De slavernij in de islam

De islam heeft de slavernij niet geschapen: hij heeft deze geërfd als universele instelling van de 7e eeuw en haar omgevormd tot een tijdelijke status waarvan de vrijlating de voorgeschreven uitkomst was: tientallen verplichte boetedoeningen lopen via het vrijlaten van een slaaf (Koran 4:92, 5:89, 58:3), en de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) heeft slaven vrijgelaten en voorgeschreven de slaven hetzelfde voedsel en hetzelfde kledingstuk te geven als zichzelf (al-Boechari 30).

De hedendaagse geleerden, van alle scholen, leren dat de bronnen van de slavernij vandaag gesloten zijn: de instelling kan niet langer legaal bestaan, en de deur van de vrijlating blijft de enige open.

De erfenis: een universele economie van de 7e eeuw

De slavernij bestond op alle continenten, in alle beschavingen en alle religies van de 7e eeuw: bron van de wereldeconomie, instelling van het Romeinse recht, van de Perzische rijken, van India, China, Afrika en het preislamitische Arabië. De islam verscheen in deze wereld en beschikte niet over een mogelijk eenzijdig afschaffingsdecreet zonder sociaal instorten. Zijn methode, zoals voor heel zijn wetgeving, was geleidelijk: drastisch reguleren, de vrijlating massaal openen, en de economie naar haar sluiting sturen.

De tientallen verplichte deuren van vrijlating

De Koran heeft het vrijlaten gemaakt tot de weg van boetedoening voor zware fouten: de doodslag bij vergissing (Koran 4:92), de zihar (Koran 58:3), de gebroken eed (Koran 5:89): drie zonden konden niet worden uitgekocht zonder een slaaf vrij te laten.

En hij heeft de vrijwillige vrijlating tot een van de hoogste daden gemaakt: "En behoorde hij vervolgens tot degene die geloofden en elkaar tot geduld aanspoorden en elkaar tot genade aandspoorden ... Zij zijn degenen aan de rechterzijde": en de eed van de doorgang (Koran 90:13) noemt "het bevrijden van een slaaf" onder de toppen van het goed.

De hadiths schrijven de volledige rechten van slaven voor: "jullie broeders die Allah onder jullie handen heeft geplaatst: geef hen te eten van wat jullie eten, kleed hen met wat jullie dragen" (al-Boechari 30), verbod om hen te belasten boven hun vermogen en om hen te verkopen onder scheiding van de families.

De sluiting van de bronnen en de hedendaagse positie

De klassieke bronnen van de slavernij waren de geboorte als slaaf (gesloten: het kind van een vrijgemaakte slavin is vrij, en de overdracht via de vrije moeder weegt het zwaarst) en de oorlog.

De klassieke islamitische staat heeft de tweede verminderd door verdragen en de praktijk van massale vrijkoping; de hedendaagse fiqh-academies leren unaniem dat de klassieke voorwaarden in het moderne internationaal recht niet langer kunnen worden samengebracht: de bronnen zijn gesloten, de instelling kan niet langer legitiem bestaan, en elke poging tot herstel (zoals die van extremistische splintergroepen) is door de geleerden misdadig en ongeldig verklaard.

De pagina is de islam een gewelddadige religie? past dezelfde methode toe: de teksten onderscheiden van hun misbruik, en de beschuldigingen beantwoorden met de bronnen zelf.