Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Waarom eist Allah dat Hij geprezen wordt?
De beschuldiging verbeeldt zich een god hongerig naar complimenten. De Koran antwoordt letterlijk: Allah heeft niets nodig, de lof en de dankbaarheid verheffen wie ze uitspreekt, en de lof van de gelovige is een oefening van waarheid en nederigheid, nooit een schatting.
Hij eist ze niet voor Zichzelf: "en iedereen die dankt, hij dankt voor zichzelf. En iedereen die ondankbaar is, dan waarlijk Allah is de Rijkste, meest Prijzenswaardig" (Koran 31:12). De lof en de dankbaarheid worden heilszaam verklaard voor de mens die ze beoefent, en Allah verklaart zich rijk zonder ze: de gelovige voedt zijn God niet, hij traint zijn eigen hart in de waarheid, de dankbaarheid en de nederigheid.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 2 min leestijdDe Koran antwoordt op de beschuldiging in het vers van de dankbaarheid zelf: "en iedereen die dankt, hij dankt voor zichzelf. En iedereen die ondankbaar is, dan waarlijk Allah is de Rijkste, meest Prijzenswaardig" (Koran 31:12). De structuur is duidelijk: wie dankt heeft er zelf voordeel van, de ondankbare verliest zichzelf, en Allah, Hij wint noch verliest iets. Het vers 35:15 herhaalt het: Allah is bij uitstek de Rijke, de mensen zijn de armen: geen enkele aanbidding voedt God, geen enkele lof verrijkt Hem.
De islamitische lof is een oefening van waarheid en oriëntatie: benoemen wat waar is (de barmhartigheid, de rechtvaardigheid, de wijsheid van Allah) brengt de gelovige terug naar de levende dankbaarheid en de nederigheid, de twee deugden die de vergetelheid vernietigt. De dagelijkse gedenking (de dhikr) heeft haar aangekondigde functie: de harten tot rust brengen, de dag structureren, de dankbaarheid actief houden.
De hedendaagse psychologie van de dankbaarheid documenteert wat de traditie al 14 eeuwen beoefent: wie systematisch dankt leeft beter, rustiger en rechtvaardiger. De lof is geen schatting betaald aan de goddelijke ijdelheid: het is de innerlijke gymnastiek van de mens, en de tekst verkondigt dat letterlijk.
Het corpus documenteert: "Allah is Schoon, Hij houdt van schoonheid" (overgeleverd door Muslim en al-Hakim 70): de islam grondvest een esthetiek waar de schoonheid om zichzelf geliefd is, en de lof beschrijft volmaaktheden (de barmhartigheid, de rechtvaardigheid, de wijsheid) die de gelovige in zijn leven probeert te spiegelen. Nergens dreigt de tekst wie niet prijst: de ondankbare berooft zichzelf, en Allah blijft de Rijke.
De vergelijking met de hongerige goden van de antieke mythologieën, die gevoed en gevleid moesten worden op straffe van toorn, belicht het verschil: de God van de Koran verklaart zich vrij van elke behoefte, en Zijn aanbidding is een cadeau dat de mens zichzelf doet. De pagina verbiedt de islam elk genot? behandelt de nabije beschuldiging van de God, vijand van de vreugde.
De Koran sluit de behoefte letterlijk uit: "dan waarlijk Allah is de Rijkste, meest Prijzenswaardig" (Koran 31:12), en het vers 35:15 formuleert het zonder omwegen: Allah is de Rijke, jullie zijn de behoeftigen. De lof voegt niets aan Allah toe en neemt niets weg: zij verandert wie haar uitspreekt, door hem te verbinden met de bron van wat hij prijst. Een koning die zijn onderdanen beveelt te ademen heeft hun adem niet nodig: het bevel is voor hen.
De Koran geeft de functie: "tijdens het gedenken van Allah komen de harten tot rust": de dagelijkse lof (die in feite een gedenking en een dankbaarheid is) structureert het innerlijke leven van de gelovige, houdt de dankbaarheid levend en de nederigheid actief. De hedendaagse psychologische studies over dankbaarheid documenteren wat de traditie al 14 eeuwen beoefent: wie dagelijks dankt leeft beter dan wie nooit dankt.
De hadith documenteert: "Allah is Schoon, Hij houdt van schoonheid" (overgeleverd door Muslim en al-Hakim 70): van schoonheid houden en ze prijzen is geen ijdelheid, het is de definitie van een goddelijke esthetiek die de gelovige deelt. De islamitische lof beschrijft wat Allah is (de Barmhartige, de Rechtvaardige, de Wijze) zodat de gelovige erdoor doordrenkt wordt: de geprezen kwaliteit wordt de beoogde kwaliteit.