Home > Weerleggingen en antwoorden op de beschuldigingen tegen de islam > Verbiedt de islam elk genot?
Alcohol, gokken en promiscuïteit zijn verboden, maar voedsel, huwelijksintimiteit, rijkdom en schoonheid zijn geoorloofd en gezegend: het echte tableau van het genot in de islam.
Nee. De islam verbiedt enkele precieze genietingen (alcohol, gokken, hoererij, woeker) om wat zij vernietigen, en verklaart alle andere standaard geoorloofd: goed voedsel, beloonde huwelijksintimiteit, rijkdom, tooi, reizen, het lachen van de Profeet (vrede zij met hem). De regel van de fikh stelt het kader: het ding is toegestaan tot bewijs van verbod, en het verbod draagt altijd een uitgesproken of kenbare beschermingsrede.
Inhoud:
Bijgewerkt op 18 oktober 2026 om 05h42
📖 3 min leestijdDe moslimfikh begint met een regel die de beschuldiging negeert: het ding is toegestaan tot een tekst het verbiedt. De voedselverboden passen in enkele regels (varken, krengel, bloed, het dier geslacht voor een ander dan Allah: Koran 5:3), de gedragsverboden worden een voor een met hun reden genoemd.
Al het rest: het voedsel van de Boekvolkeren, de vruchten, de parfums, de mooie kleren, de inrichting, de sport, de zee, de muziek volgens de bekende geleerdendivergentie, is het immense domein van het geoorloofde. Een Boek dat de rubriek opent met "En eet van de zaken, waarin Allah jullie heeft voorzien, wettig en goed" (Koran 5:88) heeft niet de psychologie van een universeel verbieder.
De lijst van de grote verboden is kort en elk punt beschermt een faculteit: alcohol en drugs beschermen de rede, het gokken beschermt het goed van de gezinnen, de hoererij beschermt het verwantschap en het hart, de woeker beschermt de zwakke tegen het kapitaal, de leugen beschermt de samenleving.
De Koran noemt alcohol en gokken "Voorwaar, (alle) bedwelmende middelen (alcohol), het gokken, de afgodsbeelden en de lotspijlen zijn de walgelijke makelij van Shaytaan" vóór de weg te verbieden (Koran 5:90): het verbod is gemotiveerd, blootgelegd, beargumenteerd. En hetzelfde Boek preciseert de noodgevallen (de gedwongen noodzaak maakt geoorloofd wat redt): het islamitisch verbod heeft kleppen, het is noch blind noch absoluut.
Het positieve tableau is immens: het goede voedsel, de tooi die de Koran zijn dienaren aanbiedt ("Wie heeft de versiering met kleding door Allah gegeven verboden, wat Hij voor Zijn slaven gemaakt heeft en het goede van het eten?", Koran 7:32), de huwelijksintimiteit geschilderd als beloond bedrijf (overgeleverd door Muslim: in de intieme daad van elk u is een aalmoes), de geoorloofde rijkdom geprezen wanneer zij eerlijk en herverdeeld is, het reizen, de jacht, de sportieve wedstrijd (de Profeet (vrede zij met hem) moedigde zwemmen, schieten en paardrijden aan), het lachen en de waarachtige grap.
Het vrome leven van de islam is een vol leven, omkadert, niet geamputeerd.
De polemici citeren het alcoholverbod als het bewijs van een godsdienst vijandig aan het genot. De omgekeerde balans is publiek: de Wereldgezondheidsorganisatie klasseert alcohol onder de eerste vermijdbare oorzaken van sterfte, gezinsgeweld en ongevallen.
De islam heeft het bij fasen verboden, met 14 eeuwen voorsprong op de volksgezondheidsbeleid, en zijn sociale balans in de samenlevingen die het respecteren is waarneembaar. Verbieden wat het oordeel doodt is het genot niet vernietigen: het is het beschermen tegen zijn eigen vernietiging. De pagina is de islam een gewelddadige religie? past dezelfde methode van reële balans toe op een andere beschuldiging.
Wat de islam weigert is het genot dat de mens of de ander vernietigt: de verslaving, de uitbuiting, de vernedering, het verkochte vlees. De grens is niet godsdienstig tegen menselijk, zij is het binnenste van het menselijke zelf: elke beschaving omkadert haar genietingen, de islam doet het met uitgesproken redenen en een paradijs aan de geduldigen beloofd.
De gelovige is geen veroordeelde asceet: hij is een vrij mens die weet waar het goed ophoudt. De pagina na de bekering beschrijft het reële leven van de nieuwe moslim, genietingen inbegrepen.
De Koran noemt het een besmetting van de duivel onder andere en verbiedt de weg ernaartoe (Koran 5:90): de sociale balans van alcohol (geweld, ongevallen, verslavingen, gebroken gezinnen) is publiek. Het verbod beschermt de rede, de enige faculteit die de mens tegenover Allah engageert.
De Profeet (vrede zij met hem) lachte, grapte, hield van honing, aangename kleding en het lopen met zijn echtgenote. De islam kent de vreugde, het feest (de 2 offerfeesten), het huwelijk, de cadeaus: zijn treurnis is voor de zonde gereserveerd, niet voor het leven. De pagina moslim worden toont het reële dagelijkse leven van een bekeerling.
Zij zijn in werkelijkheid weinig talrijk en elk draagt zijn logica: varken en krengel voor de gezondheid, goud en zijde voor de mannen als preventie van pronkzucht, de kleding voor de waardigheid. De Koran vat de geest samen: Allah heeft het gemakkelijke met jullie voor (Koran 2:185).