Strona główna > Obalenia i odpowiedzi na zarzuty wobec islamu > Czy islam zakazuje przyjaźni z niemuzułmanami?
Werset 5:51 zakazuje bierania żydów i chrześcijan za sojuszników opiekuńczych (awliya) w kontekście wojny, a nie posiadania ich za sąsiadów, kolegów i przyjaciół: ten sam Koran pozwala na ich pożywienie, małżeństwo z ich kobietami, dobroć rodzinną i sprawiedliwość.
Nie: werset 5:51 zakazuje bierania za sojuszników opiekuńczych (awliya: słownictwo sojuszy i obrony) frakcji walczących ze wspólnotą, w kontekście wojen Medyny: "O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie za przyjaciół żydów i chrześcijan; oni są przyjaciółmi jedni dla drugich." (Koran 5:51).
Ten sam Koran pozwala na ich pożywienie i małżeństwo z ich kobietami (Koran 5:5), nakazuje dobroć względem niemuzułmańskich rodziców: "to nie słuchaj ich! jednak zachowuj się w stosunku do nich na tym świecie w sposób godny!" (Koran 31:15), i ustala regułę: "Bóg nie zabrania wam, abyście byli dobrzy i sprawiedliwi względem tych, którzy was nie zwalczali z powodu religii ani nie wypędzali was z waszych domostw." (Koran 60:8).
Spis treści:
Zaktualizowano 18 października 2026 o 13h28
📖 2 min czytaniaAwliya to słownictwo sojuszy: wali to opiekun, który gwarantuje obronę i przynależność polityczną.
Werset 5:51 zakazuje wierzącym oddawania tej sojuszniczej opieki frakcjom żydowskim i chrześcijańskim, które w Medynie roku 5 zawierały sojusze między sobą przeciwko narodzącej się wspólnocie: to reguła lojalności w czasie wojny, a nie zakaz utrzymywania kontaktów. Koran sam wyznacza granicę: "Bóg zabrania wam tylko, abyście sobie brali za przyjaciół tych, którzy was zwalczali z powodu religii i którzy was wypędzali z waszych domostw, i którzy pomagali przy wypędzaniu was." (Koran 60:9): konkretni walczący, nie cała religia.
Poziom intymności społecznej i rodzinnej dozwolony przez ten sam tekst jest godny uwagi: pożywienie ludzi Księgi i małżeństwo z ich kobietami: "dozwolone wam jest pożywienie tych, którym została dana Księga; a wasze pożywienie jest im dozwolone. I kobiety cnotliwe spośród wierzących, i kobiety cnotliwe spośród tych, którym została dana Księga przed wami" (Koran 5:5).
A dobroć rodzinna wobec niemuzułmanów jest nakazana: pogańska matka Asmy, która przyszła ją odwiedzić, otrzymuje od Proroka (pokój z nim) odpowiedź: "utrzymuj więzi z matką" (przekazał al-Buchari 2620). Reguła ogólna: "Bóg nie zabrania wam, abyście byli dobrzy i sprawiedliwi względem tych, którzy was nie zwalczali z powodu religii ani nie wypędzali was z waszych domostw." (Koran 60:8).
Zarzut odczytuje 5:51 w izolacji jednego słowa (w renderingu "przyjaciół", gdy awliya to sojusznicy opiekuńczy) i wymazuje kontekst (frakcje w stanie wojny) oraz kontratekst (5:5, 60:8, 60:9, Buchari 2620). Odczyt tekstu daje ramy: sojusznicza przynależność polityczna walczącym zakazana, intymność społeczna i rodzinna dozwolona, sprawiedliwość i dobroczynność nakazane wobec wszystkich nieuczestniczących w walce.
To prawo sojuszy każdej epoki, zastosowane do wspólnoty walczącej o przetrwanie, a nie podręcznik nienawiści do sąsiada. Strona czy islam nienawidzi niemuzułmanów? omawia traktowanie osób, a strona czy wszyscy niemuzułmanie trafią do piekła? los w życiu przyszłym.
Nie: awliya oznacza sojuszników opiekuńczych, patronów gwarantujących obronę i przynależność polityczną: to słownictwo sojuszy plemiennych i wojny, a nie przyjaźni towarzyskiej. Koran sam definiuje, kto jest wykluczony: "Bóg zabrania wam tylko, abyście sobie brali za przyjaciół tych, którzy was zwalczali z powodu religii i którzy was wypędzali z waszych domostw, i którzy pomagali przy wypędzaniu was." (Koran 60:9): konkretni walczący, nie sąsiedzi.
Tak: Koran pozwala na pożywienie ludzi Księgi i małżeństwo z ich kobietami (Koran 5:5), dwa główne poziomy intymności społecznej i rodzinnej, i nakazuje dobroć względem niemuzułmańskich rodziców: gdy pogańska matka Asmy przyszła ją odwiedzić, Prorok (niech Bóg błogosławi mu i pozdrowi) odpowiedział: "utrzymuj więzi z matką" (przekazał al-Buchari 2620). Regułą życia jest sprawiedliwość i dobroczynność wobec każdego, kto nie prowadzi wojny (Koran 60:8): uczciwa przyjaźń towarzyska do niej należy.
Pozostaje ważny w swoim przedmiocie: muzułmanin nie oddaje swojej politycznej przynależności i swojej obrony wojskowej frakcjom w wojnie przeciwko swojej wspólnocie. Dla muzułmańskiego obywatela państwa prawa, w którym żyje w pokoju, stosowną regułą jest reguła paktu i lojalności obywatelskiej: strona <a href="/pl/obalenia/czy-islam-dzieli-swiat-na-dwa-obozy-dla-podbicia.html">podział świata</a> i strona <a href="/pl/obalenia/czy-islam-nienawidzi-niemuzulmanow.html">czy islam nienawidzi niemuzułmanów?</a> omawiają te ramy.