Strona główna > Obalenia i odpowiedzi na zarzuty wobec islamu > Czy Muhammed umarł bogaty?
Stan dziedzictwa Proroka (niech Bóg błogosławi mu i pozdrowi): zbroja zastawiona za 30 miar jęczmienia, ziemie podarowane za jego życia na dzieło dobra i żaden majątek przekazany.
Nie: Muhammed (niech Bóg błogosławi mu i pozdrowi) zmarł, gdy jego zbroja była zastawiona u Żyda za 30 miar jęczmienia (przekazał al-Buchari), bez dinara ani dirhama do przekazania. Dochody, które przechodziły przez jego ręce (łupy, dary, ziemie Chajbaru i Fadaku), były za jego życia rozdzielane na wydatki publiczne i dzieła miłosierdzia, a jego córce Fatimie odmówiono wszelkiego dziedzictwa według jego własnych słów: nie zostawiamy dziedzictwa. Człowiek, który umarł jako władca całej Arabii, umarł dobrowolnie ubogi.
Spis treści:
Zaktualizowano 18 października 2026 o 13h28
📖 3 min czytaniaNajjaśniejszy dokument o bogactwie Proroka (pokój z nim) to jego bilans końca życia: "Prorok (pokój z nim) zmarł, gdy jego zbroja była zastawiona u Żyda za 30 miar jęczmienia" (przekazał al-Buchari). Władca zjednoczonego państwa, dowódca zwycięskiej armii, człowiek, do którego spływały dary Arabii, umiera z długiem jęczmienia na swojej zbroi. Żaden porównywalny zdobyczca w historii nie umiera na takim bilansie: odpowiedź na oskarżenie mieści się w przedmiocie zastawionym u pożyczkodawcy.
Po pokoju al-Hudajbijji, a potem po podboju, strumienie stały się znaczne: uregulowane łupy (piąta część dla państwa, strona niewolnice wojenne opisuje ich losy szczegółowo), dary władców (Egipt, Persja), dochody z ziem Chajbaru i Fadaku przeznaczonych za jego życia na podróże delegacji i rodziny walczących.
Wszystko było rozdzielane na bieżąco: administracja prorocka działała jak kanał, nie jak skarbiec. Po jego śmierci osobista kasa była pusta, a jego rodzina żyła przez kolejne miesiące z pomocy towarzyszy.
Sprawa zamyka się z jego córką Fatimą, która przyszła upomnieć się o swoją część ziem: Prorok (pokój z nim) odpowiedział jej, że prorocy nie zostawiają dziedzictwa, to, co pozostaje, jest jałmużną (przekazał al-Buchari), a ona przyjęła. Abu Bakr, jego następca, zastosował tę samą regułę do rodziny zmarłego.
Reguła jest spójna z resztą: człowiek, który mówił, że najlepszy z ludzi to ten, który służy innym (przekazany w zbiorach), nie zrobił wyjątku dla swoich. Próby niektórych, by przywrócić dziedzictwo prorockie, zostały odrzucone przez samych kalifów.
Ascetyzm Proroka (pokój z nim) był stałym wyborem, udokumentowanym przez jego własny dom: Aisza przekazuje następujące po sobie miesiące bez zapalonego ognia, rodzinę żyjącą z wody i daktyli (przekazał Muslim), rogozynę odciskającą się na skórze po przebudzeniu. Umar, widząc go modlącego się na rogozynach odciskających się na ciele, poprosił go, by dorównywał perskim i bizantyjskim cesarzom, których pokonał;
odpowiedź brzmiała: oni wybrali ten świat, my wybraliśmy tamten (przekazane w zbiorach). Oskarżenie o bogactwo załamuje się na faktach: człowiek, który zjednoczył Arabię w 10 lat, umarł ze zbroją w lombardzie, i tak chciał. Strona Czy Muhammed kłamał? odpowiada za jego prawość, ta za jego konto bankowe.
Zarządzał, i to jest argument odwrotny: łupy i dary królów przechodziły przez jego ręce, a on rozdzielał je na bieżąco (rodziny męczenników, ubodzy, delegacje, wyzwolenia). Zarządca, który w chwili śmierci złożył puste rachunki, nie jest akumulatorem: to skarbnik, który wszystko wpuścił w obieg.
Ponieważ ziemie Chajbaru i Fadaku były za jego życia przeznaczone na wydatki publiczne (podróże delegacji, rodziny walczących), jak to wyjaśnił Prorok (pokój z nim) córce, która przyszła prosić o swoją część: nie zostawiamy dziedzictwa, to, co zostawiamy, jest jałmużną (przekazał al-Buchari). Fatima przyjęła: reguła dotyczyła wszystkich proroków.
Na surowe minimum, z wyboru: Aisza przekazuje następujące po sobie miesiące bez zapalonego ognia w domu (przekazał Muslim), rogozynę odciskającą się na skórze we śnie, wodę i daktyle jako zwyczajny pokarm. Władca zjednoczonej Arabii żył poniżej wielu swoich towarzyszy.