Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Beweert de islam de enige ware religie te zijn?
Ja, de islam bevestigt de finale religie door Allah aanvaard te zijn: het is het axioma zelf van de tekst. Maar waarheidsbevestiging is geen agressielicentie: de Koran verbiedt dwang, beschermt erediensten en gebiedt rechtvaardigheid tegenover allen.
Ja: de islam bevestigt de finale aanvaarde religie te zijn: "En éénieder die een andere godsdienst dan de Islam zoekt, het zal nooit van hem geaccepteerd worden" (Koran 3:85), en "Deze dag heb Ik de godsdienst voor jullie voltooid en Mijn gunst voor jullie volmaakt en heb de Islam voor jullie als godsdienst gekozen" (Koran 5:3).
Maar de waarheidsbevestiging gaat niet samen met enige dwang: "Er is geen dwang in de godsdienst" (Koran 2:256), en zij gaat samen met de bescherming van de erediensten en de rechtvaardigheid tegenover allen: religieuze bevestiging is geen agressie, en tegengestelde religies kunnen niet alle waar zijn.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 2 min leestijdDe islam heeft geen verborgen positie over haar eigen waarheid: het is haar opening.
"En éénieder die een andere godsdienst dan de Islam zoekt, het zal nooit van hem geaccepteerd worden" (Koran 3:85), "Deze dag heb Ik de godsdienst voor jullie voltooid en Mijn gunst voor jullie volmaakt en heb de Islam voor jullie als godsdienst gekozen" (Koran 5:3), en de boodschap verklaart zich universeel: "En Wij hebben jou niet gestuurd behalve als brenger van goed nieuws en een waarschuwer voor de mensheid" (Koran 34:28).
Een boek dat zich het zegel van een unieke openbaring noemt kan niet gelijktijdig alle religies waar verklaren: de logica van de finale openbaring is de opgenomen exclusiviteit, zoals die van het christendom en het orthodoxe jodendom trouwens.
Een waarheid bevestigen en haar opleggen zijn twee dingen die de Koran expliciet scheidt: de waarheid wordt geproclameerd, de dwang verboden: "Er is geen dwang in de godsdienst" (Koran 2:256).
Dezelfde tekst beschermt de gebedsplaatsen van de anderen (Koran 22:40), staat het huwelijk met de mensen van het Boek toe, staat hun voedsel toe, en gebiedt rechtvaardigheid tegenover hen. De klassieke islamitische samenleving paste dit kader eeuwen toe: joodse en christelijke gemeenschappen met hun erediensten, hun rechtbanken en hun scholen, onder de bescherming van de moslimstaat.
De hedendaagse kritiek vraagt de gelovigen niet af te zien van het geloof dat hun religie waar is: zij vraagt dat zij haar niet opleggen en de anderen respecteren. Dat is precies de koranische positie: de prediking door het zachte betoog en het goede voorbeeld (Koran 16:125), het oordeel aan Allah voorbehouden, en de wettige coëxistentie door de pacten verzekerd.
De moderne verwarring tussen "geloven dat zijn religie waar is" en "de anderen agresseren" treft alle monotheïstische tradities, en de islam heeft haar teksten om erop te antwoorden. De pagina het debat van de religies presenteert de religies één voor één, eerlijk.
Nee: tegengestelde bevestigingen kunnen niet gelijktijdig waar zijn over hetzelfde onderwerp (God één of drievoudig, Jezus gestorven of verheven, opstanding of wedergeboorte). De islam is geen uitzondering in haar waarheidsbevestiging: de christen, de jood en de boeddhist geloven hetzelfde van hun eigen tradities. De moderne tolerantie vraagt niet af te zien van het geloof dat zijn religie waar is: zij verbiedt dit geloof op te leggen en de anderen slecht te behandelen, en precies dat gebiedt de Koran.
Nee, en dezelfde Koran die de waarheid bevestigt verbiedt dwang (Koran 2:256), gebiedt de bescherming van kerken en synagoges (Koran 22:40), weldadigheid tegenover niet-strijders (Koran 60:8) en rechtvaardigheid tegenover allen, ook tegenover wie men niet liefheeft (Koran 5:8). De pagina over de islam en de godsdienstvrijheid behandelt de vrijheid te geloven, en de pagina haat de islam niet-moslims? de behandeling van de anderen.
De Koran stelt de goddelijke regel: geen straf zonder vooraf gezonden boodschapper (Koran 17:15): niemand wordt geoordeeld over een boodschap die hij niet ontving, en het finale oordeel behoort aan Allah alleen. De geleerden hebben altijd het voorwerp van de boodschap onderscheiden (wat de islam waar bevestigt) en het lot van de personen (het exclusieve domein van het goddelijk oordeel). De pagina gaan alle niet-moslims naar de hel? behandelt dit punt.