Strona główna > Obalenia i odpowiedzi na zarzuty wobec islamu > Dlaczego muzułmanie zarzynają barana podczas Święta Ofiary?
Upamiętnienie Abrahama (37:105-107), podział na 3 części (rodzina, bliscy, biedni), reguły dobrostanu zwierząt i współczesne ramy ubojni.
Ofiara Święta Ofiary (Id al-Adha) upamiętnia gest Abrahama, gotowego poświęcić swojego syna z posłuszeństwa i okupionego przez Boga: "Widzenie senne wziąłeś za prawdę. W ten sposób nagradzamy czyniących dobro. Zaprawdę, to jest doświadczenie oczywiste! I okupiliśmy go wielką ofiarą." (Koran 37:105-107).
Mięso dzieli się na 3 części (rodzina, bliscy, biedni): to największy posiłek solidarności na świecie, objęty regułami dobrostanu zwierząt: "kiedy zabijacie, zabijajcie dobrze; naostrzcie ostrze i oszczędźcie zwierzęciu cierpienia" (przekazał Muslim).
Spis treści:
Zaktualizowano 18 października 2026 o 13h28
📖 2 min czytaniaŚwięto Ofiary ożywia na nowo najbardziej dramatyczny moment biografii Abrahama: sen, który nakazuje mu syna, posłuszeństwo ojca i syna oraz ostateczne okupienie: "Widzenie senne wziąłeś za prawdę. W ten sposób nagradzamy czyniących dobro. Zaprawdę, to jest doświadczenie oczywiste! I okupiliśmy go wielką ofiarą." (Koran 37:105-107).
Baran Święta Ofiary jest tym corocznym okupieniem: każda muzułmańska rodzina odtwarza scenę, w której miłosierdzie zastępuje ofiarę. Strona Mojzesz w Koranie i seria proroków pokazują tę samą wspólną pamięć z ludźmi Księgi.
Sunna dzieli mięso na 3 części: rodzina, bliscy i sąsiedzi, biedni. W skali światowej Święto Ofiary jest największą operacją dystrybucji mięsa w dziejach ludzkości: miliony biednych rodzin jedzą tego dnia mięso dzięki rytualnemu gestowi zamożnych, a muzułmańskie organizacje przewożą dziś ofiary z krajów bogatych do stref głodu. Forma religijna niesie ze sobą ekonomię społeczną: to dokładnie funkcja, którą rytuał miał u Abrahama z tekstu, karmić swoich przez wiarę.
Uboj rytualny jest objęty udokumentowanymi regułami łagodności: "Kiedy zabijacie, zabijajcie dobrze; kiedy zarzynacie, zarzynajcie dobrze: naostrzcie ostrze i oszczędźcie zwierzęciu cierpienia" (przekazał Muslim). Naostry nóż poza wzrokiem zwierzęcia, zwierzę niegłodne, zakaz zarzynania przy innych zwierzętach, oczekiwanie pełnej śmierci: fiqh szczegółowo opisuje to, co współczesny dobrostan zwierząt odkrywa na nowo.
W krajach zachodnich ofiara odbywa się w regulowanych ubojniach, a muzułmanin słucha prawa cywilnego, które obejmuje gest ramami: strona Czy szariat chce narzucić się na Zachodzie? szczegółowo omawia ten kontrakt. Strona Czy islam zakazuje psów? dopełnia etyki zwierzęcej modułu.
Ludzie jedzą mięso na skalę światową, a różnica między ubojem rytualnym a ubojnią przemysłową jest mierzalna: islam nakazuje naostry nóż, jedno czyste cięcie, zwierzę poza wzrokiem innych i zakazuje niepotrzebnego cierpienia. Strona "Czy islam zakazuje psów?" pokazuje tę samą etykę zwierzęcą zastosowaną na co dzień.
Ofiara rytualna jest aktem upamiętnienia, którego forma jest ustalona przez sunnę, a jej owoc jest już społeczny: jedna trzecia mięsa idzie do biednych, a organizacje redystrybuują dziś ofiary składane przez ludzi Zachodu do stref głodu. Forma gestu upamiętnia Abrahama; jego ekonomia karmi biednych: jedno i drugie jest racją istnienia reguły.
Jest obowiązkowa dla tego, kogo na nią stać (zamożny muzułmanin składający ofiarę podczas dni święta), a fakultatywna dla pozostałych: reguła podąża za możliwościami. Kto nie może złożyć ofiary, niczego nie popełnia, a post pielgrzyma lub alternatywa są przewidziane w fiqh dla przypadków szczególnych.