Dlaczego Koran zawiera abrogacje?

Ponieważ objawienie trwało 23 lata i ustawodawstwo szło etapami, a Koran sam to przyjmuje: "Kiedy znosimy jakiś znak albo skazujemy go na zapomnienie, przynosimy lepszy od niego lub jemu podobny. Czyż ty nie wiesz, że Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny?!" (Koran 2:106). Reguła jednego roku zastąpiona w innym roku to chronologia, nie sprzeczność: nauka naskh zmapowała każdy przypadek, a doktrynalne jądro Koranu nigdy nie zostało zniesione.

Co Koran sam mówi o abrogacji

Abrogacja nie jest odkryciem wrogich badaczy: Koran ją ogłasza i przyjmuje. "Kiedy znosimy jakiś znak albo skazujemy go na zapomnienie, przynosimy lepszy od niego lub jemu podobny. Czyż ty nie wiesz, że Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny?!" (Koran 2:106).

I gdzie indziej: "A kiedy My zmieniamy jeden znak na inny - a Bóg wie najlepiej, co zsyła - to oni mówią: "Ty jesteś tylko oszustem!" Lecz większość z nich nie wie." (Koran 16:101). Zasada jest publiczna od Mekki: objawienie, które postępuje w czasie, z Ustawodawcą, który może wyspecjalizować albo zastąpić punktową regułę.

Kibla: przypadek podręcznikowy

Al-Buchari przekazuje, że Prorok (pokój z nim) modlił się ku Jerozolimie przez 16 albo 17 miesięcy po przybyciu do Medyny (przekazał al-Buchari 40), przed ogłoszoną zmianą: "Zwróć więc twoją twarz w kierunku świętego Meczetu. I gdziekolwiek się znajdziecie, zwracajcie się twarzami w jego kierunku." (Koran 2:144). Nikt w historii islamu nigdy nie traktował tych dwóch reguł kierunku modlitwy jako sprzeczności: to dwie daty tej samej chronologii. To dokładnie struktura wszystkich przypadków abrogacji.

Ustawodawstwo stopniowane: wino w 3 etapach

Najlepszym przykładem jest wino, uregulowane schodkami przez kilka lat: najpierw reguła modlitwy, nie módl się pijany (Koran 4:43), potem zważenie zła i dobra (Koran 2:219), w końcu całkowity zakaz: "O wy, którzy wierzycie! Wino, majsir, bałwany i strzały wróżbiarskie - to obrzydliwość wynikająca z dzieła szatana. Unikajcie więc tego! Być może, będziecie szczęśliwi!" (Koran 5:90).

Ten sam ruch istnieje w walce, z ulżeniem oczekiwanego stosunku sił: "Jeśli wśród was jest dwudziestu cierpliwych, to zwyciężą dwustu" (Koran 8:65), zastąpione przez "A więc jeśli będzie wśród was stu sprawiedliwych, to oni zwyciężą dwustu" (Koran 8:66). A prawo testamentów naglących (Koran 2:180) ustąpiło miejsca szczegółowemu systemowi spadków (Koran 4:11-12): prawo dostosowuje się do momentu wspólnoty.

Abrogacja nie jest sprzecznością

Sprzeczność zakłada dwa równoczesne i niekompatybilne twierdzenia; abrogacja zakłada dwa twierdzenia datowane w dwóch momentach ustawodawstwa w toku, z ogłoszoną zamianą.

Nikt nie mówi, że kodeks cywilny sobie przeczy dlatego, że ustawa z 1950 roku została zmodyfikowana w 2000: chronologia jest częścią tekstu. Nauka naskh wykonała dokładnie tę pracę dla Koranu: zmapować udowodnione przypadki, odrzucić domysły i odróżnić prawdziwą abrogację od specjalizacji, która nią nie jest. Strona czy Koran zawiera sprzeczności? traktuje ogólne oskarżenie, a strona czy wersety Koranu zostały utracone? szczególny przypadek kamienowania.

Czego abrogacja nigdy nie dotyka

Fundamenty nigdy się nie poruszyły: jedyność Boga, modlitwa, post, zakat, pielgrzymka, zakaz zabijania, sprawiedliwość wobec rodziców, uczciwość w handlu. Zmieniały się punktowe modalności prawne, często po to, by ulżyć. Wierzący nie widzi w abrogacji problemu do ukrycia, lecz przyjętą pedagogikę: prawo objawione w czasie, dla narodu, który przeżywał to objawienie dzień po dniu.