Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Stierf Mohammed vergiftigd?
De beschuldiging: gestorven door gif, dus vals profeet. Het dossier: een gedocumenteerde aanslag in Khaybar, een profetisch antwoord in het verhaal zelf, en een natuurlijke dood 4 jaar later na een ziekte: profeten sterven, en de Koran had het aangekondigd.
Nee: in Khaybar bood een vrouw een vergiftigd schaap aan;
de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) at ervan, de aanslag werd ontdekt, en toen zij bekende "ik heb je willen doden", antwoordde hij: "Allah zou daar nooit macht over gegeven hebben" (overgeleverd door Muslim 2190). Hij stierf 4 jaar later, na een ziekte van 2 weken, in zijn bed, omringd door zijn familie: profeten sterven, en de Koran had het vastgelegd: "Mohammed is niet meer dan een boodschapper en zeker (vele) boodschappers zijn voor hem overleden. Als hij sterft of gedood wordt, zullen jullie dan op jullie hielen terugkeren" (Koran 3:144).
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 2 min leestijdHet verhaal is dubbel geauthenticeerd. Al-Boechari: een joodse vrouw bracht de Profeet (vrede zij met hem) een vergiftigd schaap; hij at ervan, men leidde haar voor, men vroeg: doden wij haar niet?
Hij zei: nee (overgeleverd door al-Boechari 2617). Muslim vult aan: hij ondervroeg haar, zij bekende: ik heb je willen doden;
hij antwoordde: Allah zou daar nooit macht over gegeven hebben (overgeleverd door Muslim 2190). De aanslag is reëel, het antwoord staat in de tekst: geen wraak, geen geweeklaag, een vergeving en een theologie van de beproeving.
De gedocumenteerde biografie is duidelijk: de Profeet (vrede zij met hem) stierf in het jaar 11, op 63-jarige leeftijd, na een ziekte van ongeveer 2 weken (koorts en zwakte), in zijn huis, bij Aisha, terwijl hij zijn laatste publieke aanbevelingen gaf: het goede gedrag tegenover vrouwen, het gebed, de pacten.
Hij stierf in zijn bed, begraven bij hem thuis, in het volle bezit van zijn gemeenschap, die hem overleefde: geen enkel teken van acute vergiftiging (gifstoffen doden in uren of dagen, niet na 4 jaar publiek bewind), en de late rapporten die zijn dood verbinden met het gif van Khaybar worden door de hadithgeleerden als bediscussieerd geklasseerd.
De beschuldiging "gestorven door gif dus vals profeet" steunt op een belofte die de tekst nooit gemaakt heeft: profeten zijn mensen die sterven, en de Koran had het vóór de gebeurtenis vastgelegd: "Mohammed is niet meer dan een boodschapper en zeker (vele) boodschappers zijn voor hem overleden. Als hij sterft of gedood wordt, zullen jullie dan op jullie hielen terugkeren" (Koran 3:144). Profeten sterven aan ziekten, aan ouderdom, en sommigen zijn gedood: dat is de regel van de menselijke conditie, aangekondigd door de tekst zelf.
Wat het dossier integendeel toont: een man gewaarschuwd voor een aanslag, die de vergiftigster vergeeft, en 4 jaar later sterft terwijl hij zijn publiek testament overdraagt. De pagina was Mohammed bezet? behandelt de andere beschuldiging tegen zijn persoon, en de pagina Khaybar de context van de aanslag.
Het antwoord staat in het verhaal zelf: aan de vrouw die hem zegt dat het gif hem niet zou raken als zijn boodschap waar was, antwoordt hij dat Allah daar geen macht over gegeven zou hebben: het is Allah die over de beproeving beslist, en profeten ondergaan beproevingen meer dan wie ook. Hij at van het gif, werd getroffen, en leefde nog 4 jaar: het polemische argument steunt op een belofte die niemand gemaakt heeft, nog minder de tekst.
Late rapporten uit compilaties (de Moesnad van Ahmad en andere) vertellen dat een spoor van de vergiftiging zou zijn blijven zitten: zij worden door de hadithgeleerden bediscussieerd en figureren niet onder de vaststaande bewijzen. Wat vaststaat: een laatste ziekte van 2 weken, gebruikelijke verzorging, een dood in zijn bed in Medina. Noch de plaats, noch de termijn, noch de scène gelijken op een acute vergiftiging.
Omdat de Profeet (vrede zij met hem) haar vergaf: al-Boechari verhaalt dat zijn metgezellen vroegen haar te doden en dat hij weigerde (al-Boechari 2617), en Muslim verhaalt haar bekentenis en zijn antwoord (Muslim 2190). Het is de gedocumenteerde vergeving van een aanslag op zijn persoon, 4 jaar vóór zijn dood: het dossier keert de beschuldiging volledig om.