Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Had Mohammed slaven?
Elke genoemd geval met zijn bronnen: Zayd vrijgelaten en geadopteerd, Maria vrij door haar moederschap, Safiyya vrijgelaten door haar huwelijk, en het harnas in pand bij zijn dood.
Muhammad (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) leefde in een wereld waarin slavernij de universele economie was, en elk gedocumenteerd persoonlijk geval wijst in de richting van de vrijlating: Zayd, publiek vrijgelaten en vervolgens geadopteerd (Koran 33:37), Maria vrij geworden door haar moederschap (de regel van de oemm walad), Safiyya vrijgelaten door haar huwelijk, en bij zijn dood stond zijn harnas in pand bij een jood, zonder dat hij een dinar of dirham naliet (overgeleverd door al-Boechari).
De instelling omkaderde hij, zonder haar in één klap te kunnen afschaffen, door alle deuren van de vrijlating te openen: de pagina over slavernij in de islam werkt de volledige geschiedenis uit.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijdHet best gedocumenteerde persoonlijke geval is Zayd ibn Haritha: als kind gevangengenomen, van markt naar markt doorgegeven, werd hij aan Muhammad (vrede zij met hem) gegeven, die hem publiek vrijliet en hem ten overstaan van de Mekkanen als adoptiezoon aannam.
Zayd koos ervoor bij hem te blijven toen zijn vader kwam om hem vrij te kopen, en de Koran noemt hem bij zijn naam in de zaak van het huwelijk met Zaynab (Koran 33:37): de vrijgelaten slaaf wordt de centrale figuur van een koranwet. De eerste islamitische daad op het vlak van slavernij is geen bezit, het is een vrijlating met adoptie: de pagina Zaynab en de adoptiezoon zet dit verhaal voort.
De 2 meest aangehaalde vrouwen van de polemieken illustreren de mechanismen van uitstap uit de instelling. Maria, aangeboden door de gouverneur van Egypte volgens de diplomatie van die tijd, werd moeder van Ibrahim: de regel van de oemm walad (moeder van het kind van haar meester) maakte haar vrij en onverkoopbaar, en zij leefde vrij in Medina tot haar dood.
Safiyya, gevangene van Khaybar, werd door haar huwelijk vrijgelaten: haar vrijheid was haar bruidsschat, volgens de teksten. Geen van beiden bleef in de instelling: beiden gingen eruit door de deuren die het islamitische recht opende, en hun namen zijn die van vrije vrouwen uit de islamitische geschiedenis gebleven.
Het document dat de vraag afsluit is hetzelfde als voor de rijkdom: "de Profeet (vrede zij met hem) is overleden terwijl zijn harnas bij een jood in pand stond voor 30 maten gerst" (overgeleverd door al-Boechari), zonder achtergelaten dinars of dirhams.
Zijn huis telde aan het einde vrije mensen: Maria vrij door haar moederschap, de dienaren vrijgelaten of vertrokken, de verwanten bij zijn leven vrijgelaten. De man die de polemisten voorstellen als een bezitter van harems sterft zonder een slaaf verbonden aan zijn erfenis, met een harnas bij de lommerd: de boekhoudbalans is ook een morele balans.
De persoonlijke houding past in de algemene strategie van de islam tegenover de universele instelling van zijn tijd: de bronnen sluiten (verbod moslims gevangen te nemen of te verkopen, verdragen met de stammen), alle uitgangsdeuren openen (vrijlating als boetedoening voor elke zware fout, vrijkoopcontracten gefinancierd door de staat, voortdurend aanbevolen vrijlating) en de status verheffen (onderhoudsrechten, verbod op mishandeling, godsdienstige gelijkheid).
De pagina slavernij in de islam documenteert het volledige mechanisme en de hedendaagse sluiting, en de pagina de oorlogsslavinnen behandelt het luik van de relaties. Muhammad (vrede zij met hem) heeft de slavernij niet bezeten: hij heeft de hamer bezeten die haar van binnenuit brak.
Nee: Anas ibn Malik was een vrije jongen die zijn moeder na de Hidjra aan de dienst van de Profeet (vrede zij met hem) aanbood. Hij diende hem 10 jaar en getuigde dat hij hem nooit een hard verwijt maakte: de vrijwillige dienst toevertrouwd door een vrije moeder is geen slavernij, en Anas werd een van de grootste overleveraars van het corpus.
Zij werd door de gouverneur van Egypte aangeboden tussen de diplomatieke geschenken, volgens de universele praktijk van die tijd. Door moeder te worden van een zoon van de Profeet (vrede zij met hem) trad zij toe tot de koranregel van de oemm walad: de moeder van het kind is vrij en kan noch verkocht noch doorgegeven worden. Zij leefde vrij tot haar dood in Medina.
Omdat geen enkele samenleving van de 7e eeuw miljoenen mensen in één klap kon bevrijden zonder alternatieve economie: de totale afschaffing moest wachten op industriele economieen, en de staten die haar bruusk hebben afgekondigd hebben rampen veroorzaakt. De islam sloot de bronnen (geen gevangenneming van moslims meer, geen mensenhandel meer), opende de uitgangen (vrijlating als boetedoening en aanbevolen vrijlating, vrijkoopcontracten) en maakte van de slaaf een beschermde: de pagina over slavernij in de islam documenteert het volledige mechanisme.