Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Is de islam een gewelddadige religie?
De regels van de strijd in de islam, de verkeerd gelezen verzen en het antwoord op de cijfers: wat de teksten toelaten, wat zij uitdrukkelijk verbieden, en waarom de islam beoordelen naar zijn extremisten zou betekenen alle religies zo te beoordelen.
Nee. De Koran staat strijd alleen toe om een agressie af te weren, vervolgden te beschermen en de godsdienstvrijheid te verdedigen (Koran 22:39-40), onder strikte regels: "en bestrijd op het pad van Allah ... degenen die jullie ... bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet ... Waarlijk, Allah houdt niet van de overtreders" (Koran 2:190). De Profeet (vrede zij met hem) verbood in de oorlog vrouwen, kinderen en geestelijken te doden (overgeleverd door Aboe Dawoed).
De verzen die wordt opgevoerd om het tegendeel te beweren behoren tot precieze defensieve veldslagen, en 1,9 miljard moslims leven hun geloof zonder geweld: de islam beoordelen naar zijn extremisten zou alle religies naar de hunne beoordelen.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijdDe eerste toestemming om te strijden, na 13 jaar vervolging zonder gewapende reactie in Mekka, is exclusief defensief: "Toestemming om te vechten is gegeven aan degenen die bevochten worden, omdat zij onrechtmatig behandeld zijn. En voorzeker, Allah is in staat om hen (tegen het onrecht) te helpen." (Koran 22:39). Het vers vervolgt: zij die verdreven werden "alleen maar omdat zij zeiden “Onze Heer is Allah.”" (Koran 22:40).
En het voegt het principe van bescherming van de erediensten toe: "Zou Allah de ene groep niet weerhouden hebben van de ander, dan zouden kloosters, kerken, synagoges en moskeeën waarin de naam van Allah veelvuldig wordt genoemd , zeker zijn vernietigd" (Koran 22:40).
Het uitgesproken doel van de strijd wordt zelfs in het vervolg genoemd: de godsdienstvervolging afweren en de kerken, synagoges, moskeeën verdedigen "waarin de naam van Allah veelvuldig wordt genoemd" (Koran 22:40): de islamitische tekst maakt van de bescherming van de gebedsplaatsen van andere religies een legitiem oorlogsdoel.
De gulden regel is vers 2:190: "en bestrijd op het pad van Allah ... degenen die jullie ... bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet ... Waarlijk, Allah houdt niet van de overtreders". De Profeet (vrede zij met hem) vertaalde die in formele militaire bevelen: "vertrek in de naam van Allah, dood de oude niet, het kind, de vrouw, verraad niet, vermink niet" (overgeleverd door Aboe Dawoed), verbod de monniken aan te vallen en de bomen te verbranden. In deze regels herkennen de oorlogshistorici een oorlogsrecht dat eeuwen voorloopt op Europa.
Wat het burgerleven betreft: "als iemand een ander doodt, behalve als het een moord betreft of voor het verspreiden van ellende over het land ... het is alsof hij de hele mensheid gedood heeft" (Koran 5:32): een vers dat de Koran uitspreekt eraan herinnerend dat het uit de Thora komt, gezonden aan de kinderen van Israël.
De beschuldigingen citeren bijna altijd dezelfde verzen buiten hun slagveldcontext: vers 9:5 richt zich tot stammen die een verdrag hadden gesloten, het vervolgens braken en de vijand steunden, na een heilige termijn van vier maanden: en het volgende vers (9:6) beveelt een ieder te beschermen die asiel vraagt en hem veilig te begeleiden.
Vers 4:89 is voorwaardelijk en zijn eigen vervolg verbiedt op te treden tegen wie niet strijdt. De pagina de "versen van het zwaard" onderzoekt elke tekst met zijn openbaringscontext, en de pagina de afvalligheid in de islam behandelt het meest besproken geval.
1,9 miljard moslims leven hun religie in vrede; de grootste genocide en wereldoorlogen zijn gevoerd door niet-islamitische mogendheden; en de eerste slachtoffers van de terreurgroepjes die zich op de islam beroepen zijn... de moslims zelf, publiek veroordeeld door de geleerden van de religie. De redeneerregel is eenvoudig: om te weten wat een religie leert, leest men haar teksten en haar profeet, niet de misdaden van wie haar misbruikt.
Op dit criterium is het dossier uitgesproken: teksten hierboven, bronnen geciteerd, en de deur blijft open voor elk precies bezwaar.
Elke grote traditie heeft zijn gewelddadigen: het antwoord van een serieuze analyticus is de leer van een religie vergelijken met zijn teksten, niet zijn misdadigers met zijn teksten. Terroristische organisaties doden meer moslims dan enige andere bevolkingsgroep, en de geleerden van de islam hebben hen steeds collectief bij fatwa veroordeeld.
De zin van Koran 4:89 is een voorwaardelijke zin over afvalligen die het land hadden verraden en naar de vijand waren geëmigreerd in oorlogstijd, en het vervolg van de verzen kondigt alles aan: "Als zij zich dus van jullie terugtrekken en niet tegen jullie vechten bied hen dan vrede aan, dan heeft Allah geen weg voor jullie tegen hen geopend" (Koran 4:90). De context van een oorlogsvers is nooit "de niet-moslims" in het algemeen: de pagina over de versen van het zwaard behandelt elk geval.