Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Schrijft de islam kamelenurine voor?
De tekst bestaat: zieke bedoeïeten behandeld met de melk en de urine van kamelinnen, volgens de geneeskunde van hun milieu. Het volledige dossier verhaalt ook hun misdaad en zijn bestraffing. Wat dit verhaal is en niet is: een geneesmiddel voor een geval, nooit een norm.
Nee: de tekst betreft een precies geval, bedoeïeten getroffen door een ziekte die hen verzwakte, aangekomen in Medina, aan wie de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) de melk en de urine van kamelinnen voorschreef, een geneesmiddel uit de traditionele geneeskunde van hun milieu (overgeleverd door al-Boechari en an-Nasai 4027). De geleerden hebben hem altijd geclassificeerd als bijzonder voorschrift voor een zieke, nooit als algemene norm. De islam kent geen enkele verplichte geneeswijze: de geneeskunde is er contextueel, de sharia stelt het geoorloofde en het ongeoorloofde vast, niet het medisch voorschrift.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijdEen groep bedoeïeten van de stam van Oekl of Oerayna komt ernstig ziek in Medina aan, het lichaam geel en de buik opgezwollen. De Profeet (vrede zij met hem) zendt hen naar de weide van zijn kamelinnen met het bevel hun melk en hun urine te drinken (overgeleverd door an-Nasai 4027): de Arabische farmacopee van die tijd gebruikte deze behandeling tegen buikaandoeningen van dit type, en de Profeet (vrede zij met hem) schrijft voor volgens de geneeskunde van zijn milieu, zoals hij elders zal bevelen zich te laten behandelen. De mannen genezen.
Het verhaal gaat verder: genezen doden zij de herder, stelen de kudde en verdwijnen; ingehaald ondergaan zij de straf voor gewapende struikroverij (overgeleverd door al-Boechari). Eén verhaal, twee zaken: het geneesmiddel voor de zieken en het recht voor de moordenaars, van meet af aan gescheiden.
De sharia stelt het geoorloofde en het ongeoorloofde vast: het gebed, het vasten, de scheiding, de straffen. De geneeskunde maakt er geen deel van uit: de Profeet (vrede zij met hem) heeft duidelijk gezegd dat zijn gezondheidsaanbevelingen raadgevende praktijken zijn, en hij heeft zieken op raadpleging bij artsen gestuurd.
De geleerden van alle scholen hebben dit voorschrift geclassificeerd onder de geneesmiddelen per geval: wat aan een zieke wordt bevolen voor een kwaal is geen norm en geen godsdienstige praktijk. Geen enkele jurist in de geschiedenis heeft uit deze tekst een algemene regel afgeleid, en de islamitische medische instellingen van vandaag bevelen het niet aan: de therapieën worden beoordeeld op hun bewezen doeltreffendheid, zoals het klassieke beginsel van de profetische geneeskunde al zei.
De bestraffing waarmee het verhaal eindigt heeft niets met het geneesmiddel te maken: het gaat om gewapende struikroverij, de moord op een herder gevolgd door de diefstal van de kudde, die de Koran precies omkadert: "De vergoeding voor degenen die een oorlog tegen Allah en Zijn boodschapper aangaan en ellende over het land brengen, is slechts dat zij gedood of gekruisigd worden, of hun handen en voeten worden aan tegengestelde kanten afgehakt, of zij worden uit het land verbannen." (Koran 5:33).
De straf voor struikroverij heeft haar pagina de straffen van de sharia, en de volledige versie van het verhaal, met de hardste details overgeleverd door bepaalde ketens, is door de hadithgeleerden besproken in het kader van het qisas en de wederkerigheid van het misdrijf: het juridische dossier is dat van de moord met foltering, niet dat van een therapie.
Hij bewijst geen algemene therapie, geen sanitaire norm, geen verhandeling over geneeskunde: de profetische geneeskunde is een genre apart, gemaakt van contextuele aanbevelingen die de grootste juristen nooit in wet hebben omgezet. De zieke moslim zoekt de behandeling waarvan de geneeskunde van zijn tijd de doeltreffendheid bewijst: dat is de regel van de traditie, van Ibn Sina tot de ziekenhuizen van vandaag. De pagina wijst de islam de moderne geneeskunde af? behandelt het algemene kader.
Nee: geen enkele verplichting, geen enkele algemene aanbeveling. Het verhaal beschrijft een behandeling voorgeschreven aan precieze zieken volgens de Arabische farmacopee van die tijd, die dit geneesmiddel gebruikte tegen bepaalde buikaandoeningen. De geleerden van alle scholen hebben hem geclassificeerd onder de contextuele medische voorschriften: wat een geval geneest wordt nooit een religieuze regel.
De islamitische rechtsleer onderscheidt de rituele categorie en het medische gebruik: een stof die onzuiver is in de zin van de liturgische reinheid kan als geneesmiddel worden gebruikt wanneer een bevoegd arts haar nuttig acht, behalve wat schadelijk of verboden is, zoals alcohol. Dat is de klassieke regel van de fikh van de geneeskunde, door de commentatoren op dit geval toegepast sinds de tijd van de compilatoren.
Zij genazen, doodden daarna de herder die hun was toevertrouwd en stalen de kamelen: het verhaal eindigt met hun achtervolging en de toepassing van de straf voor gewapende struikroverij, die van dit vers: "De vergoeding voor degenen die een oorlog tegen Allah en Zijn boodschapper aangaan en ellende over het land brengen" (Koran 5:33). Het dossier scheidt duidelijk het geneesmiddel voor de zieken en de straf voor de moordenaars: twee zaken in één verhaal.