Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Is het tijdelijk huwelijk (mut'a) islamitisch?
De mut'a heeft een ogenblik bestaan in de wetgevingsgeschiedenis van de islam: toegelaten in een oorlogssituatie, definitief verboden door de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) op de dag van Khaybar. De soennieten houden deze sluiting aan; de twaalver sjiieten achten haar nog altijd open: hier is het dossier.
De mut'a (huwelijk op vastgestelde duur met bruidsschat) is een tijd toegelaten geweest, daarna definitief verboden door de Profeet (vrede zij met hem): Muslim levert de toestemming over aan het begin van de veldtocht (Muslim 1405), daarna het verbod, dat Ali samenvat: "de Profeet (vrede zij met hem) heeft de mut'a van de vrouwen verboden op de dag van Khaybar" (Muslim 1407). De soennieten beschouwen haar dus als gesloten; de twaalver sjiieten houden haar altijd geoorloofd: het is een van de grote divergenties tussen de twee takken van de islam.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijdMuslim levert de volledige sequentie over. Eerst de toestemming: een omroeper kondigde namens de Profeet (vrede zij met hem) aan dat de mut'a aan de metgezellen in veldtocht was toegelaten (Muslim 1405).
Daarna het verhaal van Sabra al-Djoehani, die aan die toestemming deelnam en daarna haar intrekking aankondigde (Muslim 1406). En de definitieve sluiting, in de mond van Ali: "de Profeet (vrede zij met hem) heeft de mut'a van de vrouwen verboden op de dag van Khaybar, en het vlees van tamme ezels" (Muslim 1407). De drie teksten, in hetzelfde authentieke verzamelwerk, verhalen een wetgeving in 2 fasen: een overgangsoplossing, dan de definitieve regel die haar sluit.
Het schema is dat van andere progressieve koranitische wetgevingen: een reële menselijke situatie (mannen in lange veldtocht, ver van hun haarden) krijgt een voorlopige omkaderde oplossing, daarna komt de definitieve regel en sluit.
Het koranitische huwelijk wordt gedefinieerd door de onbepaalde duur, het huis, de wederzijdse erfenis en de zorg: "Dus met degenen met wie jullie geslachtsgemeenschap hebben genoten, moeten jullie hen de bruidsschat zoals voorgeschreven, geven" (Koran 4:24), door de soennieten gelezen als de bruidsschat van het huwelijk, en door de sjiieten als een contract op termijn. De interpretatiedivergentie is reëel, maar de Soenna in de twee Sahihs beslist voor de soennieten: de tijdelijke deur is gesloten sinds de dag van Khaybar.
Dit onderwerp scheidt de twee grote takken van de islam op heldere wijze: de soennieten van alle scholen houden het definitieve verbod en het argument van de massa met elkaar overeenkomende verhalen aan; de twaalver sjiieten handhaven de geoorloofdheid en steunen op hun lezing van het vers en van hun corpus.
De divergentie is oud, publiek en door beide kanten gedragen: zij lost zich niet op door het ene of het andere kamp tot karikatuur te maken. Wat beide kampen delen: de verplichte bruidsschat, de wachttijd vóór herhuwelijk, de afstamming zonder twist erkend, en de veroordeling van verbintenissen zonder enkel kader.
Zij is de prostitutie niet: de vooraf vastgestelde bruidsschat, de aangegeven duur, de verordende wachttijd en de gegarandeerde afstamming zijn waarborgen die in de sekshandel niet bestaan. En zij is het koranitische huwelijk niet: zij schept noch huis noch wederzijdse erfenis noch duur.
Het is precies deze afstand tot het koranitische huwelijk die het soennitische antwoord fundeert: de islam heeft het huwelijk gewild als contract van duur en huis, en hij heeft de tijdelijke deur gesloten zodra hij kon, opdat het definitieve kader het enige kader zou zijn. De pagina waarom had de Profeet meerdere vrouwen? behandelt het huwelijk in de islam aan de zijde van de Profeet (vrede zij met hem), en de pagina waarom staat de islam vier vrouwen toe? het algemene kader.
Omdat de islamitische wetgeving per fasen is te werk gegaan voor reële menselijke situaties: mannen in oorlog, ver van hun haarden, in een samenleving zonder hotels noch kader, kregen een voorlopige en omkaderde oplossing (verplichte bruidsschat, aangegeven duur, erkende afstamming). Daarna werd het definitieve kader gesteld: uitsluitend het huwelijk op onbepaalde duur, met zijn volledige rechten. Het is hetzelfde schema als de wetgeving over de wijn: een fase, dan de definitieve regel.
De twaalver sjiieten overwegen dat het overgeleverde verbod nooit heeft bestaan of geen definitieve waarde heeft, en zij lezen het vers van de bruidsschat (Koran 4:24) als sprekend over een contract op termijn. De soennieten antwoorden dat de verhalen van het verbod massief, met elkaar in overeenstemming en door Ali zelf overgeleverd zijn, en dat de definitieve wet van het huwelijk die is die het hele profetische tijdperk heeft gesloten. De divergentie is oud, gedocumenteerd en door beide kanten gedragen.
De beschuldiging wordt gelanceerd door de soennieten tegen de sjiitische positie en door de tegenstanders van de islam tegen beide. In het kader dat haar regelde: vooraf vastgestelde bruidsschat, aangegeven duur, wachttijd vóór herhuwelijk, volledig erkende afstamming, had zij waarborgen die de prostitutie niet heeft, en zij blijft fundamenteel verschillend van het koranitische huwelijk dat de duur, het huis en de erfenisatie beoogt. Het soennitische antwoord is eenvoudig: het is juist omdat het koranitische huwelijk de duur beoogt dat de tijdelijke deur definitief is gesloten.