Waarom trouwde Mohammed met de vrouw van zijn adoptiezoon?

Zaid was niet de zoon van Muhammad (vrede en zegeningen van Allah zij met hem): hij was een vrijgelatene die hij vóór de islam had geadopteerd. De Koran hervormde de adoptie (geadopteerde zonen houden de naam van hun vader, Koran 33:5) en gebood dit huwelijk na de scheiding van Zaynab om, door het voorbeeld van de Profeet (vrede zij met hem), het taboe te breken dat verbood de ex-echtgenote van een adoptiezoon te huwen: "gaven Wij haar aan jou om te huwen zodat er geen moeilijkheden onder de gelovigen zijn met betrekking tot het (huwen van) de vrouwen van hun geadopteerde zonen" (Koran 33:37).

Zaid: de geadopteerde vrijgelatene, geen zoon

Zaid ibn Haritha was een kind dat bij een razzia vóór de islam gevangen werd genomen, verkocht en daarna aan Khadija geschonken, die hem aan Muhammad (vrede zij met hem) gaf: deze stelde hem publiek vrij en adopteerde hem in de tijd dat het voorislamitische Arabië de volledige adoptie kende (het kind neemt de naam van de adoptant over, erft, en zijn huwelijksverboden vermengen zich met die van de echte zoon).

Zaid was de eerste vrijgelatene van de islamitische geschiedenis (gedocumenteerd in de Sira van Ibn Hisham), gekozen door de Koran als personage van de genealogische hervorming. Het later gestelde principe is duidelijk: "Mohammed is niet de vader van jullie, maar hij is een boodschapper van Allah, en de laatste van de profeten" (Koran 33:40), en "Noem hen (de kinderen) bij (de namen van) hun vaders, dat is meer juist (en rechtvaardiger) bij Allah" (Koran 33:5).

Het taboe dat het huwelijk brak

In het tribale Arabië was de ex-echtgenote van een zoon, zelfs van een adoptiezoon, voor altijd verboden voor de vader: haar huwen gold als incest. Deze gewoente sloot duizenden gescheiden vrouwen van adoptiezonen op in een statuut van voorgoed gevallene.

Het huwelijk van Muhammad (vrede zij met hem) met Zaynab, gescheiden van Zaid, werd door openbaring gebood om dit taboe te breken met het duurste mogelijke voorbeeld: de Profeet (vrede zij met hem) zelf nam de blaam van de mensen op zich om de gelovigen die zouden komen te bevrijden. Het vers vertelt het geheel: "Dus toen Zaid van zijn vrouw scheidde gaven Wij haar aan jou om te huwen zodat er geen moeilijkheden onder de gelovigen zijn met betrekking tot het (huwen van) de vrouwen van hun geadopteerde zonen wanneer deze op hen zijn uitgekeken" (Koran 33:37).

Wat het vers aan de beschuldiging antwoordt

De beschuldiging van verborgen begeerte botst op de tekst zelf die de zaak overlevert: de Koran legt de aarzelingen bloot, de vrees voor de blaam ("jij vreesde voor de mensen terwijl Allah een meer recht over jou heeft dat je Hem zult vrezen", Koran 33:37) en het expliciete bevel dat volgt op de voltrokken scheiding. Een apologeet had de passage gesnoeid: de Koran houdt ze volledig, omdat de kracht van het verhaal de wet is die eruit komt, niet het beeld van de held.

Zaynab, edele Qoerayshitische, eerst op raad van de Profeet (vrede zij met hem) gehuwd aan de vrijgelatene Zaid, werd daarna een van de grote hadithvertelsters: haar plaats in de islam is niet die van een schandaal, het is die van een juridisch precedent. De pagina de vrouwen van de Profeet stelt elk van hen voor, en de pagina staat de islam gedwongen huwelijk toe? behandelt de instemming.