, güneşin batıdan doğması) dirilişin, hükmün ve iki yurdun önünden geçer: İsa'nın dönüşü sayfası bunlardan birini işler. Müslüman dünyanın sonu yıkım kıyameti değildir: hükme geçiştir, Allah'ın rahmetinin kulların amelleriyle buluştuğu yerdir.