Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Waarom bevat de Koran afschaffingen?
De Koran neemt het beginsel zelf op: een afgeschaft vers, vervangen door een beter of een gelijkwaardig. De openbaring duurde 23 jaar en wetgeefde in fasen voor een gemeenschap die geboren werd: een gedocumenteerde chronologie is geen tegenstrijdigheid.
Omdat de openbaring 23 jaar duurde en in fasen wetgeefde, en de Koran dat zelf opneemt: "Van elk vers dat Wij teniet doen of laten vergeten brengen Wij een betere of een gelijkwaardige vers. Weten jullie dan niet dat Allah in staat is om alles te doen?" (Koran 2:106). Een regel van het ene jaar die het andere jaar wordt vervangen, is een chronologie, geen tegenstrijdigheid: de wetenschap van de naskh heeft elk geval in kaart gebracht, en de doctrinaire kern van de Koran is nooit afgeschaft.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 4 min leestijdDe afschaffing is geen ontdekking van vijandige onderzoekers: de Koran kondigt ze aan en neemt ze op. "Van elk vers dat Wij teniet doen of laten vergeten brengen Wij een betere of een gelijkwaardige vers. Weten jullie dan niet dat Allah in staat is om alles te doen?" (Koran 2:106).
En elders: "En als Wij een vers van de Qor’aan door een ander vers laten vervangen, en Allah weet het beste wat Hij naar beneden zendt. Zij zeggen: “Jij bent niets anders dan een leugenaar.” Welnee, de meesten van hen weten niet." (Koran 16:101). Het beginsel is publiek sinds Mekka: een openbaring die in de tijd vordert, met een Wetgever die een puntuele regel kan specialiseren of vervangen.
Al-Boechari verhaalt dat de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) na de aankomst in Medina 16 of 17 maanden richting Jeruzalem bad (overgeleverd door al-Boechari 40), vóór de aangekondigde verandering: "richt je gezicht dus in de richting van de Masdjied al-Haram. En waar je mensen ook zijn, richt jullie gezichten in die richting" (Koran 2:144). Niemand in de geschiedenis van de islam heeft ooit deze twee regels van de gebedsrichting als een tegenstrijdigheid behandeld: zij zijn twee data van dezelfde chronologie. Dat is precies de structuur van alle gevallen van afschaffing.
Het beste voorbeeld is de wijn, trapsgewijs wetgegeven over verscheidene jaren: eerst de regel van het gebed, niet bidden in dronken toestand (Koran 4:43), daarna de afweging van het kwaad en het goed (Koran 2:219), tenslotte het totaalverbod: "O jullie die geloven! Voorwaar, (alle) bedwelmende middelen (alcohol), het gokken, de afgodsbeelden en de lotspijlen zijn de walgelijke makelij van Shaytaan (maar het is slechts verfraaiing door verdraaiing). Vermijd daarom (elke vorm van) deze dingen, zodat jullie zullen slagen." (Koran 5:90).
Dezelfde beweging bestaat in de strijd, met de verlichting van de verwachte krachtsverhouding: "Als er twintig standvastigen onder jullie zijn, zullen zij tweehonderd overwinnen" (Koran 8:65) werd "Als er dus bij jullie honderd standvastigen zijn, dan kunnen zij tweehonderd overwinnen" (Koran 8:66). En het testamentsrecht van de noodzaak (Koran 2:180) heeft plaatsgemaakt voor het gedetailleerde stelsel van de erfgevingen (Koran 4:11-12): de wet past zich aan het moment van de gemeenschap aan.
Een tegenstrijdigheid veronderstelt twee gelijktijdige en onverenigbare uitspraken; een afschaffing veronderstelt twee gedateerde uitspraken van twee momenten van een lopende wetgeving, met de aangekondigde vervanging.
Niemand zegt dat de Code civil zichzelf tegenspreekt omdat een wet van 1950 in 2000 werd gewijzigd: de chronologie maakt deel uit van de tekst. De wetenschap van de naskh heeft precies dit werk voor de Koran gedaan: de bewezen gevallen in kaart brengen, de gissingen verwerpen, en de echte afschaffing onderscheiden van de specialisatie die er geen is. De pagina bevat de Koran tegenstrijdigheden? behandelt de algemene beschuldiging, en de pagina zijn verzen van de Koran verloren gegaan? het speciale geval van de steniging.
De fundamenten zijn nooit verplaatst: de eenheid van Allah, het gebed, het vasten, de zakat, de bedevaart, het verbod op moord, de rechtvaardigheid tegenover de ouders, de eerlijkheid in de handel. Wat varieerde, zijn puntuele wettelijke modaliteiten, vaak om te verlichten. De gelovige ziet in de afschaffing geen probleem om te verbergen maar een opgenomen pedagogie: een wet die in de tijd werd geopenbaard, voor een volk dat deze openbaring dag na dag beleefde.
Ofwel de Koran zelf (de qibla: "richt je gezicht dus in de richting van de Masdjied al-Haram"), ofwel de Soenna in de gevallen waar de Profeet (vrede zij met hem) de nieuwe regel aankondigde, ofwel de chronologie van de openbaring gedocumenteerd door de metgezellen. De wetenschap van de naskh, die haar klassieke verhandelingen heeft, vereist het bewijs van de afschaffing en weigert die waar het niet bestaat: de afschaffing is de bewezen uitzondering, nooit een gissing.
De tellingen variëren naargelang de strengheid van de auteurs: de strenge meesters aanvaarden er nauwelijks een twintigtal zekere gevallen, anderen sommen er meer op door specialisaties te tellen die geen echte afschaffingen zijn. In alle gevallen gaat het om puntuele wettelijke regels: geen enkel geloofsartikel, geen enkele grote liturgische verplichting, geen enkel moreel beginsel is ooit afgeschaft.
Omdat de wet zich richt tot een gemeenschap in vorming: de Koran heeft de mensen in fasen van de wijn losgemaakt, het uithoudingsvermogen in de strijd trapsgewijs gevormd, en een samenleving gebouwd in 23 jaar zonder breuk. De goddelijke pedagogie volgt het menselijke vermogen: dat is precies wat het vers van de verlichting zegt: "Nu heeft Allah jullie (taak) verlicht want Hij weet dat er zwakheid in jullie is" (Koran 8:66).